ปัจจัยที่มีผลต่อวัฒนธรรมความปลอดภัยของผู้ป่วย ตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพโรงพยาบาลชุมชน จังหวัดพิษณุโลก
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยเชิงพรรณนาแบบหาความสัมพันธ์เชิงทำนายครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีอิทธิพล ต่อวัฒนธรรมความปลอดภัยของผู้ป่วย ตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพในโรงพยาบาลชุมชนจังหวัด พิษณุโลก กลุ่มตัวอย่างเป็นพยาบาลวิชาชีพที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาลชุมชนจังหวัดพิษณุโลก 8 แห่ง จำนวน 258 คน เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วย 1) แบบสอบถามปัจจัยที่มีผลต่อวัฒนธรรมความปลอดภัยของ ผู้ป่วยตามการรับรู้ของพยาบาลวิชาชีพ ผู้วิจัยสร้างขึ้นตามกรอบแนวคิดของวินเซนต์แบ่งเป็น 7 ด้าน ได้แก่ ด้านบริบทสถาบัน การบริหารจัดการองค์กร สิ่งแวดล้อม ทีมงาน บุคลากร งาน และผู้ป่วย มีค่าความเที่ยง เท่ากับ.97 และ 2) แบบสำรวจวัฒนธรรมความปลอดภัยของผู้ป่วยในโรงพยาบาลของสถาบันพัฒนาและรับรอง คุณภาพโรงพยาบาล มีค่าความเที่ยงเท่ากับ 0.88 การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติการแจกแจงความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการถดถอยพหุคูณแบบเป็นขั้นตอน ผลการศึกษาพบว่า ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อวัฒนธรรมความปลอดภัยของผู้ป่วยตามการรับรู้ของพยาบาล วิชาชีพ ได้แก่ ปัจจัยด้านงาน ปัจจัยด้านผู้ป่วยและปัจจัยด้านบุคลากรเกี่ยวกับประสบการณ์การทำงาน ซึ่งสามารถร่วมกันทำนายวัฒนธรรมความปลอดภัยของผู้ป่วยได้ร้อยละ 12.1
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ดูแลผู้ป่วยของบุคลากรที่ปฏิบัติงานในโรงพยาบาล
เอกชนแห่งหนึ่งในเขตกรุงเทพมหานคร.
วิทยานิพนธ์ สม. มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช,
นนทบุรี.
เนาวรัตน์ ศรีทองวัฒนา. (2556). การรับรู้วัฒนธรรม
คุณภาพและความปลอดภัยของผู้ป่วยของ
บุคลากรโรงพยาบาลวังทอง จังหวัดพิษณุโลก.
วารสารสุขภาพภาคประชาชน. 25 (1), 89-95.
บุญใจ ศรีสถิตย์นรากูร. (2553). ระเบียบวิธีการวิจัยทาง
พยาบาลศาสตร์. (พิมพ์ครั้งที่ 5). กรุงเทพฯ:
ยูแอนด์ไออินเตอร์ มีเดีย.
ปัตพงษ์ เกษสมบูรณ์ นุศรา เกษสมบูรณ์ ศุภสิทธิ์
พรรณนารุโรทัย และอมร เปรากมล. (2552).
การเรียกร้องเงินชดเชยจากภาวะไม่พึงประสงค์
ที่เกิดในโรงพยาบาล. วารสารวิจัยระบบ
สาธารณสุข, 3(4), 567-572.
ประคอง กรรณสูตร. (2542). สถิติเพื่อการวิจัยทาง
พฤติกรรมศาสตร์. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่ง
จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พรรณถนิม กิละกุลดิลก. (2554). วัฒนธรรมความ
ปลอดภัยของพยาบาลวิชาชีพผู้ปฏิบัติงานใน
สถานบริการสาธารณสุข จังหวัดปทุมธานี.
วิทยานิพนธ์ สม.มหาวิทยาลัยสุโขทัยธรรมาธิราช,
นนทบุรี.
