ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่ในผู้ต้องขังจังหวัดพิษณุโลก

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่ในผู้ต้องขังจังหวัดพิษณุโลก โดยใช้กรอบแนวคิดแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ต้องขังในเรือนจำพื้นที่จังหวัดพิษณุโลก ที่มีอายุ 20 ปีขึ้นไป จำนวน 404 คน สุ่มตัวอย่างแบบง่าย เครื่องมือวิจัยเป็นแบบสอบถาม  ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นจากการทบทวนวรรณกรรม ผ่านการตรวจสอบความตรงตามเนื้อหาโดยผู้ทรงคุณวุฒิ 5 ท่าน ได้ค่าดัชนี ความสอดคล้องระหว่าง 0.6-1 และหาความเที่ยงโดยใช้สูตร KR 20 ของแบบสอบถามส่วนความรู้ เท่ากับ 0.9  และสูตรสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบราคของแบบแผนความเชื่อด้านสุขภาพกับพฤติกรรมป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่  เท่ากับ  0.74 - 0.86 วิเคราะห์ข้อมูลโดยสถิติเชิงพรรณนาและทดสอบความสัมพันธ์ โดยสถิติ Point-biserial correlation และสถิติ Spearman's rank order correlation ผลการศึกษา พบว่า   ปัจจัยร่วม ได้แก่ โรคประจำตัวและความรู้เรื่องโรคไข้หวัดใหญ่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรม   การป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r_p= -.108, p< .05, r_s =.190 ,  p< .001) ปัจจัยด้านการรับรู้ส่วนบุคคล พบว่าการรับรู้อุปสรรคการปฏิบัติพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่  การรับรู้ประโยชน์พฤติกรรมการป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่  การรับรู้ความรุนแรงของโรคไข้หวัดใหญ่  การรับรู้โอกาสเสี่ยงการป่วยโรคไข้หวัดใหญ่ และสิ่งชักนำการปฏิบัติพฤติกรรมการป้องกันโรคมีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันโรคไข้หวัดใหญ่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (r_s= .391, .368., 304, .252, ,.470 ตามลำดับ, p< .001)