ปัจจัยที่มีผลต่อระดับการควบคุมโรคหอบหืดของผู้ป่วยในคลินิกโรคหอบหืดในเด็ก โรงพยาบาลปทุมธานี
Article Sidebar
Main Article Content
บทคัดย่อ
การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อระดับการควบคุมโรคหอบหืดของผู้ป่วยในคลินิกโรคหอบหืดในเด็ก ดำเนินการศึกษาโดยการทบทวนเวชระเบียนของผู้ป่วยเด็กทั้งสิ้น 118 คน ในคลินิกโรคหอบหืดในเด็ก โรงพยาบาลปทุมธานี ซึ่งได้รับการวินิจฉัยเป็นโรคหอบหืด และได้รับการรักษาเป็นระยะเวลาไม่น้อยกว่า 3 เดือน ในช่วงเวลาตั้งแต่ 1 มกราคม 2562 ถึง 31 ธันวาคม 2562 และนำข้อมูลต่าง ๆ แสดงเป็นค่าเฉลี่ย ร้อยละ ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ความสัมพันธ์โดยใช้สถิติทดสอบ Mann-Whitney U test chi-square และ multiple logistic regression ผลการศึกษาพบว่าผู้ป่วย 76 ราย (ร้อยละ 64.4) ควบคุมอาการได้ (well controlled) และผู้ป่วย 42 ราย (ร้อยละ 35.6) ควบคุมอาการไม่ได้ (partially controlled and uncontrolled) ปัจจัยที่มีผลต่อผู้ป่วยโรคหอบหืดที่ควบคุมไม่ได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติโดยการวิเคราะห์ multiple logistic regression ได้แก่ การมีประวัติโรคหืดในครอบครัวสายตรง (adjusted OR 7.72, 95%CI 2.55, 23.40) และประวัติสัมผัสควันบุหรี่ในบ้าน (adjusted OR 7.15 95%CI 2.82, 18.11) จากผลการศึกษาจะเห็นได้ว่ายังมีผู้ป่วยจำนวนมากในคลินิกโรคหอบหืดที่ยังควบคุมอาการไม่ได้ ดังนั้นบุคลากรทางสาธารณสุขควรเน้นในการให้ความรู้ให้ผู้ป่วยอย่างเหมาะสม และสนับสนุนให้ผู้ป่วยสามารถดูแลตนเองเบื้องต้นได้ รวมถึงการจัดการเพื่อลดปัจจัยการสัมผัสควันบุหรี่ ทั้งนี้เพื่อประโยชน์ในการพัฒนาการดูแลผู้ป่วยต่อไป
Article Details
เอกสารอ้างอิง
2. พรชัย วัฒนรังสรรค์. ความรู้เรื่องโรคหืดของผู้ดูแล ระดับการควบคุมโรคและคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยเด็กโรคหืด โรงพยาบาลเจ้าพระยายมราช. วารสารกุมารเวชศาสตร์ 2556; 52: 227-35.
3. พรศิลป์ บุญยะภักดิ์. ปาลีรัตน์ แก้วประดิษฐ์. ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อการควบคุมโรคหืดของผู้ป่วยโรคหืด โรงพยาบาลปากพนัง. วารสารวิชาการแพทย์เขต 11 2557; 28: 77-87.
4. สุจิตรา สีดาสี. ชนนิกานต์ วิไลฤทธิ์. ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระดับการควบคุมโรคหืดในผู้ป่วยที่ได้รับการรักษาในโรงพยาบาลลำปลายมาศ จังหวัดบุรีรัมย์. วารสารวิชาการสาธารณสุข 2557; 23: 30-36.
5. ชลธิชา ตั้งชีววัฒนากุล. ปัจจัยที่มีผลต่อการควบคุมอาการของผู้ป่วยโรคหอบหืด โรงพยาบาลพังงา. วารสารวิชาการแพทย์เขต 11 2561; 32: 1269-82.
6. กนกพร ศรีรัตนวงค์, ปิยรัตน์ ปรีดียานนท์, อรพรรณโพชนกูล, ความรู้เรื่องโรคหืดของผู้ดูแล ระดับการควบคุมโรคและคุณภาพชีวิตของผู้ป่วยเด็กโรคหืดในโรงพยาบาลธรรมศาสตร์. วารสารกุมารเวชศาสตร์ 2553; 49: 255-62.
