พฤติกรรมสุขภาพผู้ป่วยโรคหัวใจขาดเลือดที่ไม่มีการตีบซ้ำของหลอดเลือดหัวใจ หลังได้รับการถ่างขยายด้วยขดลวดค้ำยัน
Main Article Content
บทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมาย เพื่อศึกษาพฤติกรรมสุขภาพผู้ป่วยโรคหัวใจขาดเลือด ที่ไม่มีการตีบซ้ำของ หลอดเลือดหัวใจ หลังได้รับการถ่างขยายด้วยขดลวดค้ำยัน 12 ราย โดยใช้ระเบียบวิจัยเชิงคุณภาพ เก็บข้อมูล ตั้งแต่เดือน กรกฎาคม ถึง ธันวาคม 2557 โดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกและการสังเกตแบบไม่มีส่วนร่วม วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้วิธีการวิเคราะห์เนื้อหา (Content Analysis) ตามขั้นตอนของมอสและฟิลด์ (Morse and Field, 1996) ผลการศึกษาพบว่า ผู้ให้ข้อมูลรับรู้ว่าความเจ็บป่วยของตน เป็นความเจ็บป่วยที่มีโอกาสเกิดซ้ำ เป็นความ เจ็บป่วยที่เกิดขึ้นทันทีทันใด เป็นความเจ็บป่วยที่ทำให้เสียชีวิตได้ และ การรักษาทำให้สามารถดำรงชีวิต ได้ปกติ ซึ่งพฤติกรรมสุขภาพของผู้ป่วยหลังได้รับการถ่างขยายด้วยขดลวดค้ำยันแบ่งออกเป็น 1) การปฏิบัติ ตามแผนการรักษาให้เป็นส่วนหนึ่งของชีวิต ได้แก่ การปรับเปลี่ยนวิถีการรับประทานอาหาร การรับประทาน ยาให้ได้ตามแผนการรักษา การมาพบแพทย์ตามนัดอย่างต่อเนื่อง การปรับแบบแผนการทำกิจกรรม และการ จัดการจิตใจสภาวะอารมณ์ของตนเองด้วยวิธีการเบี่ยงเบนความสนใจสู่กิจกรรมตามวิถีชุมชนและการใช้หลัก พุทธธรรมบำบัดจิตใจ 2) การเรียนรู้และเฝ้าระวังอาการผิดปกติ ได้แก่ การเรียนรู้และเฝ้าระวังอาการของ โรคหลอดเลือดหัวใจตีบซ้ำ และการเฝ้าระวังผลข้างเคียงของยาละลายลิ่มเลือด และ 3) การรับความช่วยเหลือ จากสมาชิกของครอบครัวในการจัดการความ
Article Details
เอกสารอ้างอิง
ไม่ติดต่อเรื้อรัง. สืบค้นเมื่อ 1 ธันวาคม 2558
จาก http://www.thaincd.com/informationstatistic/
non-communicable-disease-data.php.
กลุ่มงานข้อมูลสารสนเทศและการสื่อสารสำนักงาน
จังหวัดพิษณุโลก.(2556). บรรยายสรุปจังหวัด
พิษณุโลก. สืบค้นเมื่อ 10 เมษายน 2556
จาก www.phitsanulok.go.th/describe55/describe
55.doc .
ชณิตา ประดิษฐ์สถาพร, พิมพิ์สุภาว์ จันทนะโสตถิ์,
ขวัญใจ อำนาจสัตย์ซื่อ, และรัชนี สรรเสริญ. (2555).
สุขภาพจิตของผู้สูงอายุไทยตามแนววิถีพุทธ.
วารสารการพยาบาลสาธารณสุข, 26 (1), 69-79.
ณรงค์กร ชัยวงศ์. (2557). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อ
พฤติกรรมการจัดการตนเองของผู้ป่วยโรค
กล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน. วิทยานิพนธ์
พย.ม., มหาวิทยาลัยบูรพา, ชลบุรี.
พระปลัดสมชาย ปโยโค. ( 2558). รูปแบบการดูแล
ผู้ป่วยโรคเรื้อรังเชิงพุทธบูรณาการ. วิทยานิพนธ์
พธ.ด. มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณ์ราชวิทยาลัย,
กรุงเทพฯ.
พัชนีภรณ์ อึ้งรัตนชัย. (2550). ศึกษาผลลัพธ์ของการ
รักษาผู้ป่วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน
ที่ได้รับการขยายหลอดเลือดหัวใจชนิดปฐมภูมิ.
วิทยานิพนธ์ พย.ม. มหาวิทยาลัยมหิดล, กรุงเทพฯ.
ศิริพร จิรวัฒน์กุล. (2552). การวิจัยเชิงคุณภาพ
ด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ. กรุงเทพฯ : วิทยพัฒน์.
สมาคมแพทย์โรคหัวใจแห่งประเทศไทยในพระบรม
ราชูปถัมภ์. (2551). แนวปฏิบัติบริการสาธารณสุข
หัตถการรักษาโรคหลอดเลือดโคโรนารีย์
ผ่านสายสวน. สืบค้นเมื่อ 10 มิถุนายน 2556
จาก http://www.nhso.go.th/FrontEnd.
สุกัญญา แดงเรือง.(2550). ผลกระทบของการเจริญ
เติบโตของเมืองต่อวิถีชีวิตความเป็นอยู่ของ
ประชาชนในชุมชนนอกเขตเทศบาลนคร พิษณุโลก.
ปริญญา ศม., มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์, กรุงเทพฯ.
สุจิตรา พิมพ์โพธิ์, ชนกพร จิตปัญญา และจรรยา
ฉิมหลวง. (2556). ความสัมพันธ์ระหว่างแบบ
แผนการดำเนินชีวิต การสนับสนุนทางสังคม
กลุ่มอาการกับภาวะซึมเศร้าของผู้ป่วยที่มี
ภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตายเฉียบพลัน. วารสาร
มหาวิทยาลัยนราธิวาสราชนครินทร์, 5(1), 1-15.
อารีย์วรรณ์ อ่วมตานี. (2553). การวิจัยเชิงคุณภาพทางการ
พยาบาล.กรุงเทพฯ: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
Dalby,M., Bouzamondo, A., & Lechat, P. (2003).
Transfer for Primary Angioplasty. Retrieved
May 5, 2013. From http://circ.ahajournals.org/
content/109/12/e175.full.
Smith, S.C., Feldman, T.E., Hirshfeld, J. W., Jacobs, A.
K., Kern, M. J., King, S. B., et al. (2005).
American heart association, ACC/AHA/ACAI 2005
guideline update for percutaneous coronary
intervention. American Heart Association, 67(1),
87-112.
World Health organization. (2015).Cardiovascular
diseases (CVDs). Retrieved April 1, 2015.
From http://www.who.int/mediacentre/
factsheets/fs317/en/.
Yan Fang wan, Xiao Lima, Chen Yuan, Ling Fei, Jing
Yang & Jun Zhang. (2015). Impact of daily
lifestyle on coronary heart disease. Retrieved
September 14, 2015, from http://eds.b. ebscohost.
com/eds/pdfviewer/pdfviewer?vid=35&
sid=c3a58355-b58a-45d7-9390-dafe99df0
cba%40sessionmgr114 &hid=114.