การถอดบทเรียน การพัฒนาศักยภาพเครือข่ายสุขภาพระดับอำเภอเพื่อมุ่งสู่อำเภอสร้างเสริมสุขภาพ : กรณีศึกษาตำบลในเมือง อ.สวรรคโลก จ.สุโขทัย
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงคุณภาพมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและถอดบทเรียนจากการจัดบริการสุขภาพ และการจัดการดูแลผู้สูงอายุติดเตียงตำบลในเมือง อำเภอสวรรคโลก จังหวัดสุโขทัย ผู้ให้ข้อมูลหลัก ได้แก่ ผู้บริหารและพยาบาลในโรงพยาบาล หัวหน้าศูนย์สุขภาพชุมชน นายกเทศมนตรีตำบลและเจ้าหน้าที่ ผู้ใหญ่ บ้าน อาสาสมัครสาธารณสุข ประชาชน และผู้ดูแลผู้สูงอายุ รวม 45 คน ใช้แนวคำถามในการรวบรวมข้อมูล ซึ่งผ่านการตรวจสอบความตรงเชิงโครงสร้างและเนื้อหาจากผู้ทรงคุณวุฒิ รวบรวมข้อมูลโดยศึกษาเอกสาร ต่างๆของชุมชน สัมภาษณ์เชิงลึก สนทนากลุ่ม สังเกตแบบมีส่วนร่วม และจดบันทึกภาคสนาม วิเคราะห์ข้อมูล โดยการวิเคราะห์เนื้อหา ถอดบทเรียน และสรุปประเด็นหลัก ปัจจัยนำเข้า คือ ใช้ทุนทางสังคมและศักยภาพภาคีเครือข่ายที่ร่วมดูแลผู้สูงอายุติดเตียง กระบวนการ คือ 1) บูรณาการกับแผนงานเครือข่ายบริการสุขภาพ 2) สร้างคนสร้างทีม 3) เชื่อมโยงการดูแลแต่ละระดับ 4) จัดการดูแลผู้สูงอายุติดเตียง และ 5) บริหารทรัพยากรร่วมกัน ผลลัพธ์ที่เกิดขึ้น คือ 1) ผู้สูงอายุติดเตียง ได้รับการดูแลสุขภาพแบบองค์รวม ได้รับการดูแลระยะสุดท้าย ไม่ถูกทอดทิ้ง 2) ใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่น ในการส่งเสริมสุขภาพ 3) มีความพึงพอใจต่อการบริการสุขภาพที่บ้าน เข้าถึงบริการสุขภาพ 4) สวัสดิการ ได้รับเงิน/อุปกรณ์จากโครงการพระเยี่ยมโยม 5) ปรับปรุงที่พักและสิ่งแวดล้อมให้เอื้อต่อสุขภาพ 6) ภาคี เครือข่ายมีความภาคภูมิใจ และ 7) ทุกคนมีความสุข ปัจจัยส่งเสริมความสำเร็จ คือ 1) การมีส่วนร่วมและความร่วมมือระหว่างภาคีเครือข่าย 2) ความเป็น ผู้นำ 3) ปฏิสัมพันธ์และสัมพันธภาพที่ดี 4) ทำงานด้วยความเอื้ออาทร 5) ประสานงานแบบไร้รอยต่อ 6) มีแหล่งสนับสนุนงบประมาณหลายทาง และ 7) ใช้ข้อมูลร่วมกัน ผลการวิจัยชี้ให้เห็นว่า การใช้ทุนทางสังคม ทำงานร่วมกับภาคีเครือข่ายและการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วน ช่วยให้ระบบการดูแลผู้สูงอายุติดเตียงเกิดการขับเคลื่อนเพื่อพัฒนา
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ชุมชน: แนวคิด เครื่องมือ การออกแบบ.
กรุงเทพฯ: อุษาการพิมพ์.
ขนิษฐา นันทบุตร, พีรพงษ์ บุญสวัสดิ์กุลชัย, กล้าเผชิญ
โชคบำรุง, แสงเดือน แท่งทองคำ, กนิษฐา
อรรควาไสย์, กมลทิพย์ ขลังธรรมเนียม, และคณะ.
(2550). บทสังเคราะห์นวัตกรรมสู่ยุทธศาสตร์
ระบบสุขภาพชุมชน. นนทบุรี: อุษาการพิมพ์.
ขนิษฐา นันทบุตร, พีรพงษ์ บุญสวัสดิ์กุลชัย, จงกลนี จัน
ทศิริ, นิลภา จิระรัตนวรรณะ, สุคนธ์ วรรธนะ
อมร, แสงเดือน แท่งทองคำ, และคณะ. (2553).
ระบบสุขภาพชุมชนโดยชุมชนเพื่อชุมชน.
นนทบุรี: เดอะกราฟิโก ซิสเต็มส์ จำกัด.
คณะทำงานโครงการพัฒนาศักยภาพเครือข่ายสุขภาพ
ระดับอำเภอ เพื่อมุ่งสู่อำเภอสร้างเสริมสุขภาพ.
(2556). รายงานสรุปผลการดำเนินงาน 24 DHS
รอบ 6 เดือน มีนาคม 2557. คณะสาธารณสุขศาสตร์
มหาวิทยาลัยนเรศวร.
ชุลีกร ด่านยุทธศิลป์, รัตนชฎาวรรณ อยู่นาค, และลูกคิด
จันทรกุญชร. (2554). รายงานวิจัยฉบับสมบูรณ์
โครงการการพัฒนารูปแบบการดูแลสุขภาพ
ผู้สูงอายุโดยชุมชนมีส่วนร่วม ตำบลบ่อทอง
จังหวัดพิษณุโลก. สนับสนุนโดยกองทุนวิจัย
มหาวิทยาลัยนเรศวร.
เดชา แซ่หลี, ชิตสุภางค์ ทิพย์เที่ยงแท้, ชาลีมาศ จันสุเทพ
วีรวงศ์, และทัศนีย์ ญาณะ (บรรณาธิการ). (2557).
การขับเคลื่อนระบบสุขภาพระดับอำเภอ (รสอ.)
(พิมพ์ปรับปรุงครั้งที่ 1). โครงการการพัฒนา
กลไกสนับสนุนเครือข่ายสุขภาพระดับอำเภอ
เพื่ออำเภอสุขภาวะ มูลนิธิแพทย์ชนบทภายใต้
การสนับสนุนจากสำนักงานกองทุนสนับสนุน
การสร้างเสริมสุขภาพ (สปสช.).
ศิริพร จิรวัฒน์กุล. (2555). การวิจัยเชิงคุณภาพทางการ
พยาบาล: ระเบียบวิธีวิจัยและกรณีศึกษา.
กรุงเทพฯ: บริษัทวิทยพัฒน์ จำกัด.
ศูนย์สุขภาพชุมชนตำบลในเมือง. (2559). รายงาน
ผลการดำเนินงานกลุ่มผู้สูงอายุ ศูนย์สุขภาพ
ชุมชนตำบลในเมือง ปี 2559. (เอกสารอัดสำเนา)
สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ. (2559). คู่มือ
ระบบการดูแลระยะยาวด้านสาธารณสุขสำหรับ
ผู้สูงอายุที่มีภาวะพึ่งพิงในพื้นที่ (Long Term
Care) ในระบบหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ
ปีงบประมาณ 2559. กรุงเทพฯ: สำนักงานหลัก
ประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.).
Lincoln, Y. S., & Guba, E. G. (1985). Naturalistic
inquiry. Newbury Park, California: Sage.