การศึกษาการใช้สารเมทแอมเฟตามีนระหว่างตั้งครรภ์ต่อภาวะสุขภาพของมารดาและทารก: การศึกษาแบบย้อนหลังในโรงพยาบาลตติยภูมิแห่งหนึ่ง

บทคัดย่อ

บทนำ: การใช้สารเมทแอมเฟตามีนระหว่างตั้งครรภ์เป็นปัญหาสาธารณสุขที่อาจส่งผลต่อภาวะแทรกซ้อนทางสูติกรรมและผลลัพธ์ทารกแรกเกิดที่ไม่พึงประสงค์

วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบภาวะสุขภาพของมารดาและทารกแรกเกิดระหว่างหญิงตั้งครรภ์ที่มีและไม่มีประวัติการใช้สารเมทแอมเฟตามีน

วัสดุและวิธีการศึกษา: การศึกษาเชิงวิเคราะห์ย้อนหลังจากเวชระเบียนหญิงตั้งครรภ์เดี่ยวที่คลอดในโรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช ระหว่าง ต.ค. 2566 - ก.ย. 2568 จำนวน 6,989 ราย แบ่งเป็นกลุ่มมีประวัติการใช้สารเมทแอมเฟตามีน 98 ราย และไม่มีประวัติ 6,891 ราย วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา Chi-square test และ Fisher’s exact test กำหนดนัยสำคัญทางสถิติที่ p < .05

ผลการศึกษา: พบหญิงตั้งครรภ์ที่มาคลอดและมีประวัติการใช้สารเมทแอมเฟตามีนร้อยละ 1.40 โดยกลุ่มดังกล่าวมีการคลอดก่อนกำหนดสูงกว่ากลุ่มที่ไม่มีประวัติการใช้สารเมทแอมเฟตามีน  อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (ร้อยละ 32.65 และ 11.84 ตามลำดับ; p < .001) นอกจากนี้ ทารกแรกเกิดจากมารดาที่มีประวัติการใช้สารเมทแอมเฟตามีนมีน้ำหนักแรกเกิดน้อย สูงกว่าทารกแรกเกิดจากมารดาที่ไม่มีประวัติการใช้สารเมทแอมเฟตามีน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (ร้อยละ 19.40 และ 10.61 ตามลำดับ; p = .005) รวมทั้งมีภาวะขาดออกซิเจนแรกเกิดและส่งต่อเข้ารับการรักษาในหอผู้ป่วยวิกฤตทารกแรกเกิด สูงกว่าทารกแรกเกิดจากมารดาที่ไม่มีประวัติการใช้สารเมทแอมเฟตามีนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001)

สรุป: การใช้สารเมทแอมเฟตามีนระหว่างตั้งครรภ์สัมพันธ์กับผลลัพธ์ไม่พึงประสงค์ของมารดาและทารก    แรกเกิด โดยเฉพาะการคลอดก่อนกำหนด ทารกแรกเกิดน้ำหนักน้อย ภาวะขาดออกซิเจนแรกเกิด และการเข้ารับการดูแลในหอผู้ป่วยวิกฤตทารกแรกเกิด