Accuracy of Antibiotics Used in Sepsis Patient in the Emergency Department

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาว่ายาปฎิชีวนะตัวแรกที่เลือกให้โดยแพทย์เวชศาสตร์ฉุกเฉินครอบคลุมเชื้อแบคทีเรียที่ทำให้เกิดโรคหรือไม่ในผู้ป่วยพิษเหตุติดเชื้ออย่างรุนแรง (severe sepsis) หรือมีอาการช็อกเหตุพิษติดเชื้อ (septic shock) ที่มารักษาในห้องฉุกเฉินหรือไม่ รวมไปถึงความสัมพันธ์ของจำนวนวันนอนโรงพยาบาลและการเสียชีวิตของผู้ป่วยที่ได้รับยาปฏิชีวนะครอบคลุมและไม่ครอบคลุมเชื้อแบคทีเรียก่อโรค

วิธีการวิจัย การศึกษาย้อนหลังเชิงพรรณนา รวบรวมผู้ป่วยที่ได้รับการวินิจฉัยว่าผู้ป่วยพิษเหตุติดเชื้ออย่างรุนแรงหรือมีอาการช็อกเหตุพิษติดเชื้อที่มารักษาในห้องฉุกเฉิน ในโรงพยาบาลมหาราชนครเชียงใหม่ ระหว่างเดือน มิถุนายน พ.ศ. 2554 ถึง เดือน พฤษภาคม พ.ศ. 2555 เก็บข้อมูลยาปฎิชีวนะที่ถูกเลือกเป็นชนิดแรกโดยแพทย์เวชศาสตร์ฉุกเฉินและผลการเพาะเชื้อรวมไปถึงผลการตอบสนองต่อยาปฏิชีวนะ

ผลการวิจัย ผู้ป่วยเข้าเกณฑ์การศึกษา 85 คน ได้รับการวินิจว่ามีภาวะพิษเหตุติดเชื้ออย่างรุนแรง 21 คนและมีภาวะช็อกเหตุพิษติดเชื้อ 64 คน ในกลุ่มผู้ป่วยที่มีภาวะพิษเหตุติดเชื้ออย่างรุนแรงได้รับยาปฏิชีวนะครอบคลุมเชื้อก่อโรคคิดเป็นร้อยละ 80.9  การเสียชีวิตของกลุ่มที่ได้ยาปฏิชีวนะครอบคลุมเชื้อคือร้อยละ 25 น้อยกว่ากลุ่มที่ได้ยาปฏิชีวนะไม่ครอบคลุมเชื้อร้อยละ 33.3 ( p = 0.048 ) ระยะเวลาการนอนโรงพยาบาลของกลุ่มที่ได้ยาปฏิชีวนะครอบคลุมเชื้อมีค่าเฉลี่ย 14.5 วัน ไม่แตกต่างกับกลุ่มที่ได้ยาปฏิชีวนะไม่ครอบคลุมเชื้อซึ่งมีค่าเฉลี่ย 14.3 วัน ( p = 0.974 ) ในกลุ่มผู้ป่วยที่มีภาวะช็อกเหตุพิษติดเชื้อได้ยาปฏิชีวนะครอบคลุมเชื้อก่อโรคคิดเป็นร้อยละ 82.8  การเสียชีวิตของกลุ่มที่ได้ยาปฏิชีวนะครอบคลุมเชื้อก่อโรคคิดเป็นร้อยละ 28.3 น้อยกว่ากลุ่มที่ได้ยาปฏิชีวนะไม่ครอบคลุมเชื้อคิดเป็นร้อยละ 30 ( p = 0.012 ) ระยะเวลาการนอนโรงพยาบาลของกลุ่มที่ได้ยาปฏิชีวนะครอบคลุมเชื้อมีค่าเฉลี่ย 18.2 วันไม่แตกต่างกับกลุ่มที่ได้ยาปฏิชีวนะไม่ครอบคลุมเชื้อซึ่งมีค่าเฉลี่ย 11.2 วัน ( p = 0.287 )

สรุปผลการศึกษา ผู้ป่วยที่มีภาวะพิษเหตุติดเชื้อหรือภาวะช็อกเหตุพิษติดเชื้อในห้องฉุกเฉินสามารถได้รับยาปฎิชีวนะครอบคลุมเชื้อก่อโรคโดยแพทย์เวชศาสตร์ฉุกเฉินและการให้ยาปฏิชีวนะที่เหมาะสมสามารถลดการเสียชีวิตได้