ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการทำงานของบุคลากร ในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จังหวัดสิงห์บุรี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา1) ระดับความสามารถในการทำงาน 2) ระดับการรับรู้บทบาทหน้าที่ ความเชื่อมั่นในตนเอง ทักษะการสื่อสาร และแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ 3) ความสามารถในการทำงานของบุคลากร จำแนกตามตัวแปร เพศ อายุ สถานภาพ ศาสนา ระดับการศึกษา ตำแหน่งงาน ระยะเวลาในการทำงาน และรายได้ต่อเดือน และ 4) อิทธิพลของการรับรู้บทบาทหน้าที่ ความเชื่อมั่นในตนเอง ทักษะการสื่อสาร และแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ ที่มีต่อการทำนายความสามารถในการทำงานของบุคลากรในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จังหวัดสิงห์บุรี ผู้เข้าร่วมในการศึกษานี้คือบุคลากรที่ปฏิบัติงานโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จังหวัดสิงห์บุรี ในปี พ.ศ.2561จำนวน 146 คน แบบสอบถามประกอบด้วย 6 ส่วน คือ 1) ข้อมูลทั่วไป 2) การรับรู้บทบาทหน้าที่ 3) ความเชื่อมั่นในตนเอง 4) ทักษะการสื่อสาร 5) แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ และ 6) ความสามารถในการปฏิบัติงานของบุคลากร ผลการวิจัยพบว่า 1) ความสามารถในการทำงาน การรับรู้บทบาทหน้าที่ความเชื่อมั่นในตนเอง ทักษะการสื่อสาร และแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ ของบุคลากรในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จังหวัดสิงห์บุรี โดยรวมอยู่ในระดับมาก 2) บุคลากรที่มีเพศ อายุ สถานภาพศาสนา การศึกษาระยะเวลาการปฏิบัติงานในพื้นที่และเงินเดือนที่แตกต่างกันมีความสามารถในการทำงานไม่แตกต่างกัน และพบว่าตำแหน่งงานที่แตกต่างกันมีความสามารถในการทำงานแตกต่างกัน ที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติที่ 0.05 3) ปัจจัยพยากรณ์ความสามารถในการทำงานของบุคลากรในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพ คือปัจจัยด้านทักษะการสื่อสารและด้านแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ โดยมีค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์พหุคูณเป็น .710 และสามารถร่วมกันพยากรณ์ความสามารถในการปฏิบัติงาน ได้ร้อยละ 50.4 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .001 ดังนั้นองค์กรควรส่งเสริมทักษะด้านการสื่อสารและด้านแรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข.แผนยุทธศาสตร์ชาติ ระยะ 20 ปี (ด้านสาธารณสุข) [อินเทอร์เน็ต]. 2559 [เข้าถึงเมื่อ 14 เม.ย.2561]. เข้าถึงได้จาก https://waa.inter.nstda.or.th/stks/pub/2017/20171117-MinistryofPublicHealth.pdf
กลุ่มงานพัฒนาบุคลากร สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสิงห์บุรี. สรุปผลการประชุมแนวทางการพัฒนาบุคลากร; 30 กันยายน 2559 ห้องประชุมสำนักงานสาธารณสุขจังหวัดสิงห์บุรี. 2559 หน้า 1-5.
สุคนทิพย์ รุ่งเรือง. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อสมรรถนะของนักวิชาการสาธารณสุขกรณีศึกษาเขตบริการสุขภาพที่ 4.วารสารกฎหมายสุขภาพและสาธารณสุข 2559;1:15-19.
ศุภกฤต คชพรหม และสุรศักดิ์ ชะมารัมย์. ความสัมพันธ์ระหว่างสมรรถนะการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่กับประสิทธิผลการดำเนินงานของสำนักงานสาธารณสุขอำเภอในจังหวัดร้อยเอ็ด. วารสารวิจัยราชภัฏกรุงเก่า 2559; 3:1-8.
ปรัชญาพร สงสว่าง. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความสามารถในการทำงานของบุคลากรในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล จังหวัดยะลา.[วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาสาธารณสุขชุมชน]. สงขลา: บัณฑิตวิทยาลัยมหาวิทยาลัยราชภัฎสงขลา; 2558.
วรรณลดา กลิ่นแก้ว. ปัจจัยทางการบริหารและการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบในงานคุ้มครองผู้บริโภคด้านสาธารณสุข จังหวัดอุดร. วารสารวิจัย มข.(บศ.). 2552;9:28-41.
ธารนา ธงชัย. แรงจูงใจที่มีผลต่อการปฏิบัติงานด้านบริการเภสัชกรรมของเจ้าหน้าที่สาธารณสุขในศูนย์สุขภาพชุมชน จังหวัดหนองคาย.[รายงานการศึกษาอิสระปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารสาธารณสุข]. ขอนแก่น: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2552.
พิมพ์ศิริ อุยวัฒนกุล. การปฏิบัติงานและทัศนคติต่องานคุ้มครองผู้บริโภคด้านสาธารณสุขของเจ้าพนักงานเภสัชกรรม. [วิทยานิพนธ์ปริญญาวิทยาศาสาตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการคุ้มครองผู้บริโภคด้านสุขภาพ]. ขอนแก่น: บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2552.
หนึ่งฤทัย ขอผลกลาง และ กิตติ กันภัย. งานวิจัยด้านการสื่อสารสุขภาพ: กลไกในการพัฒนาสังคม. วารสารสุรนารี 2553;4:65-77.
สาหร่าย จันสา. อิทธิพลของการสื่อสารที่มีประสิทธิภาพและการทำงานเป็นทีมต่อการจัดการด้านความปลอดภัยของพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานหอผู้ป่วยในโรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร.วารสารพยาบาลทหารบก 2560;18:299-307.
วราทิพย์ ละออง. ความสัมพันธ์ระหว่างปัจจัยส่วนบุคคล การมีส่วนร่วมในงาน แรงจูงใจใฝ่สัมฤทธิ์ในงาน กับการปฏิบัติงานของพยาบาลประจำการ โรงพยาบาลสังกัดกระทรวงสาธารณสุข กรุงเทพมหานคร. [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสาตรมหาบัณฑิต สาขาวิชาการบริหารการพยาบาล]. กรุงเทพมหานคร: บัณฑิตวิทยาลัย จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2551.
