การเจาะถุงน้ำคร่ำเพื่อวินิจฉัยโรคทางพันธุกรรมในไตรมาสที่สองของการตั้งครรภ์ในโรงพยาบาลสันป่าตอง

ผู้แต่ง

  • Surachai ponglopisit Sanpatong Hospital, Thailand
  • Jantira Wisuthimateenorn Sanpatong Hospital, Thailand
  • Kuttareeya pheungsontonsirimas Sanpatong Hospital, Thailand
  • Maneewan Inta Sanpatong Hospital, Thailand

คำสำคัญ:

การเจาะน้ำคร่ำ, ไตรมาสที่สอง, สารพันธุกรรม, โครโมโซมผิดปกติ

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาข้อบ่งชี้ ความปลอดภัย และผลของการเจาะถุงน้ำคร่ำเพื่อวินิจฉัยโรคทางพันธุกรรมในไตรมาสที่สองของการตั้งครรภ์ในโรงพยาบาลสันป่าตอง

วิธีการ: การวิจัยนี้เป็นการศึกษาแบบพรรณนา ที่ดำเนินการที่โรงพยาบาลสันป่าตอง จังหวัดเชียงใหม่ ตั้งแต่วันที่ 1 ตุลาคม 2559 ถึงวันที่ 30 กันยายน 2565 มีหญิงตั้งครรภ์ความเสี่ยงสูงที่ได้รับการเจาะถุงน้ำคร่ำเพื่อวินิจฉัยโรคทางพันธุกรรมในไตรมาสที่สองทั้งหมด 451 คน ด้วยวิธีการเจาะที่ใช้ “บุคลากร 2 ท่าน” โดยท่านแรกใช้คลื่นเสียงความถี่สูงนำทางเข็มฉีดยาขนาด 22 เกจ/88 ม.ม. ผ่านหน้าท้องของมารดาเข้าไปในถุงน้ำคร่ำ เมื่อเข็มอยู่ในตำแหน่งที่เหมาะสมแล้ว จะให้บุลากรอีกท่านดูดน้ำคร่ำด้วยกระบอกฉีดยาขนาด 10 ซีซี 2 กระบอก ข้อมูลที่บันทึกได้แก่ ข้อบ่งชี้ ภาวะแทรกซ้อน และผลของการตั้งครรภ์

ผลการวิจัย:  พบว่าข้อบ่งชี้ที่พบบ่อยที่สุดในการเจาะถุงน้ำคร่ำเพื่อวินิจฉัยโรคทางพันธุกรรมในไตรมาสที่สองคือ อายุของมารดาที่มากกว่า 35 ปี (ร้อยละ 49.4) และความเสียงสูงจากการตรวจเลือดเพื่อคัดกรอง (ร้อยละ 49.4) ซึ่งพบความผิดปกติของโครโมโซมร้อยละ 3.1 โดยความผิดปกติของโครโมโซมที่พบบ่อยที่สุดคือ อะนิวพลอยดีย์ (aneuploidy; ร้อยละ 2.1) และ โครโมโซมคู่ที่ 21 สามแท่ง (trisomy 21; ร้อยละ 1.3)   อัตราความสำเร็จในการดูดน้ำคร่ำคือร้อยละ 100   ภาวะแทรกซ้อนหลังจากหัตถการ คือพบอาการปวดท้องน้อยร้อยละ 0.6 และเลือดออกที่รกร้อยละ 0.2 แต่ไม่พบการสูญเสียทารกในครรภ์ภายใน 14 วันหลังจากการทำหัตถการ   อัตราความล้มเหลวของการเพาะเลี้ยงเท่ากับร้อยละ 1.1   ผลของการตั้งครรภ์ของทารกที่ได้รับการเจาะถุงน้ำคร่ำที่มีโครโมโซมปกติ ได้แก่ แท้งบุตรร้อยละ 1.0 คลอดก่อนกำหนดร้อยละ 11.3 และคลอดตามกำหนดร้อยละ 87.7

สรุปผลการวิจัย: การเจาะถุงน้ำคร่ำเพื่อวินิจฉัยโรคทางพันธุกรรมในไตรมาสที่สองด้วยวิธีการเจาะที่ใช้ “บุคลากร 2 ท่าน” และใช้คลื่นเสียงความถี่สูงนำทางตลอดการทำหัตถการมีความปลอดภัยโดยไม่พบความเสี่ยงต่อมารดาและทารกในครรภ์อย่างมีนัยสำคัญ

เอกสารอ้างอิง

Cunningham F.G, Lenovo K.J, Bloom S.L, Dashe J.S, Hoffman B.L, Casey B.M, et al. Prenatal diagnosis. in William obstetric. New York: McGraw-Hill; 2018:438-9.

