ความสัมพันธ์ระหว่างดัชนีมวลกาย สมรรถภาพทางกายและความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บข้อเข่าขณะกระโดดลงสู่พื้นของนักกีฬาประเภททีม

บทคัดย่อ

ค่าดัชนีมวลกาย (BMI) ที่ไม่เหมาะสมอาจเพิ่มภาระทางกลไกต่อข้อเข่า และสัมพันธ์กับสมรรถภาพทางกายที่ถดถอย ซึ่งอาจนำไปสู่การบาดเจ็บต่อข้อเข่า โดยเฉพาะในการลงสู่พื้นที่ไม่ถูกต้องในกีฬาประเภททีม เครื่องมือที่ใช้ประเมินความเสี่ยงจากกลไกการลงสู่พื้นได้อย่างแม่นยำคือระบบให้คะแนนความผิดพลาดในการลงสู่พื้น (Landing Error Scoring System: LESS) ซึ่งสะท้อนถึงความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บที่ข้อเข่าอย่างมีนัยสำคัญ งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาความสัมพันธ์ระหว่าง BMI สมรรถภาพทางกาย และค่าคะแนน LESS ในกลุ่มนักกีฬาประเภททีม โรงเรียนสาธิตมหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ ปทุมวัน โดยใช้กลุ่มตัวอย่าง 49 คน (ชาย 31 คน หญิง 18 คน) ซึ่งได้รับการทดสอบสมรรถภาพทางกายและประเมินความเสี่ยงการบาดเจ็บจากคะแนน LESS ผลการวิเคราะห์ด้วยสหสัมพันธ์ของสเปียร์แมนพบว่า น้ำหนักตัวมีความสัมพันธ์เชิงบวกกับส่วนสูงและพลังกล้ามเนื้อ แต่สัมพันธ์เชิงลบกับความเร็วและความคล่องแคล่ว ผลของ BMI นั้นมีความสัมพันธ์เชิงลบกับความคล่องแคล่วและความเร็ว และมีความสัมพันธ์เชิงบวกเล็กน้อยกับความอ่อนตัว อย่างไรก็ตาม ไม่พบความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญระหว่าง BMI และคะแนน LESS โดยตรง ผลการศึกษานี้ชี้ให้เห็นว่าคุณลักษณะทางกายภาพ เช่น ดัชนีมวลกาย (BMI) เพียงอย่างเดียว อาจไม่เพียงพอในการนำมาใช้เพื่อประเมินความเสี่ยงในการบาดเจ็บ ซึ่งอาจเกี่ยวข้องกับการควบคุมระบบประสาทและกล้ามเนื้อและเทคนิคการลงสู่พื้นมากกว่า การส่งเสริมการฝึกด้านพลัง ความคล่องแคล่ว และการควบคุมการเคลื่อนไหวจึงอาจเป็นแนวทางสำคัญเพื่อลดคะแนน LESS และความเสี่ยงต่อการบาดเจ็บในนักกีฬาเยาวชน