ผลการฝึกด้วยน้าหนักที่มีต่อค่าสัดส่วนความแข็งแรงสูงสุดของกล้ามเนื้อต้นขาด้านหลังต่อกล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้าในนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิง ทีมชาติไทย

Effect of Weight Training on Hamstrings to Quadriceps Peak Torque Ratio in Thai Female National Volleyball Players

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ : การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลการฝึกด้วยน้าหนักที่มีต่อค่าสัดส่วนความแข็งแรงสูงสุดของกล้ามเนื้อต้นขาด้านหลังต่อกล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้าในนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิง ทีมชาติไทย โดยโครงการวิจัยได้ผ่านการรับรองจากคณะกรรมการจริยธรรมการวิจัยในคนชุดกลางมหาวิทยาลัยมหิดล เอกสารรับรองโครงการวิจัย(MU-CIRB) protocol No. 2018/152.3107 กลุ่มตัวอย่างเป็นนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิง ทีมชาติไทย จานวน 14 คน โดยมีลักษณะทางกายภาพดังนี้ อายุเฉลี่ย 29.71 ±5.44 ปี ส่วนสูง 173.71±6.92 เซนติเมตร น้าหนัก 68.00±7.86 กิโลกรัม และ ดัชนีมวลกาย 22.44±1.82 กิโลกรัมต่อ เมตร2 ทาการทดสอบประสิทธิภาพของกล้ามเนื้อขาด้วยระบบไอโซไคเนติก ที่ระดับความเร็วเชิงมุม 60 และ 180 องศาต่อวินาที ก่อนการฝึกและหลังการฝึก 6 สัปดาห์ กลุ่มตัวอย่างทุกคน ทาการฝึกซ้อมวอลเลย์บอลตามโปรแกรมปกติ และทาการฝึกเสริมด้วยการฝึกยกน้าหนัก โดยทาการฝึกเสริม 3 วันต่อสัปดาห์ เป็นเวลา 6 สัปดาห์ (รวมทั้งหมด 18 มื้อ) การวิเคราะห์ข้อมูลทางสถิติด้วยการทดสอบค่า ที (paired t-test) เพื่อเปรียบเทียบความแตกต่างของค่าสัดส่วนความแข็งแรงสูงสุดของกล้ามเนื้อต้นขาด้านหลังต่อกล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้าระหว่างความเร็วเชิงมุมของขาขวาและขาซ้าย กาหนดความมีนัยสาคัญที่ระดับ.05 ผลการวิจัยพบว่า ค่าเฉลี่ยสัดส่วนความแข็งแรงของกล้ามเนื้อต้นขาด้านหลังต่อกล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้า มีค่าสูงขึ้น (p<0.05) หลังการฝึกเปรียบเทียบกับก่อนการฝึกของขาทั้งสองข้าง และที่ความเร็วเชิงมุมทั้งสองจุด อย่างไรก็ตามพบว่า อัตราการเปลี่ยนแปลงเป็นร้อยละของค่าสัดส่วนความแข็งแรงสูงสุดของกล้ามเนื้อต้นขาด้านหลังต่อกล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้า ระหว่างก่อนการฝึกกับหลังการฝึกไม่มีความแตกต่างกัน(p>0.05) ทั้งสองขาและทั้งสองระดับความเร็วเชิงมุมแต่มีแนวโน้ม เพิ่มขึ้นของขาทั้งสองข้างและทั้งสองระดับความเร็วเชิงมุม
อภิปรายผล : จากการศึกษาวิจัยครั้งนี้แนะนาว่า การฝึกเสริมด้วยโปรแกรมการฝึกยกน้าหนัก เป็นระยะเวลา 6 สัปดาห์ สามารถเพิ่มความแข็งแรงของกล้ามเนื้อเหยียดและงอเข่า รวมทั้งความสมดุลของกล้ามเนื้อ ถึงแม้ว่าจะไม่พบความแตกต่างของอัตราการเปลี่ยนแปลงเป็นร้อยละระหว่างก่อนการฝึกกับหลังการฝึกของค่าสัดส่วนความแข็งแรงสูงสุดของกล้ามเนื้อต้นขาด้านหลังต่อกล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้า แต่พบว่าขาซ้ายมีอัตราการเปลี่ยนแปลงเพิ่มขึ้นดีกว่าขาขวา ซึ่งการเพิ่มขึ้นของความแข็งแรงของกล้ามเนื้อหัวเข่าและความสมดุลของกล้ามเนื้อขา น่าจะเป็นสิ่งที่ช่วยให้นักกีฬาสามารถรักษาสมดุลร่างกายนักกีฬาวอลเลย์บอล อาจเป็นไปได้เนื่องจากมีการปรับตัวของ ระบบประสาทและกล้ามเนื้อ โดยเฉพาะการปรับการระดมพลังหน่วยยนต์ของประสาทและการประสานงานกันที่ดีเยี่ยมในเส้นใยกล้ามเนื้อชนิดหดตัวเร็ว (type IIb) สรุปผลการวิจัย การฝึกความแข็งแรงของกล้ามเนื้ออาจจะมีส่วนสาคัญในการเพิ่มการสร้างแรงสูงสุดและ ความสมดุล เพื่อลดการบาดเจ็บ ของนักกีฬาวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติไทยหลังการฝึกครบ 6 สัปดาห์
(วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีการกีฬา 2563; 20(ฉบับออนไลน์))
คำสำคัญ: สัดส่วนความแข็งแรงของกล้ามเนื้อต้นขาด้านหลังต่อกล้ามเนื้อต้นขาด้านหน้า/การฝึกยกน้าหนัก/ ความสมดุลของกล้ามเนื้อ นักกีฬาวอลเลย์บอลหญิง