ผลของโปรแกรมการรับรู้ความสามารถของตนเองในการออกกำลังกายโดยใช้ท่าฤๅษีดัดตน ต่อพฤติกรรมการออกกำลังกายและระดับภูมิคุ้มกัน (CD4) ของผู้ป่วยโรคเอดส์
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
ปัญหาการแพร่ระบาดของโรคเอดส์เป็นปัญหาระดับโลก ยังไม่มียารักษาให้หายขาดได้ การช่วยเหลือ ที่ดีที่สุดคือการส่งเสริมให้ระดับภูมิคุ้มกัน (CD4) ของผู้ป่วยให้สูงขึ้นหรือคงสภาพไว้ การศึกษาครั้งนี้ เป็นการวิจัยแบบกึ่งทดลอง 2 กลุ่ม วัดผลก่อนทดลอง ระหว่างทดลอง และหลังการทดลอง เพื่อเปรียบเทียบ พฤติกรรมการออกกำลังกายและระดับภูมิคุ้มกัน (CD4) กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยโรคเอดส์ โรงพยาบาลอำเภอ แห่งหนึ่งในจังหวัดอุทัยธานี คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง จำนวน 40 คน แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและควบคุม กลุ่มละ 20 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือโปรแกรมการรับรู้ความสามารถของตนเองในการออกกำลังกาย โดยใช้ท่าฤๅษีดัดตน โดยมี self-efficacy theory และท่าฤๅษีดัดตนเป็นกรอบแนวคิดในการวิจัย ระยะเวลา ทดลอง 24 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา, paired t-test , Independent t-test และ Repeated Measure ANOVA ผลการวิจัยพบว่า 1. ค่าเฉลี่ยคะแนน ความรู้ ทัศนคติ และการปฏิบัติตน ของกลุ่มทดลองหลังเข้าร่วมโปรแกรมการ ออกกำลังกายโดยใช้ท่าฤๅษีดัดตน สูงกว่าก่อนเข้าร่วมโปรแกรมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ (p < .001) และระดับภูมิคุ้มกัน (CD4) สูงกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) 2. ค่าเฉลี่ยคะแนน ความรู้ ทัศนคติ และการปฏิบัติตน ของกลุ่มทดลอง หลังเข้าร่วมโปรแกรมการ ออกกำลังกายโดยใช้ท่าฤๅษีดัดตน สูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) และระดับภูมิ คุ้มกัน (CD4) สูงกว่ากว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .05) ผลการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมการออกกำลังกายโดยใช้ท่าฤๅษีดัดตน นำไปใช้ในการ ปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการออกกำลังกายในผู้ป่วยเอดส์และสามารถเพิ่มระดับภูมิคุ้มกัน (CD4) ได้
Article Details
เอกสารอ้างอิง
สถานการณ์เอดส์ ปีพ.ศ. 2557. ใน การประชุม
ประจำปี (หน้า1-10). อุทัยธานี:โรงพยาบาล
สว่างอารมณ์ จังหวัดอุทัยธานี. ทิศนา แขมมณี.
(2551). ศาสตร์การสอนองค์ความรู้เพื่อการ
จัดกระบวนการเรียนรู้ที่มีประสิทธิภาพ
(พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ:สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ณัฏฐิรา ประสาทแก้ว, แสงทอง ธีระทองคำ, และวันทนา
มณีศรีวงศ์กูล. (2555). ผลของโปรแกรมการ
เยี่ยมบ้านร่วมกับ การติดตามทางโทรศัพท์
ต่อพฤติกรรมสุขภาพ และภาวะสุขภาพของ
ผู้ที่เป็นความดันโลหิตสูงที่ควบคุมไม่ได้.
วารสารสาธารณสุขศาสตร์, 42(3), 19-31.