American College of Obstetricians and Gynecologists’ Committee on Practice Bulletins—Obstetrics, Committee on Genetics, Society for Maternal–Fetal Medicine. Practice Bulletin No. 162: prenatal diagnostic testing for genetic disorders. Obstet Gynecol. 2016;127(5):e108–e122.

Fuchs F, Riis R. Antenatal sex determination. Nature. 1956;177:330.

Steele MW, Berg WR. Chromosome analysis of human amniotic cell. Lancet. 1996;1:383.

Borgida A, Mill A, Feldman D, Rodis J, Egan J. Outcome of pregnancies complicated by ruptured membranes after amniocentesis. Am J Obstet Gynecol. 2000;183:937-9.

Theodora M, Antsaklis A, Antsaklis P, Blanas K, Daskalakis G, Sindos M, et al. Fetal loss following second trimester amniocentesis. Who is at greater risk? How to counsel pregnant women? J Matern Fetal Neonatal Med. 2016;29(4):590-5.

Salomon L.J, Sotiriadis A, Wulff C.B, Odibo A. Akolekar R. Risk of miscarriage following amniocentesis or chorionic villus sampling: systematic review of literature and updated meta-analysis. Ultrasound Obstet Gynecol 2019; 54: 442–451.

Suwanrath C, Kor-anantakul O, Leethanaporn R, Suntharasaj T, Liabsuethakul T, Ratanaprueksachat R. Genetic Amniocentesis: 10 years experience at Sonkhlanakarind Hospital. Thai J Obstet Gynaecol. June 1999, Vol. 11, 105-109.

Ratanasiri T, Komwilaisak R, Temtanakitpaisan T, Luengwattanawanit S, Prasertcharoensuk W, Saksiriwuttho P, et al. Second Trimester Genetic Amniocentesis: Khon Kaen University 14-year experience. Thai J Obstet Gynaecol. JULY 2011, Vol. 19, 105-111.

Pathompanitrat S, Choochuay P, Wannawat N. Second Trimester Genetic Amniocentesis at Secondary Center Hospital in Southern Thailand. Thai J Obstet Gynaecol. October 2013, Vol. 21, 134-140.

Wanapirak C, Piyamongikol W, Sirichotiyakul S, Tongprasert F, Srisupundit K, Luewan S, et al. Fetal Down syndrome screening models for developing countries; Part I: Performance of Maternal serum screening. BMC Health Serv Res. 2019 Nov 27;19(1):898.

Lam Y.H, Tang M.H, Sin S.Y, Ghosh A. Clinical significance of amniotic-fluid-cell culture failure. Prenat Diagn. 1998 Apr;18(4):343-7.

Reid R, Sepulveda W, Kyle P.M, Davies G. Amniotic fluid culture failure: clinical significance and association with aneuploidy. Obstet Gynecol. 1996 Apr;87(4):588-92.

Reece E.A.. Early and midtrimester genetic amniocenteses. Safety and outcomes. Obstet Gynecol Clin North Am. 1997 Mar;24(1):71-81.

Müngen E, Tütüncü L, Muhcu M, Yergök Y.Z. Pregnancy Outcome Following Second-Trimester Amniocentesis: A Case-Control Study. Am J Perinatol 2006;23(1):25-30.

Chaksuwat P, Wanapirak C, Piyamongikol W, Sirichotiyakul S, Tongprasert F, Srisupundit K, et al. A comparison of pregnancy outcomes after second-trimester amniocentesis between cases with penetration of the placenta and nonpenetration. J Matern Fetal Neonatal Med. 2021 Dec;34(23):3883-8.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2024-04-08

รูปแบบการอ้างอิง

1.
ponglopisit S, Wisuthimateenorn J, pheungsontonsirimas K, Inta M. การเจาะถุงน้ำคร่ำเพื่อวินิจฉัยโรคทางพันธุกรรมในไตรมาสที่สองของการตั้งครรภ์ในโรงพยาบาลสันป่าตอง. BSCM [อินเทอร์เน็ต]. 8 เมษายน 2024 [อ้างถึง 17 มกราคม 2026];63(2):49-54. available at: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/CMMJ-MedCMJ/article/view/267262

ฉบับ

ประเภทบทความ

Original Article