การสำรวจการเตรียมความพร้อมและประสบการณ์ในการดูแลสุขภาพนักท่องเที่ยว ของผู้ประกอบการท่องเที่ยวปี 2562
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อสำรวจการเตรียมความพร้อมและประสบการณ์ในการดูแลนักท่องเที่ยวของผู้ประกอบการและเพื่อหาข้อเสนอแนะรวมทั้งแนวทางในการเฝ้าระวังโรคและภัยสุขภาพที่มากับการเดินทาง ศึกษาด้วยวิธีวิจัยเชิงพรรณนา กลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ มัคคุเทศก์ ผู้จัดการบริษัทท่องเที่ยว จำนวน 39 คน โดยใช้แบบสอบถาม และแบบทดสอบความรู้ความเข้าใจของผู้ประกอบการท่องเที่ยว การวิเคราะห์ข้อมูลใช้ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) และ T-test จากจำนวนกลุ่มตัวอย่าง 39 คน พบว่าเป็นเพศหญิงร้อยละ 71.79 เพศชายร้อยละ 28.21 อายุเฉลี่ย 46.31 ปี (SD=12.34) ร้อยละ 15.38 มีอายุมากกว่า 60 ปีขึ้นไป ส่วนใหญ่ปฏิบัติงานในอาชีพนี้เป็นระยะเวลามากกว่า 15 ปีขึ้นไป (ร้อยละ 48.72) คะแนนความรู้ก่อนและหลังจากที่ได้รับการอบรม มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 8.97 และ 13.79 โดยคะแนนหลังจากได้รับความรู้สูงกว่าก่อนได้รับความรู้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ค่า p<0.05 ส่วนใหญ่ยังไม่เคยได้รับการอบรมเกี่ยวกับการดูแลสุขภาพของนักท่องเที่ยวถึงร้อยละ 76.92 เคยได้รับการอบรมเกี่ยวกับการปฐมพยาบาลเบื้องต้น ร้อยละ 56.41 เคยได้รับการอบรมเกี่ยวกับการกู้ชีวิตหรือ CPR (cardiopulmonary resuscitation) ร้อยละ 46.15 มีเพียงร้อยละ 23.08 ที่เคยได้รับการอบรมเกี่ยวกับโรคและภัยสุขภาพ ร้อยละ 35.90 มีการชี้แจงหรือแนะนำเรื่องการดูแลสุขภาพให้นักท่องเที่ยวทราบก่อนเดินทางไปต่างประเทศทุกครั้ง เมื่อพบนักท่องเที่ยวมีการเจ็บป่วยหรือเกิดอุบัติเหตุระหว่างเดินทาง พบว่าจะช่วยเหลือโดยการปฐมพยาบาลเบื้องต้น สังเกตอาการหรือให้นอนพัก บางรายที่มีอาการรุนแรงจะมีการประสานโรงพยาบาลเพื่อส่งต่อหรือเรียกหน่วยกู้ชีพ หากอาการไม่รุนแรงจะพาไปซื้อยาที่ร้านขายยาหรือคลินิกที่อยู่ใกล้เคียง จากการศึกษาครั้งนี้มีข้อเสนอแนะที่สำคัญคือ หน่วยงานด้านสาธารณสุขควรเข้ามามีบทบาทในการเป็นพี่เลี้ยงสนับสนุนองค์ความรู้ด้านโรคและภัยสุขภาพ เช่น สนับสนุนการอบรม สื่อแผ่นพับ คู่มือความรู้ต่างๆ อย่างต่อเนื่อง และควรจัดทำช่องทางในการติดต่อสื่อสารระหว่างผู้ประกอบการกับหน่วยงานด้านสาธารณสุขเพื่อสร้างเครือข่ายการทำงานร่วมกันในการเฝ้าระวัง ป้องกัน ควบคุมโรคในกลุ่มนักเดินทางท่องเที่ยว
Article Details
อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
เอกสารอ้างอิง
จิรา บัวทอง. เศรษฐกิจการท่องเที่ยวหรือ The Visitor Economy. [อินเตอร์เน็ต]. กรุงเทพฯ: 2557 [เข้าถึงเมื่อ 17 ตุลาคม 2562]. เข้าถึงได้จาก: http://www.etatjournal.com/web/menu-read-web-etatjournal?catid=0&id=602
กระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา. สถิติผู้เดินทางเข้า - ออกราชอาณาจักร 5 ท่าอากาศยาน (Traveler Statistics). [อินเตอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 17 ตุลาคม 2562]. เข้าถึงได้จาก: http://www.mots.go.th/ more_news. php?cid=419&filename=index
วัชรพงศ์ ปิยภาณี, พรเทพ จันทวานิช. เวชศาสตร์การเดินทางและท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: บริษัทเนตกุลการพิมพ์ จำกัด; 2561.
การจัดการงานมัคคุเทศก์. [อินเตอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 10 เมษายน 2562]. เข้าถึงได้จาก: http://www.elfhs.ssru.ac. th/chantouch_wa/pluginfile.php/438/block_html/content/%E0%B9%80%E0%B8%AD%E0%B8%81%E0%B8%AA%E0%B8%B2%E0%B8%A3%E0%B8%A1%E0%B8%B1%E0%B8%84%E0%B8%84%E0%B8%B8%E0%B9%80%E0%B8%97%E0%B8%A8%E0%B8%81%E0%B9%8C.pdf
สถาบันเวชศาสตร์ป้องกันศึกษา กรมควบคุมโรค. หลักสูตรการฝึกอบรมแพทย์ประจำบ้านเพื่อวุฒิบัติแสดงความรู้ความชำนาญในการประกอบวิชาชีพเวชกรรม สาขาเวชศาสตร์ป้องกัน แขนงเวชศาสตร์การเดินทางและท่องเที่ยว. กรุงเทพฯ: 2560. [อินเตอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 9 กันยายน 2564]. เข้าถึงได้จาก: https://online.pubhtml5.com/dygt/wxjz/#p=20
สถิติและวิธีการวิจัยทางเทคโนโลยีสารสนเทศ. เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยและการหาคุณภาพ. [อินเตอร์เน็ต]. [เข้าถึงเมื่อ 9 กันยายน 2564]. เข้าถึงได้จาก: http://home.dsd.go.th/kamphaengphet/km/information/ RESECARCH/05Research_Tools_and_Quality_Testing.pdf
ชูศรี วงศ์รัตนะ. เทคนิคการใช้สถิติเพื่อการวิจัย. กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2560.
ศิริวรรณ สนั่นเอื้อ. หลักการมัคคุเทศก์. อุดรธานี: คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราชภัฏอุดรธานี; 2560; 25-27.
Announcement of the Tourism Business and Guide Board “Training Guide Course”. 2018 (2018, 8 March) Gazette. Volume 135 Special episode 52 D. P15.