นุชนาถ น้ำจันทร์. (2557). ผลของโปรแกรมการสร้าง
เสริมความสามารถแห่งตนต่อพฤติกรรม
การควบคุมน้ำหนักและค่าดัชนีมวลกายของ
หญิงที่มีน้ำหนักเกิน.วารสารการพยาบาลและ
สุขภาพ, 8(3),99-109
นิภาพร เหล่าชา. (2553). ผลของการออกกำลังกายท่า
ฤๅษีดัดตนที่มีต่อความแข็งแรงของกล้ามเนื้อ
และความอ่อนตัวใหญิงวัยทำงาน. (วิทยานิพนธ์
ปริญญาวิทยาศาสตรมหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ:
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
ประเวศ วะสี. (2544). หมอชาวบ้าน:วิธีคลายเครียด
(พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์หมอ
ชาวบ้าน.
พิเชฐ เจริญเกษ. (2552). การออกกำลังกายแบบพุทธา
เยียวยาโรค/การเรียนรู้แบบมีส่วนร่วมที่
เหมาะสมกับผู้ติดเชื้อเอชไอวีและเอดส์.
(ปริญญานิพนธ์ปริญญาดุษฎีบัณฑิต). ชลบุรี:
มหาวิทยาลัยบูรพา.เพ็ญนภา ทรัพย์เจริญ. (2537).
กายบริหารแบบไทยท่าฤๅษีดัดตน (พิมพ์
ครั้งแรก). กรุงเทพฯ : สถาบันการแพทย์แผนไทย
กรมการแพทย์ กระทรวงสาธารณสุข.
พูลสุข หิงคานนท์, วาสินี วิเศษฤทธิ์, สมใจ
พุทธาพิทักษ์ผล, นันทวรรณ สุวรรณรูป, สุจิตรา
เหลืองอมรเลิศ, ศุภวัฒนากร วงศ์ธนวุสและ
อภิญญา จำปามูล. (2555). การพัฒนาศักยภาพ
ระบบบริการการพยาบาล (Development of
Nursing Service System (พิมพ์ครั้งที่ 4). นนทบุรี:
มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช.
มาเรียม นิ่มนวล. (2547). ผลของการออกกำลังกาย
ระดับปานกลางต่อการเปลี่ยนแปลงระดับ
ลิมโฟซัยด์ที่มีซีดีสี่ในผู้ป่วยติดเชื้อเอชไอวี
ในระยะไม่มีอาการ (วิทยานิพนธ์ปริญญา
วิทยาศาสตร์มหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์
มหาวิทยาลัย.
รัชนี แก้วไสล. (2552). ผลของโปรแกรมการออกกำลัง
กายที่มีความหนักระดับปานกลางต่อการรับรู้
ความสามารถตนเองความคาดหวังในผลดีของ
การออกกำลังกายพฤติกรรมการออกกำลัง
กายและระดับCD4ในผู้ติดเชื้อเอชไอวีระยะ
ไม่มีอาการ. (วิทยานิพนธ์พยาบาลศาสตร
มหาบัณฑิต). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยรังสิต.
วิโรจน์ วรรณภิระ. (23-24 มีนาคม 2555). การเยี่ยมบ้าน
และการดูแลผู้ป่วยที่บ้าน (Home visit and
Home Care). ใน เอกสารประกอบการฝึก
อบรมเชิงปฏิบัติการศูนย์เรียนรู้เวชศาสตร์
ครอบครัวเขต 18โรงพยาบาลกำแพงเพชร
(หน้า 22, 25-35). พิษณุโลก: คณะแพทยศาสตร์
มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ศักดิ์ไทย สุรกิจบวร. (2545). ประสิทธิผลภาวะผู้นำ
ของผู้บริหารการศึกษาและผู้บริหารสถาน
ศึกษา:คุณลักษณะสำคัญของผู้บริหารยุค
โลกาภิวัตน์. วารสารบริหารการศึกษา มศว,
5(1). 7-23.
