ความสัมพันธ์ระหว่างความฉลาดทางอารมณ์ ความเข้มแข็งทางจิตใจ กับความสามารถในการปรับตัวในการขึ้นฝึกปฏิบัติการบนหอผู้ป่วยของนิสิตหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต สถาบันการศึกษา ในเขตภาคเหนือตอนล่าง

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจแบบภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาระดับความฉลาดทางอารมณ์ ความเข้มแข็งทางจิตใจ การปรับตัวในการขึ้นฝึกปฏิบัติของนิสิตหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างความเข้มแข็งทางจิตใจ ความฉลาดทางอารมณ์ กับการปรับตัวในการขึ้นฝึกปฏิบัติของนิสิตหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต กลุ่มตัวอย่างเป็นนิสิตหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต ชั้นปีที่ 3-4 สถาบันการศึกษาในเขตภาคเหนือตอนล่าง โดยสุ่มหลายขั้นตอน จำนวนทั้งหมด 349 คน เครื่องมือที่ใช้เก็บรวบรวมข้อมูล ประกอบด้วย แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป แบบประเมินความฉลาดทางอารมณ์ของกรมสุขภาพจิต แบบประเมินความเข้มแข็งทางจิตใจของกรมสุขภาพจิต  และแบบสอบถามการปรับตัวในการขึ้นฝึกปฏิบัติการพยาบาลบนหอผู้ป่วยที่ผู้วิจัยพัฒนาขึ้น ผ่านการตรวจความตรงเชิงเนื้อหาได้เท่ากับ .86 และแบบสอบถามทั้งสามฉบับทดสอบความเที่ยงโดยใช้สูตรสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาค  เท่ากับ .92,  .89  และ .90  ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไป ระดับความฉลาดทางอารมณ์ ความเข้มแข็งทางจิตใจ และการปรับตัวของนิสิตหลักสูตรพยาบาล ศาสตรบัณฑิต โดยใช้สถิติเชิงพรรณนาด้วยแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรความฉลาดทางอารมณ์ ความเข้มแข็งทางจิตใจ กับการปรับตัวในการขึ้นฝึกปฏิบัติ โดยใช้ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของสเปียร์แมน ผลการศึกษาพบว่า ระดับความฉลาดทางอารมณ์อยู่ในระดับปกติ (x̅ = 169.23, S.D. = 18.61) ระดับความเข้มแข็งทางจิตใจอยู่ในระดับปกติ (x̅ = 66.40, S.D. = 8.21) การปรับตัวในการขึ้นฝึกปฏิบัติอยู่ในระดับมาก (x̅  = 3.03, S.D. = .39) และความฉลาดทางอารมณ์และความเข้มแข็งทางจิตใจมีความสัมพันธ์ทางบวกกับการปรับตัวในการขึ้นฝึกปฏิบัติบนหอผู้ป่วย (r_s = .74, p < .01 และ r_s = .76, p < .01 ตามลำดับ)  หากส่งเสริมให้นิสิตหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต มีความฉลาดทางอารมณ์และมีความเข้มแข็งทางจิตใจ สามารถช่วยให้นิสิตหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิตมีการปรับตัวในการขึ้นฝึกปฏิบัติบนหอผู้ป่วยในระดับดีขึ้น