7. Ghandi PK, Kenzik KM, Thompson LA, DeWalt DA, Revicki DA, Shenkman EA, et al. Exploring factors influencing asthma control and asthma specific health related quality of life among children. Respir Res 2013; 14(1): 26.
8. McGhan SL, MacDonald C, James DE, Naidu P, Wong E, Sharpe H, et al. Factor associated with poor asthma control in children aged five to 13 years. Can Respir J 2006; 13(1): 23-9.
9. AI-Zahrani JM, Ahmad A, AL-Harbi A, Khan AM, AI-Bader B, Baharoon S, et al.Factors associated with poor asthma control in the outpatient clinic setting. Ann Thorac Med 2015; 10(2):100-4.
10. AI-Jahdali H, Ahmed A, AI-Harbi A, Khan M, Baharoon S, Bin Salih S, et al. Improper inhaler technique is associated with poor asthma control and frequent emergency department. Allergy Asthma ClinImmunol 2013; 9(1): 8.
11. AI-Muhsen S, Horanieh N, Dulgom S, Aseri ZA, Vazquez-Tello A, Halwani R, et al.Poor asthma education and medication compliance are associated with increased emergency department visits by asthmatic children. Ann Thorac Med 2015; 10(2): 123-31.
12. แนวทางการวินิจฉัย และการรักษาโรคหอบหืดในประเทศไทยสำหรับผู้ป่วยเด็ก พ.ศ. 2558-2559 (The Thai National Guideline for diagnosis and Management of Childhood of Asthma) [Internet]. ราชวิทยาลัยกุมารแพทย์แห่งประเทศไทย. [สืบค้นเมื่อ 23 พฤษภาคม 2563]. เข้าถึงได้จาก
http://www.thaipediatrics.org/attachfile/Asthmaguideline.pdf.
13. De Onis M, Onyango AW, Borghi E, Siyam A, Nishida C, Siekmann J. Development of a WHO growth reference for school-aged children and adolescents, Bull World Health Organ 2007; 85(9):660-7.
14. Smith LA, Bokhour B, Hohman KH, Miroshnik I, Kleinman KP, Cohn E, et al. Modifiable risk factors for suboptimal control and controller medication underuse among children with asthma. Pediatrics 2008, 122(4): 760–69.
15. Lozano P, Finkelstein JA, Hecht J, Shulruff R, Weiss KB. Asthma medication use and disease burden in children in a primary care population. Arch Pediatr Adolesc Med 2003; 157(1): 81–88.
16. Koster ES, Raaijmakers JA, Vijverberg SJ, Koenderman L, Postma DS, Koppelman GH, et al. Limited agreement between current and long-term asthma control in children: The PACMAN cohort study. PediatrAllergyImmunol 2011; 22(8): 776–83.
17. Stanford RH, Gilsenan AW, Ziemiecki R, Zhou X, Lincourt WR. Predictors of uncontrolled asthma in adult and pediatric patients: Analysis of the asthma control characteristics and prevalence survey studies (ACCESS). J Asthma 2010; 47(3): 257-62.
18. Quinto KB, Zuraw BL, Poon K, Chen W, Schatz M, Christiansen SC. The association of obesity and asthma severity and control in children. J Allergy Clin Immunol 2011; 128(5): 964-69.
19. Bates JH. Physiological Mechanisms of Airway Hyperresponsiveness in Obese Asthma. Am J Respir Cell Mol Biol 2016; 54(5): 618-23.
20. Burke H, Bee JL, Hashim A, Abata HP, Chen Y, Cook DG, et al. Prenatal and passive smoke exposure and incidence of asthma and wheeze: Systematic review and meta analysis. Pediatrics 2012; 129(4): 735-44.
21. Wang Z, May SM, Charoenlap S, Pyle R, Ott NL, Mohammed K, et al. Effects of secondhand smoke exposure on asthma morbidity and health care utilization in children: a systematic review and meta-analysis. Ann Allergy Asthma Immunol 2015; 115: 396-401.