ศูนย์ข้อมูลโรคติดเชื้อและพาหะนำโรค. (2558). ความรู้
พื้นฐานเกี่ยวกับโรคเอดส์ ณ วันที่ 18 พฤษภาคม
2548. สืบค้นเมื่อ 15 กรกฏาคม 2558, จาก http:/
/webdb.dmsc.moph.go.th/ifc_nih/a_nih_
1_001c.asp?info_id=901#1
ศูนย์อนามัยที่ 3 นครสวรรค์. (2559). สถานการณ์ผู้ป่วย
เอดส์ ณ วันที่ 31 พฤษภาคม 2558 . สืบค้นจาก
http://hpc3.anamai.moph.go.th/main. php?
filename= main2016
สุชาดา ภัณฑารักษ์สกุล. (2546). ผลของโปรแกรมการ
ออกกำลังกายแบบชี่กงโดยประยุกต์ทฤษฎีความ
สามารถตนเองในผู้สูงอายุที่มีภาวะซึมเศร้า.
(วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต).
ชลบุรี: มหาวิทยาลัยบูรพา.
สถาบันการแพทย์แผนไทย กรมพัฒนาการแพทย์แผน
ไทย และการแพทย์ทางเลือก. (2556). ท่าฤๅษี
ดัดตน 15 ท่า ขั้น พื้นฐานสำหรับประชาชนทั่วไป.
สืบค้นจาก http://www.dtam.moph.go.th/
สำนักระบาดวิทยา กรมควบคุมโรค. (2558). สถานการณ์
ผู้ป่วยเอดส์ ณ วันที่ 31 พฤษภาคม 2558. สืบค้น
จาก http://www.boe.moph.go.th/report.php?
cat=19.pdf
สมพงษ์ หามวงค์ และพรรณี บัญชรหัตถกิจ. (2556).
ผลของโปรแกรมสุขศึกษาโดยประยุกต์ใช้ทฤษฎี
ความสามารถแห่งตนร่วมกับแรงสนับสนุนทาง
สังคมในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ที่มารับ
บริการในโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล
บ้านหนองกุงเผือก อำเภอหนองกุงศรี จังหวัด
กาฬสินธ์ุ. ศรีนครินทร์เวชสาร, 28(4), 451-459.
สมพร กันทรดุษฏี-เตรียมชัยศรี. (2554). สมาธิบำบัด
แบบ SKT : รักษาสารพัดโรคได้ด้วยตัว
เอง(พิมพ์ครั้งที่4). กรุงเทพฯ: ปัญญาชนดิส
ทริบิวเตอร์.
สมโภชน์ เอี่ยมสุภาษิต. (2556). ทฤษฎีและเทคนิค
การปรับพฤติกรรม (พิมพ์ครั้งที่ 8). กรุงเทพฯ:
สานักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
สมยศ นาวีการ. (2538). พฤติกรรมองค์การ. กรุงเทพฯ:
สำนักพิมพ์ดอกหญ้า.
สร้อยตระกูล อรรถมานะ. (2541).พฤติกรรมองค์
กรซทฤษฏีและการประยุกต์.(พิมพ์ครั้งที่1).
กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
สุรเทพ อภัยจิตร.(2535). สุขภาพดีฤๅษีดัดตน.
กรุงเทพฯ: ศูนย์สื่อเสริมกรุงเทพ.
สุวรรณา บุญยะลีพรรณ .(2554). รูปแบบการสร้างเสริม
สมรรถนะแห่งตนในผู้ป่วยเอดส์ ที่รับการรักษา
ด้วยยาต้านไวรัสเอดส์.วารสารสำนักงานป้องกัน
ควบคุมโรคที่ 7 จังหวัดขอนแก่น, 18 (2), 12-17.
อรวรรณ บุราณรักษ์. (2552 ). ผลของการออกกำลังกาย
แบบฤๅษีดัดตนต่อเมแทบอลิซึมการทำงาน
ของระบบหัวใจหลอดเลือดและระบบประสาท
อัตโนมัติในผู้ป่วยเบาหวานประเภทที่2.
วิทยานิพนธ์ สาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต).
ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น.
MacArthur, R. D., Levine, S. D., & Birk, T. J. (1993).
Supervised exercise training improves
cardiopulmonary fitness in HIV-infected
persons. Medicine & Science in Sports &
Exercise, 25(6), 684-688.
Terry, L., Sprinz, E., & Riberio, J. P. (1999 ."Moderate
and high intensity exercise training in
HIV-1seropositive individuals: A randomized
trial". International Journal of Sports Medicine,
20: 142-146.
