ผลของโปรแกรมการสอนช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานต่อความรู้และทัศนคติการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
Article Sidebar
เผยแพร่แล้ว:
ก.พ. 20, 2019
คำสำคัญ:
โปรแกรมการสอนช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน ความรู้ ทัศนคติ นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง แบบ 1 กลุ่มวัดก่อน-หลัง เพื่อศึกษาผลของโปรแกรม การสอนการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานต่อความรู้ และทัศนคติในการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานของนักเรียนระดับ มัธยมศึกษาตอนปลาย กลุ่มตัวอย่างคือนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลาย จำนวน 246 คน เครื่องมือที่ใช้ ในการวิจัยประกอบด้วย โปรแกรมการสอนช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานของสมาคมแพทย์โรคหัวใจแห่งอเมริกา โดยการประยุกต์ใช้รูปแบบการจัดการเรียนรู้ของกาเย่ แบบประเมินความรู้ และทัศนคติในการช่วยชีวิต ขั้นพื้นฐานที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นได้ค่า KR-20 เท่ากับ .894 และค่าสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคเท่ากับ .875 ตามลำดับ ผลการศึกษาพบว่าค่าเฉลี่ยคะแนนความรู้ภายหลังจากได้รับโปรแกรมการสอนการช่วยชีวิต ขั้นพื้นฐาน ( = 11.31, S.D. = 1.85) สูงกว่าก่อนได้รับโปรแกรม ( = 9.43, S.D. = 1.66) อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ(p-value < .01) ส่วนค่าเฉลี่ยทัศนคติต่อการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานก่อน ( = 39.50, S.D. = 3.51) และหลังการได้รับโปรแกรมการสอนการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน ( = 39.86, S.D. = 3.46) ไม่มีความ แตกต่างกัน (p-value = .079) ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าการออกแบบกิจกรรมการเรียนรู้ นำสู่การถ่ายทอด ความรู้อย่างมีแบบแผนช่วยส่งผลให้ผู้เรียนเกิดความรู้ความเข้าใจมากขึ้นตรงตามวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้ ซึ่งสามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการจัดการเรียนการสอนเพื่อเพิ่มความรู้เรื่องการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน ในกลุ่มเป้าหมายอื่นส่วนทัศนคติต่อการช่วยฟื้นคืนชีวิตไม่แตกต่างกัน โดยจากข้อกำจัดงานวิจัยครั้งนี้ รูปแบบวิจัยครั้งต่อไปควรเป็นการวิจัยแบบ2 กลุ่ม วัดก่อน-หลัง
Article Details
รูปแบบการอ้างอิง
Apiratanawong, S., Piyakong, D., Pongrangsarn, P., Piyasiripan, N., Khamboon, T., Pothimas, N., & Inkaew, T. (2019). ผลของโปรแกรมการสอนช่วยชีวิตขั้นพื้นฐานต่อความรู้และทัศนคติการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน ของนักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย. NU Journal of Nursing and Health Sciences, 12(3), 146–157. สืบค้น จาก https://he01.tci-thaijo.org/index.php/NurseNu/article/view/173276
ประเภทบทความ
บทความวิจัย
เอกสารอ้างอิง
กลอยใจ แก้วบุดดา. (2557). การประเมินผลการฝึกอบรม
เชิงปฏิบัติการการช่วยชีวิตขั้นสูงในผู้ใหญ่ สำหรับ
พยาบาล. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต).
มหาวิทยาลัยศิลปากร, คณะศิลปศาสตร์, สาขา
การจัดการภาครัฐและภาคเอกชน.
ทรูปลูกปัญญา. (2556). การเรียนการสอนเรื่องการช่วย
ฟื้นคืนชีพ ในกลุ่มสาระการเรียนรู้ วิชาสุขศึกษา
และพลศึกษา (ม.4). สืบค้นเมื่อ 25 สิงหาคม 2561.
จากwww.trueplookpanya.com/true/Lesson_
plan_detail.php?lesson_plan_id=1484
ทัศนีย์ ทองสว่าง. (2549). สังคมวิทยา. กรุงเทพฯ: โอ. เอส.
พริ้นติ้ง. เฮ้าส์.
