ความรอบรู้ด้านอาชีวอนามัยของบุคลากรในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในสังกัดกรุงเทพมหานคร

Chawakitchareon V; Sithisarankul P; สรันยา เฮงพระพรหม

ผู้แต่ง

Chawakitchareon V Department of Preventive and Social Medicine, Faculty of Medicine, Chulalongkorn University, Thailand
Sithisarankul P Department of Preventive and Social Medicine, Faculty of Medicine, Chulalongkorn University, Thailand
สรันยา เฮงพระพรหม ภาควิชาเวชศาสตร์ป้องกันและสังคม คณะแพทยศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

ความรอบรู้ด้านอาชีวอนามัย, บุคลากรในโรงพยาบาล, อาชีวอนามัยในโรงพยาบาล

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาความรอบรู้ด้านอาชีวอนามัย และปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความรอบรู้ด้านอาชีวอนามัยของบุคลากรในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งในสังกัดกรุงเทพมหานคร

วิธีการ การวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาภาคตัดขวาง ศึกษาในบุคลากรในโรงพยาบาล จำนวน 415 คน สุ่มตัวอย่างด้วยวิธีการสุ่มตัวอย่างแบบชั้นภูมิ เก็บข้อมูลโดยใช้แบบประเมินความรอบรู้ด้านอาชีวอนามัยของบุคลากรในโรงพยาบาลแบบตอบด้วยตนเอง ซึ่งได้รับการตรวจสอบคุณภาพด้วยการตรวจสอบความเที่ยงตรงเชิงเนื้อหาและความเชื่อมั่น และวิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและสถิติถดถอยพหุคูณ

ผลการศึกษา กลุ่มตัวอย่างมีความรอบรู้ด้านอาชีวอนามัยอยู่ในระดับปานกลาง มีคะแนนเฉลี่ยร้อยละ 72.41 รายด้านที่มีคะแนนสูงที่สุดคือการจัดการสุขภาพของตนเองด้านอาชีวอนามัย (ร้อยละ 74.53) และรายด้านที่คะแนนน้อยที่สุดคือทักษะการสื่อสารข้อมูลด้านอาชีวอนามัย (ร้อยละ 67.27) ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับความรอบรู้ด้านอาชีวอนามัยที่ดี ได้แก่ เพศหญิง (p-value = 0.011) อายุไม่เกิน 45 ปี ไม่มีการทำงานเป็นกะหรือทำงานล่วงเวลา (p-value = 0.029) มีประวัติการอบรมด้านอาชีวอนามัย (p-value = 0.002) มีนโยบายด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัย (p-value < 0.001) และมีการสนับสนุนที่ดีจากหน่วยงาน กลุ่มได้รับการสนับสนุนมาก (p-value < 0.001) และได้รับการสนับสนุนน้อย (p-value = 0.023)

สรุป การเสริมสร้างความรอบรู้ด้านอาชีวอนามัยให้กับกลุ่มบุคลากรในโรงพยาบาลควรเน้นเรื่องทักษะการสื่อสารข้อมูลด้านอาชีวอนามัย การจัดบริการด้านอาชีวอนามัยให้เหมาะสม การจัดอบรม การวางแผนงานนโยบาย รวมถึงให้การสนับสนุนอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้บุคลากรสามารถพัฒนาสมรรถนะการดำเนินงานด้านอาชีวอนามัยได้อย่างปลอดภัยและมีประสิทธิภาพสูงสุด

