การจำแนกประเภทการเกิดความผิดพลาดของมนุษย์ของผู้ปฏิบัติงานกู้ภัย หน่วยงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยแห่งหนึ่ง จังหวัดพิษณุโลก โดยใช้เทคนิค SHERPA: กรณีศึกษางานปฐมพยาบาลและช่วยฟื้นคืนชีพ
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
งานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัยเป็นงานที่ใช้เวลารวดเร็วต่อเหตุฉุกเฉิน ซึ่งอาจมีโอกาสเกิดความผิดพลาดของผู้ปฏิบัติงานได้ การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) วิเคราะห์ขั้นตอนการทำงาน 2) จำแนกประเภทความผิดพลาดของมนุษย์ ของผู้ปฏิบัติงานป้องกันและบรรเทาสาธารณภัย อำเภอเมืองพิษณุโลก จังหวัดพิษณุโลก กลุ่มตัวอย่างจำนวน 21 คน โดยใช้เทคนิค Systematic Human Error Reduction and Prediction Approach (SHERPA) การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ผลการวิจัยพบว่า ในงานการปฐมพยาบาลและช่วยฟื้นคืนชีพ มีโอกาสเกิดข้อผิดพลาดของมนุษย์จำนวน 107 รายการ โดยเป็นข้อผิดพลาดจากการกระทำ 95 รายการ (ร้อยละ 88.79) ข้อผิดพลาดจากการตรวจสอบ 10 รายการ (ร้อยละ 9.35) ข้อผิดพลาดจากการเลือก 2 รายการ (ร้อยละ 1.86) ผลการศึกษานี้ทำให้ทราบขั้นตอนการทำงานกู้ภัยอย่างละเอียด ทราบประเภทความผิดพลาดของมนุษย์ที่อาจจะเกิดขึ้น และทราบมาตรการการป้องกันแก้ไข เพื่อสามารถนำไปเป็นแนวทางป้องกันการเกิดความผิดพลาดของมนุษย์ในงานกู้ภัยต่อไป
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
ทศพล บุตรมี, อาทิตยา จิตจำนงค์. การจำแนกความผิดพลาดของมนุษย์ด้วยเทคนิค SHERPA: Systematic Human Error Reduction and Prediction Approach. วารสารความปลอดภัยและสุขภาพ. 2565; 15(2):9–22.
รัตติยากร ถือวัน, สมคิด ปราบภัย. ประสบการณ์อุบัติเหตุ และพฤติกรรมความปลอดภัยของผู้ปฏิบัติการฉุกเฉินกับรถพยาบาล : การวิจัยเชิงคุณภาพ. วารสารวิจัยสุขภาพและการพยาบาล. 2564;37(1):142-55.
สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. สพฉ. เปิดผลวิจัยพบสถิติรถฉุกเฉินเกิดอุบัติเหตุจากการไปชนคันอื่น ร้อยละ 67.8. [อินเทอรเน็ต] [เข้าถึงเมื่อ 1 ก.พ. 2566]. เข้าถึงได้จาก
https://www.niems.go.th/1/News/Detail/7451?group=2
Reyes RM, De la Riva J, Maldonado A, Woocay A. Association between human error and occupational accidents’ contributing factors for hand injuries in the automotive manufacturing industry. Procedia Manuf. 2015;3:6498-504.
Embrey DS. A systematic human error reduction and prediction approach. Proc. Int. Mtg. on Advances in human factors in nuclear power systems, 1988.
Hughes CM, Baber C, Bienkiewicz M, Worthington A, Hazell A, Hermsdörfer J. The application of SHERPA (Systematic Human Error Reduction and Prediction Approach) in the development of compensatory cognitive rehabilitation strategies for stroke patients with left and right brain damage. Ergonomics. 2015;58(1):75-95.
Shanoofi M, Zakerian SA, Nikoomaram H, Movafagh M. Identification and analysis of human errors in CCU unit of Tehran's Naft Hospital. J Environ Sci Technol. 2019;21(2):111-22.
Stanton NA, Salmon PM, Rafferty LA, Walker GH, Baber C, Jenkins DP. Human factors methods: a practical guide for engineering and design. CRC Press; 2017.
Khaleghi P, Akbari H, Alavi NM, Kashani MM, Batooli Z. Identification and analysis of human errors in emergency department nurses using SHERPA method. Int Emerg Nurs. 2022;62:101159.
Ghiyasi S, Heidari M, Hoda A, Azimi L. Human error risk assessment of clinical care in emergency department with SHERPA approach and nurses safety climate analysis. Iran Occupational Health. 2018;15(3):129-40.
