การประเมินระบบเฝ้าระวังโรคไข้หวัดใหญ่ จังหวัดขอนแก่น ปี พ.ศ.2567

ณัฏฐิกา ยังดี; วัฒนา นิลบรรพต; สุพจน์ คำสะอาด; อุษณีย์ ศรีร่มโพธิ์ทอง

ผู้แต่ง

ณัฏฐิกา ยังดี คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
วัฒนา นิลบรรพต สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น
สุพจน์ คำสะอาด คณะสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น
อุษณีย์ ศรีร่มโพธิ์ทอง โรงพยาบาลขอนแก่น จังหวัดขอนแก่น

คำสำคัญ:

การประเมินระบบเฝ้าระวังโรค, โรคไข้หวัดใหญ่, จังหวัดขอนแก่น

บทคัดย่อ

การประเมินระบบเฝ้าระวังโรคไข้หวัดใหญ่ จังหวัดขอนแก่น ปี 2567 เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาแบบภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาขั้นตอนการรายงานโรคไข้หวัดใหญ่ ประเมินคุณลักษณะเชิงปริมาณ คุณลักษณะเชิงคุณภาพ ปัญหาและอุปสรรค ข้อเสนอแนะในการพัฒนาระบบเฝ้าระวังโรคไข้หวัดใหญ่ จังหวัดขอนแก่น เก็บรวบรวมข้อมูลจากแบบคัดลอกเวชระเบียนผู้ป่วยโรคไข้หวัดใหญ่และโรคอื่นที่มีอาการใกล้เคียงที่เข้ารับการรักษาตั้งแต่ วันที่ 1 มกราคม ถึง 31 ธันวาคม 2567 และการสนทนากลุ่มผู้ ที่เกี่ยวข้องในระบบเฝ้าระวังโรคไข้หวัดใหญ่ในโรงพยาบาล จังหวัดขอนแก่น จำนวน 6 แห่ง

ผลการศึกษาด้านคุณลักษณะเชิงปริมาณ จากการทบทวนเวชระเบียน จำนวน 768 เวชระเบียน มีผู้ป่วยที่วินิจฉัยถูกต้องตรงตามนิยามของผู้ป่วยโรคไข้หวัดใหญ่ จำนวน 433 ราย รายงานผู้ป่วยใน D506 จำนวน 537 ราย มีค่าความไว ร้อยละ 85.70 (95% CI: 82.70 ถึง 88.60) ค่าพยากรณ์บวก ร้อยละ 82.50 (95% CI: 79.00 ถึง 85.60) ความครบถ้วนและความถูกต้อง ในการบันทึกตัวแปร อายุ เพศ ที่อยู่ วันที่มารับการรักษา ร้อยละ 100.0 ตัวแปร เพศ อายุ ที่อยู่ วันที่มารับการรักษา วันที่ถูกวินิจฉัย สามารถเป็นตัวแทนระบบได้ และความทันเวลา ร้อยละ 96.96 ด้านคุณลักษณะเชิงคุณภาพ พบว่า ผู้บริหารและบุคลากรให้การยอมรับและเห็นความสำคัญของระบบเฝ้าระวัง ระบบมีความง่าย มีความยืดหยุ่น มีความมั่นคง และมีการนำข้อมูลจากระบบไปใช้ประโยชน์ ด้านปัญหาและอุปสรรค พบว่า การซักประวัติผู้ป่วยที่ได้ข้อมูลไม่ครบถ้วนส่งผลต่อการรายงาน และการบันทึกวันที่เริ่มป่วยมีความถูกต้องในระดับต่ำ (ร้อยละ 9.86) ควรมีการสื่อสารความเข้าใจให้บุคลากรที่เกี่ยวข้องทราบถึงนิยามของผู้ป่วยโรคไข้หวัดใหญ่

เอกสารอ้างอิง

กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.รายละเอียดโรคไข้หวัดใหญ่[อินเทอร์เน็ต]. ม.ป.ป. [เข้าถึงเมื่อ 1 มิ.ย. 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://www.ddc.moph.go.th/disease_detail.php?d=13.

กองโรคติดต่อทั่วไป กรมควบคุมโรค. รายงานสถานการณ์โรคไข้หวัดใหญ่ ประเทศไทย พ.ศ.2567 ประจำสัปดาห์ที่ 51 (22-28 ธ.ค.2567) [อินเทอร์เน็ต]. 2567 [เข้าถึงเมื่อ 3 ก.ค. 2568]. เข้าถึงได้จาก: https://ddc.moph.go.th/doe/pagecontent.php?page=607&dept=doe.

งานระบาดวิทยา กลุ่มงานควบคุมโรคติดต่อ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดขอนแก่น. สถานการณ์โรคสำคัญที่เฝ้าระวังทางระบาดวิทยา จังหวัดขอนแก่น สัปดาห์ที่ 52/2567 (29 พฤศจิกายน ถึง 31 ธันวาคม 2567); 2567. ไม่ได้ตีพิมพ์.

อมรรัตน์ ชอบกตัญญู, ชูพงศ์ แสงสว่าง, ธิดาพร เทพรัตน์, สุนิสา แกสมาน, สุไหลย๊ะ หมะและ. การประเมินระบบเฝ้าระวังโรคไข้หวัดใหญ่ในจังหวัดนราธิวาส ปี พ.ศ. 2562. รายงานการเฝ้าระวังทางระบาดวิทยาประจำสัปดาห์ 2564; 52(43): 625-33.

จำรัส ทองคำ. การประเมินระบบเฝ้าระวังโรคไข้หวัดใหญ่ เขตสุขภาพที่ 8 ปีงบประมาณ 2563.วารสารวิชาการสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 8 จังหวัดอุดรธานี 2566; 1(3): 20-32.

บุษบา บัวผัน, กิตติศักดิ์ พนมพงศ์. การประเมินระบบเฝ้าระวังโรคไข้หวัดใหญ่ อำเภอหนองพอก จังหวัดร้อยเอ็ดปี 2566. วารสารวิชาการสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 จังหวัดขอนแก่น 2568; 32(1): 159-69.

กองระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. นิยามโรคและแนวทางการรายงานโรคติดต่ออันตรายและโรคติดต่อที่ต้องเฝ้าระวังในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: แคนนากราฟฟิค; 2563.

Cochran WG. Sampling techniques. 3rd ed. New York: John Wiley & Sons; 1997.

ณัฐวุฒิ มาสาซ้าย, ปาริชาต ปกิรณะ. การประเมินระบบเฝ้าระวังโรคไข้เลือดออก จังหวัดมหาสารคามปี พ.ศ. 2563. วารสารรายงานการเฝ้าระวังทางระบาดวิทยาประจำสัปดาห์ 2564; 52(42): 605-15.