ผลของโปรแกรมการสร้างเสริมสุขภาพต่อพฤติกรรมการควบคุมความดันโลหิตของผู้ป่วย โรคความดันโลหิตสูง ในเขตตำบลเนินยาง อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธ์ุ
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์การวิจัยเพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการสร้างเสริม สุขภาพต่อพฤติกรรมการควบคุมความดันโลหิตของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง ในเขตตำบลเนินยาง อำเภอคำม่วง จังหวัดกาฬสินธ์ุ การดำเนินการวิจัยแบ่งเป็น 2 ส่วน ตามกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ 1) กลุ่มทดลองได้รับ การบริการปกติและได้รับกิจกรรมตามโปรแกรมการสร้างเสริมสุขภาพของผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง 2) กลุ่มเปรียบเทียบได้รับการบริการปกติ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นโรคความดันโลหิตสูง และไม่มีภาวะแทรกซ้อน จำนวน 90 คน ได้จากการสุ่มอย่างง่าย โดยแบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบ เทียบกลุ่มละ 45 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามและวัดความดันโลหิตทั้งก่อนและหลัง การทดลองระยะเวลาดำเนินการวิจัยทั้งหมด 12 สัปดาห์วิเคราะห์ข้อมูลทั่วไปและประวัติการเจ็บป่วยด้วย ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน สถิติเชิงอนุมาน เปรียบเทียบความแตกต่างค่าคะแนนเฉลี่ย ภายในกลุ่มและระหว่างกลุ่มวิเคราะห์ด้วยสถิติ Paired t-test และ Independent t-test เปรียบเทียบ สัดส่วนการควบคุมความดันโลหิตวิเคราะห์ด้วย สถิติ Mc Nemar และ Z-test for proportion กำหนด ระดับนัยสำคัญที่ 0.05 ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีค่าคะแนนเฉลี่ยความรู้เรื่องโรคความดันโลหิตสูง การรับรู้ความสามารถของตนเองความคาดหวังถึงผลลัพธ์การปฏิบัติตัวและพฤติกรรมการควบคุม ความดันโลหิต สูงกว่าก่อนการทดลองและสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติระดับ 0.05 และการควบคุมความดันโลหิตสูงหลังการทดลอง กลุ่มทดลองมีการควบคุมความดันโลหิตสูงได้ดีกว่า ก่อนการทดลองและดีกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05
Article Details
เอกสารอ้างอิง
สาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข. (2560).
สรุปสถิติที่สำคัญพ.ศ. 2560 (STATISTICAL
THAILAND 2017).สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม
2560 จาก http://bps.moph.go.th/new_bps/
sitesdefault/files/health%20stratistic%202560.
pdf.
กองยุทธศาสตร์และแผนงาน สำนักงานปลัดกระทรวง
สาธารณสุข กระทรวงสาธารณสุข. (2560).
รายละเอียดตัวชี้วัด กระทรวงสาธารณสุข
ประจำปีงบประมาณ 2561. สืบค้นเมื่อ 27
ตุลาคม 2560 จากhttp://bps.moph.go.th/new_
bps/sites/default/files/KPI_2561_edit3_.pdf
เกศรินทร์ บุญกอแก้ว. (2553). ผลของการประยุกต์ใช้
วงจรคุณภาพร่วมกับการมีส่วนร่วม และแรง
สนับสนุนทางสังคมต่อการปรับเปลี่ยน
พฤติกรรมการดูแลตนเองของผู้ป่วยความดัน
โลหิตสูง. วิทยานิพนธ์ ส.ม.,มหาวิทยาลัย
มหาสารคาม,มหาสารคาม.
เจนจิรา เขียวอ่อน. (2558). ผลการประยุกต์การ
ออกกำลังกายประกอบเพลงโคราชเพื่อ
ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการควบคุมภาวะความ
ดันโลหิตสูงในกลุ่มผู้สูงอายุ. วิทยานิพนธ์
ส.ม.,มหาวิทยาลัยมหาสารคาม,มหาสารคาม.
ชูณรงค์ สุขประเสริฐ. (2553). ผลของโปรแกรม
การจัดการคุณภาพโดยการประยุกต์ใช้ทฤษฎี
การกำกับตนเองร่วมกับทฤษฎีแรงสนับสนุน
ทางสังคมที่มีต่อการพัฒนาพฤติกรรมการ
ดูแลตนเองของผู้ป่วยความดันโลหิตสูง.
วิทยานิพนธ์ ส.ม.,มหาวิทยาลัยมหาสารคาม,
มหาสารคาม.
ธาริณี พังจุนันท์ และนิตยา พันธุเวทย์. (2556). ประเด็น
สารรณรงค์ วันความดันโลหิตสูงโลก 2556.