ณรงค์ศักดิ์ จันทร์นวล. (2543). จิตวิทยาสังคม. ใน ภาค
วิชาจิตวิทยา คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัย
เชียงใหม่, จิตวิทยาทั่วไป(พิมพ์ครั้งที่ 6 หน้า
355-381). เชียงใหม่: โครงการตำรามหาวิทยาลัย
เชียงใหม่ งานส่งเสริมการวิจัยและตำรา กองบริการ
การศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นันทวรรณทิพยเนตร, วชิร ชนะบุตร, ชลลดา ทอนเสาร์,
&เกียรติศักดิ์ ชัยพรม. (2559). การพัฒนา
สมรรถนะอาสาสมัครสาธารณสุขนักเรียนมัธยม
(อสนม.) ในการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานในกลุ่ม
นักเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดมหาสารคาม.
Proceedings of The perspective of multidisciplinary
research & practice in health sciences
การประชุมวิชาการระดับชาติ ฉลองครบรอบ
ทศวรรษสำนักวิทยาศาสตร์สุขภาพ ประจำปี
2559. เชียงราย:สารนักวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ
มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง;หน้า 30-38.
บุญใจ ศรีสถิตย์นรากูร. (2553)การพัฒนาและตรวจ
สอบคุณภาพเครื่องมือวิจัย: คุณสมบัติการวัด
เชิงจิตวิทยาDevelopment and validation of
research instruments: psychometric properties.
กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เพ็ญพักต์ ไชยสงเมือง และชัจคเณค์ แพรขาว. (2560).
ผลของโปรแกรมสอนการช่วยเหลือขั้นพื้นฐาน
ภาวะหัวใจหยุดเต้นต่อความรู้และทักษะของ
นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียน
มัธยมประจำจังหวัดแห่งหนึ่งในภาคตะวันออก
เฉียงเหนือ. ใน มหาวิทยาลัยขอนแก่น,
การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษา
ระดับชาติและนานาชาติ 2560 (น. 763-774).
ขอนแก่น.
วราพรรณ เพ็งแจ่ม.(2560). ความรู้การช่วยฟื้นคืนชีพ
ขั้นพื้นฐานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5
ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยม
ศึกษา เขต 31 จังหวัดนครราชสีมา.สมาคม
สถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย
ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ
สยามบรมราชกุมาร, 6(2), 63-71.
วัลภา สบายยิ่ง. (2554). จิตวิทยาพัฒนาการวัยรุ่น.
ใน นวลจิตต์ เชาวกีรติพงศ์ (บรรณาธิการ),
จิตวิทยาและวิทยาการเรียนรู้: หน่วยที่ 1-7
(พิมพ์ครั้งที่ 2). (น. 211–247). นนทบุรี: โรงพิมพ์
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. (2559). ช่องว่าง
การแพทย์ฉุกเฉินไทย: รายงานสถานการณ์
ระบบการแพทย์ฉุกเฉิน ปี 2558. กรุงเทพฯ:
ปัญญมิตร การพิมพ์.
สุพรรณีธรากลุ, เฉลิมศรี นันทวรรณ, และสุพิชญา
หวังปิ ติพาณิชย์. (2552). การประเมินผลการกู้ชีพ
ในชุมชน.วารสารวิชาการสาธารณสุข,18(4),
597-605.
สุภามาศ ผาติประจักษ์. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่าง
ความรู้ การรับรู้สมรรถนะของตนเองในการ
ปฏิบัติการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน และความสามารถ
ในการกดหน้าอก ในนักศึกษาพยาบาลระดับ
ปริญญาตรี.วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์,
35(1), 119-134.
อุรา แสงเงิน, สุพัตรา อุปนิสากร และทิพมาส ชิณวงศ์.
(2555). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความรู้
และทักษะในการช่วยฟื้นคืนชีพของพยาบาล
โรงพยาบาลสงขลานครินทร์. วารสารพยาบาล
สงขลานครินทร์, 32(1), 1-10.
Abd El-Hay, S.A., Ibrahim, N.A., & Hassan, L.A.
(2015).Effect of training program regarding first
aid and basic life support on the management of
educational risk injuries among students in
industrial secondary school.IOSR Journal of
Nursing and Health Science, 4(6), 32-43.