วีณา จีระแพทย์ และเกรียงศักดิ์ จีระแพทย์. (2555).
การบริหารความปลอดภัยของผู้ป่วย: แนวคิด
กระบวนการและแนวทางปฏิบัติความปลอดภัย
ทางคลินิก. กรุงเทพฯ: ด่านสุธาการพิมพ์.
สถาบันพัฒนาและรับรองคุณภาพโรงพยาบาล. (2546).
Patient safety concept and practice. นนทบุรี:
สถาบันรับรองคุณภาพโรงพยาบาล.
สาธกา ธาตรีนรานนท์, พรทิพย์ เกยุรานนท์และอารยา
ประเสริฐชัย. (2556). ปัจจัยที่มีผลต่อวัฒนธรรม
ความปลอดภัยของผู้ป่วยในสถาบันจิตเวชศาสตร์
สมเด็จเจ้าพระยา. วารสารการพยาบาลจิตเวชและ
สุขภาพจิต, 27(2), 43-55.
สำนักการพยาบาล สำนักงานปลัดกระทรวงสาธารณสุข.
(2557). รายงานข้อมูลสำคัญด้านการพยาบาล.
สืบค้นเมื่อ 26 มีนาคม 2559, จาก http://www.
nursing.go.th/Report/2015-02-06.
สำนักงานเขตสุขภาพที่ 2. (2559). ตัวชี้วัดคุณภาพการ
พยาบาลเขตสุขภาพที่ 2. สืบค้นเมื่อ 25 มีนาคม
2559, จาก http://61.19.22.108/nurse/web/.
อนุชา กาศลังกา. (2556). ศึกษาปัญหาการฟ้องร้อง
บุคลากรทางการแพทย์ในสังกัดกระทรวง
สาธารณสุขและสำนักงานปลัดกระทรวง
สาธารณสุข เนื่องจากการรักษาพยาบาล.
วารสารวิชาการกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ,
9 (32), 57-69.
อนุวัฒน์ ศุภชุติกุล. (2552). HA Update 2009. นนทบุรี:
สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การ
มหาชน).
อนุวัฒน์ ศุภชุติกุล. (2556). HA Update 2013. นนทบุรี:
สถาบันรับรองคุณภาพสถานพยาบาล (องค์การ
มหาชน).
Abdolahzadeh, F., Zamanzadeh, V. & Boroumand, A.
(2012). Studying the Relationship between
Individual and Organizational Factors and
Nurses’ Perception of Patient Safety Culture.
Thesis, M.A., Tabriz University of Medical
Sciences at Iran. Retrieved September 4, 2015,
from http:// journals.tbzmed.ac.ir/ JCS.
Ammouri, A. A., Tailakh A. K., MuliiraJ. K.,
Geethakrishnan R. and Kindi S.N. (2014).
Patient safety cultureamong nurses.
International nursing review.1-10.Retrieved 4
September 2015, from http://www.reseachgate.
net/publication/269468737.
Khater, W. A., Akhu-Zaheya, L. M., AL- Mahasneh,
S. I., & Khater, R. (2015). Nurses’ perceptions
of patient safety culture in Jordanian hospitals.
International Nursing Review, 62, 82-91.
Reiman, T., Pietikainen, E. and Oedewald, P. (2010).
Multilayered approach to patient safety culture.
[online] Available Retrieved March 24, 2016,
from http://qualitysafety.bmj.com/content/19/5/
e20.long
Vincent, C., Taylor-Adams, S. & Stanhope, N. (1998).
Frame work for Analyzing Risk and Safety in
Clinical Medicine. BMJ. 316, 11 (April): 1154-
1157.
Vincent, C. (2006). Patient Safety. London: Elsevier
Limited.
Vincent, C. (2011). The Essentials of Patient Safety.
(2rded.). Retrieved 24 Augus 2015, from http://
www.chfg.org/wp-content/uploads/2012/03/
Vincent-Essentials-of-Patient-Safety-2012.pdf