สืบค้นเมื่อ 10 กรกฎาคม 2560จาก http://
thaincd.com/document/file/download/others/
diabetes2556.pdf.
ไพรวัลย์ อ่อนชาติ. (2556). ผลของโปรแกรมส่งเสริม
สมรรถนะตนเองโดยบุคคลต้นแบบต่อการ
ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมสุขภาพของผู้ป่วย
โรคความดันโลหิตสูง. วิทยานิพนธ์ ส.ม.,
มหาวิทยาลัย มหาสารคาม,มหาสารคาม.
โรงพยาบาลคำม่วง. (2560). รายงานการตรวจคัดกรอง
โรคความดันโลหิตสูงปี 2557- 2559. สืบค้นเมื่อ
30 สิงหาคม 2560 จากโปรแกรมฐานข้อมูล
คลินิก มินิ.
สำนักงานสาธารณสุขอำเภอคำม่วง. (2560). รายงาน
การตรวจคัดกรองโรคความดันโลหิตสูง ปี
2557- 2559. สืบค้นเมื่อ 29 สิงหาคม 2560
จากโปรแกรมฐานข้อมูลคลินิกมินิ.
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดกาฬสินธ์ุ.(2560).
แบบรายงานการตรวจราชการระดับจังหวัด
จังหวัดกาฬสินธ์ุงบประมาณ พ .ศ . 2560. กาฬสินธ์ุ:
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดกาฬสินธ์ุ
สำนักนโยบายและยุทธศาสตร์ สำนักงานปลัดกระทรวง
สาธารณสุข. (2558). สรุปสถิติที่สำคัญ พ.ศ.
2558.สืบค้นเมื่อ 29 สิงหาคม 2560 จาก http://
bps.moph.go.th/new_bps/sites/defaul t/files/
statistic58.pdf.
สำนักโรคไม่ติดต่อ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข.
(2559). รายงานประจำปี 2559. สืบค้นเมื่อ 10
กรกฎาคม 2560 จาก http://www. thaincd. com/
2016/media.php?tid=30&gid=1-015
สมโภชน์ เอี่ยมสุภาษิต. (2549). ทฤษฎีและเทคนิคการ
ปรับพฤติกรรม (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ:
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมโภชน์ เอี่ยมสุภาษิต. (2556). ทฤษฎีและเทคนิค
การปรับพฤติกรรม Theories and Techniques
in Behavior Modification (พิมพ์ครั้งที่ 8).
กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมาคมโรคความดันโลหิตสูงแห่งประเทศไทย. (2555).
แนวทางการรักษาโรคความดันโลหิตสูงใน
เวชปฏิบัติทั่วไป พ.ศ.2555. กรุงเทพฯ: บริษัท
ฮั่วน้ำพริ้นติ้ง จำกัด.
สุรเกียรติ อาชานานุภาพ.(2551). ตำราการตรวจรักษา
โรคทั่วไปเล่ม 1 : แนวทางการตรวจรักษาโรค
และการใช้ยา (พิมพ์ครั้งที่ 4).กรุงเทพฯ: บริษัท
โฮลิสติกพับลิชชิ่ง.
สุวิท พิมพ์ภาค. (2555). การประยุกต์ใช้ทฤษฏี
ความสามารถตนเองรวมกับทฤษฎีแรงจูงใจ
เพื่อปรับเปลี่ยนพฤติกรรมในการควบคุม
ความดันโลหิตในกลุ่มผู้ป่วยความดันโลหิตสูง
ชนิดไม่ทราบสาเหตุ. วิทยานิพนธ์ ส.ม.,
มหาวิทยาลัยมหาสารคาม, มหาสารคาม.
อรุณ จิรวัฒน์กุล. (2551). ชีวสถิติสำหรับงานวิจัยทาง
วิทยาศาสตร์สุขภาพ (พิมพ์ครั้งที่ 3). ขอนแก่น:
ภาควิชาชีวสถิติและประชากรศาสตร์ คณะ
สาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
Bandura, A. (1978). The self-system in reciprocal
determinism. American sychologist,33(4),
344-358
Bandura, A. (1997). Self-efficacy:The exercise of
control. New York: W.H. Freeman.
Best, J.W. (1977). Research in Education (3rded).
New Jersey: Prentice hall Inc
Bloom, B.S (1975). Taxonomy of Education Objective,
Hand Book 1 :Cognitive Domain. New York:
David Mckay.
House, J.S. (1981). Work Stress and Social Support.
California: Addison Wesley Publishing.
World health Organization.(2011). World Health
Organization Regional Office for South-East
Asia.Retrieved 22 August 2017from http://
www.searo.who.int/entity/noncommunicable_
diseases/media/non_communicable_diseases_
hypertension_fs.