Al-Mohaissen, M. A. (2017). Knowledge and Attitudes
Towards Basic Life Support Among Health
Students at a Saudi Women’s University.Sultan
Qaboos University Medical Journal, 17(1), e
59-e65.
American Heart Association. (2015). AHA Guidelines
update for CPR and ECC. Cited 2016 June 2.
Available from: http://www.cercp.org/images/
stories/recursos/Guias%202015/Guidelines-
RCP-AHA2015-Full.pdf
Awwma, M.A, Wong K.L., Tou, A., Vyas, L., &Wilks,
J. (2015). CPR knowledge and attitudes among
high school students aged 15-16 in Hong Kong.
Hong Kong journal 0f emergency medicine,
22(1).1-13.
Benjamin, E. J., Blaha, M. J., Chiuve, S. E., Cushman,
M., Das, S. R., Deo, R.,&Isasi, C. R. (2017).
Heart disease and stroke statistics-2017 update:
a report from the American Heart Association.
Circulation, 135(10), e146-e603.
Berg, R. A., Hemphill, R., Abella, B. S., Aufderheide,
T. P., Cave, D. M., Hazinski, M. F., . . .Swor, R.
A. (2010). Part 5: Adult Basic Life Support:
2010 American Heart Association Guidelines
for cardiopulmonary resuscitation and
emergency cardiovascular care. Circulation,
122, S685-s705.
Boyer, L. W., Vlieland, V., Bosch, J., Wolterbeek, R.,
Volker, G., van Exel, H. J., . . .Goossens, P. H.
(2014). High survival rate of 43% in out-ofhospital
cardiac arrest patients in an optimized
chain survival. Netherlands Heart Journal,
23(1), 20-25.
Breckwoldt, J., Schloesser, S., &Arntz, H. (2009).
Perceptions of collapse and assessment of
cardiac arrest by standers of out-of-hospital
cardiac arrest (OOHCA).Resuscitation, 80,
1108-1113.
Chew, K. S., Hashairi, F. M., Zarina, Z. I., Farid, A. S.,
Yazid, M. A., &Hisamudddin, N. A. R. N.
(2011). A survey on the knowledge, attitude
and confidence level of adult cardiopulmonary
resuscitation among junior doctors in hospital
UniversitiSains Malaysia and hospital raja
PerempuanZainab ii, Kota Bharu, Kelantan,
Malaysia. Medical Journal Malaysia, 66(1),
56-59.
Connolly, M., Toner, P., Connolly D, &McCluskey,
D.R. (2007).The ABC for life program teaching
basic life support in school.Resuscitation,72(2),
270-279.
Gagne, R.M., & Briggs, L.J. (1979).Principles of
instructional design (2nded.). New York: Holt,
Rinehart and Winston.
Kumar, H., Upadhya, S., Ashol, S.,Chowdari, A.,
Niranjan, G. M., & Dinesh, B. (2013). A crosssectional
study on awareness and perception
about basic life support/cardio-pulmonary
resuscitation among undergraduate medical
students from coastal South India.International
Journal of Medicine and Public Health,
3(3).146-150.
Mani, G., Annadurai, K., Danasekaran, R., &
Ramasamy, J. D. (2014). A cross-sectional
study to assess knowledge and attitudes related
to Basic Life Support among undergraduate
medical students in Tamil Nadu, India.
Progress in Health Sciences, 4(1), 47-52.
Nakatani, D., Sakata, Y., Suna, S., Usami, M.,
Matsumoto, S., Shimizu, M., ... Sato, H. (2013).
Incidence, predictors, and subsequent mortality
risk of recurrent myocardial infarction in patients
following discharge for acute myocardial
infarction. Circulation Journal, 77(2), 439-446.
Niklasson, C., &Bohm, K. (2015).Attitudes towards
bystander cardiopulmonary resuscitation (CPR)
among laypersons with and without CPR
training.Resuscitation, 96(4), 59-102.
Petric, J., Malicki, M., Markovic, D., & Mestrovic, J.
(2013). Students’ and parents’ attitudes toward
basic life support training in primary schools.
Croatian Medical Journal, 54(4), 376-380.
Ringh, M., Jonsson, M., Nordberg, P., Fredman, D.,
Hasselqvist-Ax, I., Hakansson, F., . .
