ภาวะตรวจไม่พบตัวอสุจิ: การทบทวนถึงสาเหตุ แนวทางการวินิจฉัย และการดูแลรักษา

แนวทางการวินิจฉัยและการดูแลรักษาภาวะตรวจไม่พบตัวอสุจิ

บทคัดย่อ

 ภาวะตรวจไม่พบตัวอสุจิ พบได้ร้อยละ 10-15 ของภาวะมีบุตรยากในเพศชาย แบ่งสาเหตุได้เป็น การสร้างตัวอสุจิ ที่อัณฑะผิดปกติ การทำงานของสมองส่วนไฮโปทาลามัสและต่อมใต้สมองผิดปกติ และการเคลื่อนที่ของอสุจิผิดปกติ สาเหตุ ทางพันธุกรรมโดยเฉพาะอย่างยิ่งกลุ่มอาการไคลน์เฟลเตอร์ เป็นสาเหตุส่วนใหญ่ของการสร้างตัวอสุจิของอัณฑะผิดปกติ กลุ่ม อาการคาลแมนน์เป็นสาเหตุหนึ่งของไฮโปธาลามัสและต่อมใต้สมองผิดปกติที่มีอาการไม่ได้กลิ่นร่วมด้วย ในกลุ่มการเคลื่อนที่ ของตัวอสุจิผิดปกติพบว่า ภาวะตรวจไม่พบตัวอสุจิร้อยละ 4-25 มีภาวะไม่มีท่อนำอสุจิทั้งสองข้างแต่กำเนิด หลังจากซักประวัติ และตรวจร่างกาย การส่งตรวจฮอร์โมนพื้นฐานอันได้แก่ ฮอร์โมนเทสโทสเตอโรน (ที) ลูทิไนซิงฮอร์โมน (แอลเอช) และฟอล ลิเคิลสติมิวเลติงฮอร์โมน (เอฟเอสเอช) ผลของเอฟเอสเอชสูงหรือต่ำร่วมกับฮอร์โมนทีต่ำทำให้สงสัยว่า กระบวนการสร้าง อสุจิผิดปกติ เรียกรวมว่าการทำงานของอัณฑะผิดปกติ หรือสมองส่วนไฮโปทาลามัสและต่อมใต้สมองผิดปกติ เป็นกลุ่มภาวะ ตรวจไม่พบตัวอสุจิชนิดไม่อุดกั้น แต่ถ้าผลเอฟเอสเอชและฮอร์โมนทีปกติ ทำให้สงสัยการเคลื่อนที่ของอสุจิผิดปกติ หรือเป็น ภาวะตรวจไม่พบตัวอสุจิชนิดอุดกั้น สำหรับชนิดไม่อุดกั้น การดูแลรักษาขึ้นกับสาเหตุ กลุ่มที่อัณฑะทำงานล้มเหลวเช่น กลุ่ม อาการไคลน์เฟลเตอร์ต้องใช้อสุจิบริจาค ส่วนภาวะไฮโปธาลามัสและต่อมใต้สมองผิดปกติ อาจต้องใช้ยาฮอร์โมนในชนิดอุดกั้น หลักการรักษาเป็นการผ่าตัดเพื่อเก็บตัวอสุจิ