ผลของโปรแกรมสนับสนุนและให้ความรู้ต่อพฤติกรรมในการดูแลตนเอง ของผู้ป่วยโรคหืดที่ควบคุมไม่ได้

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลอง แบบสองกลุ่ม วัดก่อนและหลัง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมสนับสนุน และให้ความรู้ต่อพฤติกรรมในการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคหืดที่ควบคุมไม่ได้กลุ่มตัวอย่างคือผู้ป่วยโรคหืด ที่ควบคุมอาการไม่ได้โรงพยาบาลพิชัย จังหวัดอุตรดิตถ์ 60 คน คัดเลือกแบบเฉพาะเจาะจงตามเกณฑ์ที่กำหนด แบ่งเป็นกลุ่มทดลอง 30 คน และกลุ่มควบคุม 30 คน กลุ่มทดลองเข้าร่วมโปรแกรมสนับสนุนและให้ความรู้ ที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นตามกรอบแนวคิดของโอเร็มประกอบด้วยการสอน ชี้แนะ สนับสนุน และการปรับพฤติกรรม ในการสร้างสิ่งแวดล้อม เป็นเวลา 12 สัปดาห์ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการพยาบาลตามปกติ เครื่องมือที่ใช้ ในการทดลองคือโปรแกรมสนับสนุนและให้ความรู้เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลคือ แบบสอบถาม ข้อมูลทั่วไป วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานแบบสอบถามพฤติกรรม ในการดูแลตนเองของผู้ป่วยโรคหืดมีค่าความเชื่อมั่นสัมประสิทธิ์แอลฟาครอนบาคเท่ากับ 0.80 และทดสอบ สถิติโดยใช้ paired t-test และ Independent t-test ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยพฤติกรรมการดูแลตนเอง หลังการทดลองสูงกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และค่าเฉลี่ยพฤติกรรมในการดูแลตนเองหลังการทดลองของ กลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ผลการศึกษาครั้งนี้แสดงให้เห็นว่าโปรแกรมสนับสนุนและให้ความรู้ต่อพฤติกรรมในการดูแล ตนเอง ของผู้ป่วยโรคหืดที่ควบคุมไม่ได้ สามารถทำให้ผู้ป่วยโรคหืดมีพฤติกรรมในการดูแลตนเองดีขึ้น และสามารถ นำไปใช้ในการดูแลผู้ป่วยโรคหืดต่อไปได้