.Hollenberg, J. (2015). Survival after public
access defibrillation in Stockholm, Swedena
striking success.Resuscitation, 91, 1-7.
Roh, Y. S., &Issenberg, S. B. (2014).Association of
cardiopulmonary resuscitation psychomotor
skulls with knowledge and self-efficacy
in nursing students.International Journal of
Nursing Practice, 20, 674-679.
Ryynanen, O. P., Iirola, T., Reitala, J., &Malmivaara,
A. (2010). Is advanced life support better than
basic life support in prehospital care? A
systematic review.Scandinavian journal of
trauma, resuscitation and emergency medicine,
18(62), 1-14.
Sasson, C., Rogers, M. A., Dahl, J., &Kellermann,
A. L. (2010).Predictors of survival from out-ofhospital
cardiac arrest. Circulation: Cardiovascular
Quality and Outcomes, 3(1), 63-81.
Schermerhorn, J. R.(2010). Organizational behavior
(11thed.).Hoboken, NJ Wiley.
Zhan, L., Yang, L. J., Huang, Y., He, Q., & Liu, G.
J. (2017).Continuous chest compression
versus interrupted chest compression for
cardiopulmonary resuscitation of non-asphyxia
outofhospital cardiac arrest.Cochrane Database
of Systematic Reviews 2017,3 (1), 52-65.
เชิงปฏิบัติการการช่วยชีวิตขั้นสูงในผู้ใหญ่ สำหรับ
พยาบาล. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต).
มหาวิทยาลัยศิลปากร, คณะศิลปศาสตร์, สาขา
การจัดการภาครัฐและภาคเอกชน.
ทรูปลูกปัญญา. (2556). การเรียนการสอนเรื่องการช่วย
ฟื้นคืนชีพ ในกลุ่มสาระการเรียนรู้ วิชาสุขศึกษา
และพลศึกษา (ม.4). สืบค้นเมื่อ 25 สิงหาคม 2561.
จากwww.trueplookpanya.com/true/Lesson_
plan_detail.php?lesson_plan_id=1484
ทัศนีย์ ทองสว่าง. (2549). สังคมวิทยา. กรุงเทพฯ: โอ. เอส.
พริ้นติ้ง. เฮ้าส์.
ณรงค์ศักดิ์ จันทร์นวล. (2543). จิตวิทยาสังคม. ใน ภาค
วิชาจิตวิทยา คณะมนุษยศาสตร์ มหาวิทยาลัย
เชียงใหม่, จิตวิทยาทั่วไป(พิมพ์ครั้งที่ 6 หน้า
355-381). เชียงใหม่: โครงการตำรามหาวิทยาลัย
เชียงใหม่ งานส่งเสริมการวิจัยและตำรา กองบริการ
การศึกษา มหาวิทยาลัยเชียงใหม่.
นันทวรรณทิพยเนตร, วชิร ชนะบุตร, ชลลดา ทอนเสาร์,
&เกียรติศักดิ์ ชัยพรม. (2559). การพัฒนา
สมรรถนะอาสาสมัครสาธารณสุขนักเรียนมัธยม
(อสนม.) ในการช่วยฟื้นคืนชีพขั้นพื้นฐานในกลุ่ม
นักเรียนมัธยมศึกษา จังหวัดมหาสารคาม.
Proceedings of The perspective of multidisciplinary
research & practice in health sciences
การประชุมวิชาการระดับชาติ ฉลองครบรอบ
ทศวรรษสำนักวิทยาศาสตร์สุขภาพ ประจำปี
2559. เชียงราย:สารนักวิชาวิทยาศาสตร์สุขภาพ
มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง;หน้า 30-38.
บุญใจ ศรีสถิตย์นรากูร. (2553)การพัฒนาและตรวจ
สอบคุณภาพเครื่องมือวิจัย: คุณสมบัติการวัด
เชิงจิตวิทยาDevelopment and validation of
research instruments: psychometric properties.
กรุงเทพฯ: โรงพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
เพ็ญพักต์ ไชยสงเมือง และชัจคเณค์ แพรขาว. (2560).