เอกสารอ้างอิง

1. World Health Organization. Health literacy the solid facts. World Health Organization [Internet]. 2013 [cited 2020 Oct 24]. Available from: https://apps.who.int/iris/handle/10665/326432.
2. Nutbeam D. Defining, measuring and improving health literacy. HEP 2015;42(4):450-6.
3. Nutbeam D. The evolving concept of health literacy. Soc Sci Med 2008;67(12):2072-8.
4. Prime Minister's Office. The National reform plans B.E. 2561 (A.D. 2018). Royal Gazette 2018;135(Pt 24 k) dated 6 April B.E. 2018. (in Thai).
5. Ministry of public health. Health promotion and evaluation of health literacy and health behavior [Internet]. 2018 [cited 2021 Jan 14]. Available from: http://www.hed.go.th/linkhed/file/575. (in Thai).
6. Rauscher K.J, Myers D.J. Occupational health literacy and work-related injury among US adolescents. Int J Inj Contr Saf Promot 2014;21(1):81-9.
7. Tantranont K, Songkham W, Suthakorn W, Srisuphan W, Sakarinkul P, Dhatsuwan J. Development of a scale to measure occupational health and safety literacy scale among industrial workers. JRTAN. 2019;20(3):247-55. (in Thai).
8. Namthep W. Factors influencing of occupational health literacy among international migrant workers in Rayong province. Journal of public health nursing. 2018;32(3):115-32. (in Thai).
9. Kongsombatsuk M, Polyong C, Rittideah D. Occupational halth literacy affecting work-related disease and injury prevention behaviors among industrial workers. Journal of Medicine and Public Health, Ubon Ratchathani University 2020;3(2):112-20. (in Thai).
10. Polyong C, Rittideah D, Kongsombatsuk M, Praisuthisut K, Samanusron K. Validation of the occupational health literacy test for industrial workforce. Journal of safety and health 2020;13(2):140-57. (in Thai).
11. World Health Organization. Global atlas of the health workforce [Internet]. 2008 [cited 2021 Jan 18]. Available from: https://www.who.int/healthinfo/systems/WHO_MBHSS_2010_section2_web.pdf.
12. Taber KS. The use of Cronbach’s alpha when developing and reporting research instruments in science education. Res Sci Educ. 2018;48(6):1273-96.
13. Intarakamhang U. Final report of Creating and Developing of Thailand Health Literacy Scales [Internet]. 2017 [cited 2021 Jan 27]. Available from: http://bsris.swu.ac.th/upload/268335.pdf. (in Thai).
14. Lee HY, Lee J, Kim NK. Gender differences in health literacy among Korean adults: do women have a higher level of health literacy than men? Am J Mens Health 2015;9(5):370-9.
15. Von Wagner C, Knight K, Steptoe A, Wardle J. Functional health literacy and health-promoting behaviour in a national sample of British adults. J Epidemiol Community Health 2007;61(12):1086-90.
16. Caylan A, Yayla K, Oztora S, Dagdeviren HN. Assessing health literacy, the factors affecting it and their relation to some health behaviors among adults. Biomed Res-India 2017;28(15):6803-7.
17. Lippe E, Rattay P. Health-Risk Behaviour of Women and Men—Differences According to Partnership and Parenthood. Results of the German Health Update (GEDA) Survey 2009–2010. In: Doblhammer G, Guma J, editors. A demographic perspective on gender, family and health in Europe. Cham: Springer; 2018. p.233-61.
18. Yusida H, Suwandi T, Yusuf A, Sholihah Q. Relationship Individual Factors with Occupational Health Literacy (Observational Study on Industrial Workers of Sasirangan in South Kalimantan). IJSRP. 2017;6(1):481-4.
19. Sun X, Shi Y, Zeng Q, Wang Y, Du W, Wei N, et al. Determinants of health literacy and health behavior regarding infectious respiratory diseases: a pathway model. BMC public health 2013;13(1):261.
20. Siriruttanapruk S. Occupational health services for aging workers [Internet]. 2016 [cited 2021 Jun 7]. Available from: http://envocc.ddc.moph.go.th/uploads/ประชุม/24_08_59/8.1a.pptx. (in Thai).
21. Ekpanyaskul C. Workers and health In Principle of Occupational medicine for Preventive medicine & Public health. Bangkok: Jaransanitwong printing, 2018. p 1-38. (in Thai).
22 Çelikkalp Ü, Dilek F. Factors affecting the occupational accident rates among nurses. Rev Rsc Enferm USP 2019;53:1-8.
23. Sukpromson R. Incidence of work-related injury of professional nurses in Phayao hospital, Phayao. Nursing Journal of the Ministry of public Health 2560;27(3):107-19. (in Thai).
24. Matsee C, Waratwichit C. Promotion of health literacy: from concept to practice. Boromarajonani collage of nursing, Uttaradit journal 2560;9(2):96-110. (in Thai).
25. Chongchitpaisan W, Bandhukul A, Sithisarankul P. Occupational health practice for healthcare workers compared to hospital accreditation criteria in Thai governmental hospital, 2004. J Med Health Sci 2006;13(3):234-47. (in Thai).
26. Alli BO. Key principles in occupational health and safety. In: Alli BO. Fundamental principles of occupational health and safety. Second edition. Geneva: ILO; 2008. p.17-22.
27. Bandhukul A, Chongchitpaisan W. Occupational health service in hospital. In: Bandhukul A, editors. Textbook of occupational medicine. Bangkok: Department of Corrections press; 2011. p73-110. (in Thai).