ความสัมพันธ์ระหว่างความรุนแรงของอาการกับความทุกข์ใจในผู้ป่วยมะเร็งระยะลุกลาม
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงบรรยายภาคตัดขวางนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความรุนแรงของอาการ ความทุกข์ใจ และความ สัมพันธ์ระหว่างความรุนแรงของอาการกับความทุกข์ใจในผู้ป่วยมะเร็งระยะลุกลามกลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยมะเร็ง ระยะลุกลามที่เข้ารับบริการที่หน่วยงานผู้ป่วยนอกและหน่วยงานผู้ป่วยใน จำนวน 428 ราย เก็บรวบรวมข้อมูล โดยให้กลุ่มตัวอย่างตอบแบบสอบถามด้วยตนเองซึ่งประกอบด้วย แบบบันทึกข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินความ รุนแรงของอาการ (ESAS) และเครื่องมือคัดกรองความทุกข์ใจ (Distress thermometer) วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติ เชิงบรรยายและวิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างตัวแปรด้วยสถิติสหสัมพันธ์แบบสเปียร์แมน ผลการวิจัยพบว่าผู้ป่วย มะเร็งระยะลุกลามมีคะแนนเฉลี่ยความทุกข์ใจโดยรวมในระดับปานกลาง (Mean = 4.08, SD = 2.34 )ปัญหา ความทุกข์ใจที่พบมากที่สุดคือ ปัญหาทางกาย รองลงมาคือ ปัญหาด้านอารมณ์ และปัญหาในชีวิตประจำวัน อาการ ที่พบบ่อย 5 อันดับแรกคือ เหนื่อย/อ่อนเพลียความไม่สบายกายและใจ ปวด เบื่ออาหาร และความวิตกกังวล เมื่อทดสอบความสัมพันธ์ระหว่างความรุนแรงของอาการกับความทุกข์ใจพบว่าความรุนแรงของอาการ มีความสัมพันธ์ทางบวกกับความทุกข์ใจอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) ข้อเสนอแนะจากผลการวิจัยคือ ควรมีการประเมินความรุนแรงของอาการและความทุกข์ใจของผู้ป่วยมะเร็งระยะลุกลามทุกราย เพื่อให้การช่วยเหลือ ที่เหมาะสมต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
American Cancer Society. (2014). Advanced cancer. Retrieved 9 November 2016 from https://www.cancer.org/acs/ groups/cid/ documents/webcontent/003082-pdf.pdf
Bradley, N., Davis, L., & Chow, E. (2005). Symptom distress in patients attending an outpatient palliative radiotherapy clinic. Journal of Pain and Symptom Management, 30(2), 123–31. DOI: 10.1016/j.jpainsymman.2005.02.015
Bruera, E., Kuehn, N., Miller, M.J., Selmser, P., & Macmillan, K. (1991). The edmonton symptom assessment system (ESAS): A simple method for the assessment of palliative care patients. Journal of Palliative Care, 7(2), 6-9.
Chinda, M., Jaturapatporn, D., Kirshen, A.J., & Udomsubpayakul, U. (2011). Reliability and validity of a Thai version of the edmonton symptom assessment scale (ESAS-Thai). Journal of Pain and Symptom Management, 42(6), 954-960. doi: 10.1016/j.jpainsymman.2011.02.020
Delgado G.M., Parsons, H.A., Li, Z., Palmer, J.L., & Bruera, E. (2009). Symptom distress in advanced cancer patients with anxiety and depression in the palliative care setting. Support Care Cancer, 17(5), 573-579. doi: 10.1007/s00520-008-0529-7
Holland, J.C., & Alici, Y. (2010). Management of distress in cancer patients. Journal of Supportive Oncology, 8(1), 4–12.
Hui, D., & Bruera, E. (2017). The Edmonton Symptom Assessment System 25 years later. Past, present and future development. Journal of Pain and Symptom Management, 53(3), 630-643.
Kirkova, J., Walsh, D., Rybicki, L., Davis, M.P., Aktas, A., Jin, T., ...Homsi, J. (2010). Symptom severity and distress in advanced cancer. Palliative Medicine, 24(3), 330–339. doi: 10.1177/0269216309356380
Lagman, L.R., Davis, P.M., Legrand, B.S., & Walsh, D. (2005).Common symptoms in advanced cancer. Surgical Clinics of North America, 85, 237–255. doi: 10.1016/j.suc.2004.11.004
Lancker, V.A., Velghe, A., Hecke, V.A., Verbrugghe, M., Noortgate, V.N., & Grypdonck, M., (2013). Prevalence of symptoms in older cancer patients receiving palliative care: A systematic review and meta –analysis. Journal of Pain and Symptom Management, 47(1), 90–104.
Laurujisawat, P. & Jetiyanuwat, S. (2013). Validity of the Thai version of the distress thermometer. Journal of the Psychiatric Association of Thailand, 3, 257-270. [In Thai].
Lavdaniti, M., Fradelos, E.C., Troxoutsou, K., Zioga, E., Mitsi, D., Alikari, V., ...Zyga, S. (2018). Symptoms in advanced cancer patients in Greek hospital: a descriptive study. Asian Pacific Journal of Cancer Prevention, 19(4), 1047-1052. doi: 10.22034/SPJCP.2018.19.4.1047
Lemeshow, S., Hosmer, D.W., Klar, J., & Lwanga, S.K. (1990). Adequacy of sample size in health studies. USA: John Wiley & Sons.
Mehnert, A., Hartung, T.J., Friedrich, M., Vehling, S., Brahler, E., Harter, M., ..., & Faller, H. (2017). One in two cancer patients is significantly distressed: prevalence and indicators of distress. Psycho–Oncology, 27, 75-82. doi: 10.1002/pon.4464
National Comprehensive Cancer Network. (2010). Distress management clinical practice guidelines in oncology. Journal of the National Comprehensive Cancer Network, 8(4), 448–485.
Selby, D., Cascella, A., Gardiner, K., Do, R., Moravan, V., Myers, J., ..., & Chow, E. (2010). A single set of numericalcutpoints to define moderate and severe symptoms for the Edmonton Symptom Assessment System. Journal of Pain and Symptom Management, 39(2), 241-249. doi: 10.1016/jjpainsymman.2009.06.010
Thiagarajan, M., Hsien Chan, C.M., Fuang, H.G., Beng, T.S., Atiliyana, M.A., &Yahaya, N.A. (2016). Symptom prevalence and related distress in cancer patients under chemotherapy. Asian Pacific Journal of Cancer Prevention, 17(1). 171-176. doi: http://dx.doi.org/10.7314/APJCP.2016.17.1.171
Walsh, D., Rybicki, L., Nelson, A.K., & Donnelly, S. (2002). Symptoms and prognosis in advanced cancer. Support Care Cancer, 10, 175-179. doi: 10.1007/s0052-001-0318-z
Wilson, K.G., Chochinov, H.M., McPherson, C.J., LeMay, K., Allard, P., Chary, S., …Fainsinger, R.L. (2007). Suffering with advanced cancer. Journal of Clinical Oncology, 25(13), 1691-1697. doi: 10.1200/JCO.2006.08.6801
Wright, E.P., Kiely, M.A., Lynch, P., Cull, A., & Selby, P.J. (2002). Social problems in oncology. British Journal of Cancer, 87, 1009-1104. doi: 10.1038/sj.bjc.6600642