ผลของโปรแกรมสอนการช่วยเหลือขั้นพื้นฐาน
ภาวะหัวใจหยุดเต้นต่อความรู้และทักษะของ
นักเรียนระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียน
มัธยมประจำจังหวัดแห่งหนึ่งในภาคตะวันออก
เฉียงเหนือ. ใน มหาวิทยาลัยขอนแก่น,
การประชุมวิชาการเสนอผลงานวิจัยบัณฑิตศึกษา
ระดับชาติและนานาชาติ 2560 (น. 763-774).
ขอนแก่น.
วราพรรณ เพ็งแจ่ม.(2560). ความรู้การช่วยฟื้นคืนชีพ
ขั้นพื้นฐานของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5
ในสังกัดสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามัธยม
ศึกษา เขต 31 จังหวัดนครราชสีมา.สมาคม
สถาบันอุดมศึกษาเอกชนแห่งประเทศไทย
ในพระราชูปถัมภ์สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ
สยามบรมราชกุมาร, 6(2), 63-71.
วัลภา สบายยิ่ง. (2554). จิตวิทยาพัฒนาการวัยรุ่น.
ใน นวลจิตต์ เชาวกีรติพงศ์ (บรรณาธิการ),
จิตวิทยาและวิทยาการเรียนรู้: หน่วยที่ 1-7
(พิมพ์ครั้งที่ 2). (น. 211–247). นนทบุรี: โรงพิมพ์
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
สถาบันการแพทย์ฉุกเฉินแห่งชาติ. (2559). ช่องว่าง
การแพทย์ฉุกเฉินไทย: รายงานสถานการณ์
ระบบการแพทย์ฉุกเฉิน ปี 2558. กรุงเทพฯ:
ปัญญมิตร การพิมพ์.
สุพรรณีธรากลุ, เฉลิมศรี นันทวรรณ, และสุพิชญา
หวังปิ ติพาณิชย์. (2552). การประเมินผลการกู้ชีพ
ในชุมชน.วารสารวิชาการสาธารณสุข,18(4),
597-605.
สุภามาศ ผาติประจักษ์. (2558). ความสัมพันธ์ระหว่าง
ความรู้ การรับรู้สมรรถนะของตนเองในการ
ปฏิบัติการช่วยชีวิตขั้นพื้นฐาน และความสามารถ
ในการกดหน้าอก ในนักศึกษาพยาบาลระดับ
ปริญญาตรี.วารสารพยาบาลสงขลานครินทร์,
35(1), 119-134.
อุรา แสงเงิน, สุพัตรา อุปนิสากร และทิพมาส ชิณวงศ์.
(2555). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความรู้
และทักษะในการช่วยฟื้นคืนชีพของพยาบาล
โรงพยาบาลสงขลานครินทร์. วารสารพยาบาล
สงขลานครินทร์, 32(1), 1-10.
Abd El-Hay, S.A., Ibrahim, N.A., & Hassan, L.A.
(2015).Effect of training program regarding first
aid and basic life support on the management of
educational risk injuries among students in
industrial secondary school.IOSR Journal of
Nursing and Health Science, 4(6), 32-43.
Al-Mohaissen, M. A. (2017). Knowledge and Attitudes
Towards Basic Life Support Among Health
Students at a Saudi Women’s University.Sultan
Qaboos University Medical Journal, 17(1), e
59-e65.
American Heart Association. (2015). AHA Guidelines
update for CPR and ECC. Cited 2016 June 2.
Available from: http://www.cercp.org/images/
stories/recursos/Guias%202015/Guidelines-
RCP-AHA2015-Full.pdf
Awwma, M.A, Wong K.L., Tou, A., Vyas, L., &Wilks,
J. (2015). CPR knowledge and attitudes among
high school students aged 15-16 in Hong Kong.
Hong Kong journal 0f emergency medicine,
22(1).1-13.
Benjamin, E. J., Blaha, M. J., Chiuve, S. E., Cushman,
M., Das, S. R., Deo, R.,&Isasi, C. R. (2017).
Heart disease and stroke statistics-2017 update:
a report from the American Heart Association.
Circulation, 135(10), e146-e603.
Berg, R. A., Hemphill, R., Abella, B. S., Aufderheide,
T. P., Cave, D. M., Hazinski, M. F., . . .Swor, R.
A. (2010). Part 5: Adult Basic Life Support:
2010 American Heart Association Guidelines
for cardiopulmonary resuscitation and
emergency cardiovascular care. Circulation,
122, S685-s705.
