การวิจัยและพัฒนาการบริการพยาบาลผู้ป่วยภาวะหัวใจขาดเลือดเฉียบพลัน ชนิดคลื่นST ไม่ยกสูง โรงพยาบาลลำปาง

Lertwiriyasathira S; Lorga T

ผู้แต่ง

Lertwiriyasathira S Nursing Department, Lampang Hospital, Thailand
Lorga T School of Nursing Mae Fah Luang University, Thailand

คำสำคัญ:

ภาวะหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันชนิดคลื่น ST ไม่ยกสูง, แนวปฏิบัติทางคลินิก, สมรรถนะของพยาบาล,

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาผลลัพธ์ของรูปแบบการบริการพยาบาลผู้ป่วยภาวะหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันชนิดคลื่น ST ไม่ยกสูง โรงพยาบาลลำปาง ภายใต้แนวคิดการกำกับดูแลทางคลินิก

วิธีการ การวิจัยและพัฒนา (Research and Development: R&D) 4 ขั้นตอน ระหว่างเดือนกรกฎาคม 2562-มีนาคม พ.ศ.2563 จำแนกเป็น ขั้นตอนที่ 1 วิเคราะห์สถานการณ์และความต้องการ พยาบาล ขั้นตอนที่ 2 พัฒนารูปแบบการบริการพยาบาลผู้ป่วยภาวะหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันชนิดคลื่น ST ไม่ยกสูง โรงพยาบาลลำปาง ขั้นตอนที่ 3 การทดลองใช้รูปแบบการบริการพยาบาล และขั้นตอนที่ 4 ประเมินผล กลุ่มตัวอย่าง คือ พยาบาลวิชาชีพ 133 คน และผู้ป่วยภาวะหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันชนิดคลื่น ST ไม่ยกสูง 275 คน

ผลการศึกษา พบรูปแบบการบริการพยาบาลผู้ป่วยภาวะหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันชนิดคลื่น ST ไม่ยกสูง ประกอบด้วย 5 องค์ประกอบหลัก ได้แก่ 1.การบริการพยาบาล 2. แนวปฏิบัติทางคลินิกโดยใช้หลักฐานเชิงประจักษ์ 3. บทบาทของพยาบาล 4.สมรรถนะของพยาบาล และ 5. ระบบนิเทศทางคลินิก 7 ด้าน ภายหลังการพัฒนารูปแบบบริการพยาบาล พบว่า พยาบาลมีความรู้และสมรรถนะการบริการเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.001) พยาบาลใช้ระยะเวลาในการประเมินภาวะวิกฤตของผู้ป่วยโรคหัวใจได้เร็วขึ้น สำหรับด้านผู้ป่วย พบว่า ผู้ป่วยเข้าถึงการรักษาเฉพาะเจาะจง และมีระยะเวลานอนโรงพยาบาลลดลง

สรุป ผลการศึกษาแสดงถึงประสิทธิผลของการกำกับดูแลทางคลินิก กับความรู้และสมรรถนะการบริการพยาบาล อันเป็นบทบาทโดยตรงของพยาบาลวิชาชีพ ข้อเสนอแนะ ควรมีระบบการกำกับติดตามอาการทางคลินิกของผู้ป่วยภาวะหัวใจขาดเลือดเฉียบพลันชนิดคลื่น ST ไม่ยกสูงและ การสนับสนุนให้พยาบาลใช้แนวปฏิบัติทางคลินิกในการดูแลผู้ป่วย

เอกสารอ้างอิง

The Heart Association of Thailand under the Royal Patronage of H.M. the King. Thai Acute Coronary Syndromes Guidelines 2020. Samutprakan: Nextstep Design Limited Partnership; 2020.

Srimahachota S, Kanjanavanit R, Boonyaratavej S, Boonsom W, Veerakul G, Tresukosol D. Demographic, management practices and in-hospital outcomes of Thai acute coronary syndrome registry (TACSR): the difference from the western world. J Med Assoc Thai. 2007;90:1-10.

Leedumrong W. Incidence and risk factors associated on patients with abnormal treadmill exercise stress test at Pranangklao Hospital. Region 4-5 Med J. 2016;35:46-55.

Lampang Hospital databased. www.lph.go.th (Intranet) 5. NHS Centre for Reviews and Dissemination. Management of menorrhagia. York: University of York; 1995.

Hawkins P, Shohet R. Supervision in the helping professions. Milton Keynes: Open University Press; 2010.

Tilokskulchai F. Evidence-based nursing: principle and method. 6th ed. Bangkok: Faculty of Nursing, Mahidol University, 2010. (in Thai)

Thaiudom A, Lumnok N. Development and evaluation of evidence-based nursing protocol for patients with moderate to severe traumatic brain injury. J Royal Thai Army Nurses. 2018;19:107-16. (in Thai)

Office of the Public Sector Development Commission. Good governance rating. Bangkok: Premier Pro; 2009.

Nanakorn S, Prachusilpa G. The development of good governance scale for nursing organization. J Royal Thai Army Nurses. 2014;15: 225-31. (in Thai)

Kasorn J. The development of capabilities to be a specialty nurse in acute coronary syndrome patients at Damnoensaduak Hospital. Journal of Nursing and Health Care. 2015;32: 139-51.

Sawasde R, Moolsart S. The development of the clinical supervision model of head nurse at general hospital in Regional Health 2. Buddhachinaraj Med J. 2019;36:197-210.