Boyer, L. W., Vlieland, V., Bosch, J., Wolterbeek, R.,
Volker, G., van Exel, H. J., . . .Goossens, P. H.
(2014). High survival rate of 43% in out-ofhospital
cardiac arrest patients in an optimized
chain survival. Netherlands Heart Journal,
23(1), 20-25.
Breckwoldt, J., Schloesser, S., &Arntz, H. (2009).
Perceptions of collapse and assessment of
cardiac arrest by standers of out-of-hospital
cardiac arrest (OOHCA).Resuscitation, 80,
1108-1113.
Chew, K. S., Hashairi, F. M., Zarina, Z. I., Farid, A. S.,
Yazid, M. A., &Hisamudddin, N. A. R. N.
(2011). A survey on the knowledge, attitude
and confidence level of adult cardiopulmonary
resuscitation among junior doctors in hospital
UniversitiSains Malaysia and hospital raja
PerempuanZainab ii, Kota Bharu, Kelantan,
Malaysia. Medical Journal Malaysia, 66(1),
56-59.
Connolly, M., Toner, P., Connolly D, &McCluskey,
D.R. (2007).The ABC for life program teaching
basic life support in school.Resuscitation,72(2),
270-279.
Gagne, R.M., & Briggs, L.J. (1979).Principles of
instructional design (2nded.). New York: Holt,
Rinehart and Winston.
Kumar, H., Upadhya, S., Ashol, S.,Chowdari, A.,
Niranjan, G. M., & Dinesh, B. (2013). A crosssectional
study on awareness and perception
about basic life support/cardio-pulmonary
resuscitation among undergraduate medical
students from coastal South India.International
Journal of Medicine and Public Health,
3(3).146-150.
Mani, G., Annadurai, K., Danasekaran, R., &
Ramasamy, J. D. (2014). A cross-sectional
study to assess knowledge and attitudes related
to Basic Life Support among undergraduate
medical students in Tamil Nadu, India.
Progress in Health Sciences, 4(1), 47-52.
Nakatani, D., Sakata, Y., Suna, S., Usami, M.,
Matsumoto, S., Shimizu, M., ... Sato, H. (2013).
Incidence, predictors, and subsequent mortality
risk of recurrent myocardial infarction in patients
following discharge for acute myocardial
infarction. Circulation Journal, 77(2), 439-446.
Niklasson, C., &Bohm, K. (2015).Attitudes towards
bystander cardiopulmonary resuscitation (CPR)
among laypersons with and without CPR
training.Resuscitation, 96(4), 59-102.
Petric, J., Malicki, M., Markovic, D., & Mestrovic, J.
(2013). Students’ and parents’ attitudes toward
basic life support training in primary schools.
Croatian Medical Journal, 54(4), 376-380.
Ringh, M., Jonsson, M., Nordberg, P., Fredman, D.,
Hasselqvist-Ax, I., Hakansson, F., . .
.Hollenberg, J. (2015). Survival after public
access defibrillation in Stockholm, Swedena
striking success.Resuscitation, 91, 1-7.
Roh, Y. S., &Issenberg, S. B. (2014).Association of
cardiopulmonary resuscitation psychomotor
skulls with knowledge and self-efficacy
in nursing students.International Journal of
Nursing Practice, 20, 674-679.
Ryynanen, O. P., Iirola, T., Reitala, J., &Malmivaara,
A. (2010). Is advanced life support better than
basic life support in prehospital care? A
systematic review.Scandinavian journal of
trauma, resuscitation and emergency medicine,
18(62), 1-14.
Sasson, C., Rogers, M. A., Dahl, J., &Kellermann,
A. L. (2010).Predictors of survival from out-ofhospital
cardiac arrest. Circulation: Cardiovascular
Quality and Outcomes, 3(1), 63-81.
Schermerhorn, J. R.(2010). Organizational behavior
(11thed.).Hoboken, NJ Wiley.
Zhan, L., Yang, L. J., Huang, Y., He, Q., & Liu, G.
J. (2017).Continuous chest compression
versus interrupted chest compression for
cardiopulmonary resuscitation of non-asphyxia
outofhospital cardiac arrest.Cochrane Database
of Systematic Reviews 2017,3 (1), 52-65.
