ประสิทธิผลของโปรแกรมการป้องกันการพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุตำบลโคกกะเทียม อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี
คำสำคัญ:
โปรแกรมการพลัดตกหกล้ม, การป้องกัน, ผู้สูงอายุบทคัดย่อ
การวิจัยกึ่งทดลองแบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลองนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิผลของโปรแกรมการป้องกันการพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ ดำเนินการศึกษาเป็นระยะเวลา 12 สัปดาห์ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้สูงอายุ 30 คน คัดเลือกโดยการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรมการป้องกันการพลัดตกหกล้ม แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบประเมินความสามารถในการทรงตัว ความเสี่ยงในการหกล้ม พฤติกรรมการป้องกันการพลัดตกหกล้ม และความกลัวการพลัดตกหกล้ม วิเคราะห์ข้อมูลส่วนบุคคลด้วยสถิติเชิงพรรณนา และเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยก่อนและหลังการทดลองด้วยสถิติทีชนิดที่ไม่เป็นอิสระต่อกัน ผลการศึกษาพบว่า หลังได้รับโปรแกรม ผู้สูงอายุมีค่าเฉลี่ยคะแนนความสามารถในการทรงตัว (M=51.87, SD=3.23) ค่าเฉลี่ยคะแนนพฤติกรรมการป้องกันการพลัดตกหกล้ม (M=43.20, SD=4.23) สูงกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ และค่าเฉลี่ยคะแนนความเสี่ยงในการหกล้ม (M=12.70, SD=3.03) ค่าเฉลี่ยคะแนนความกลัวการพลัดตกหกล้ม (M=25.07, SD=6.71) ต่ำกว่าก่อนการทดลองอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สรุปได้ว่า โปรแกรมการป้องกันการพลัดตกหกล้มมีประสิทธิผล และสามารถนำไปประยุกต์ใช้เป็นแนวทางส่งเสริมสุขภาพผู้สูงอายุในชุมชนอื่นได้
เอกสารอ้างอิง
จุฑามาศ วงศ์เทววิมาน. (2568). ประสิทธิผลของโปรแกรมการออกกำลังกายในผู้สูงอายุที่มีความเสี่ยงต่อการหกล้ม โดยการมีส่วนร่วมของชุมชน. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 19(2), 460-470.
ชัญญรัส สุนทรา, สุทธีพร มูลศาสตร์, และกฤษณาพร ทิพย์กาญจนเรขา. (2566). ประสิทธิผลของโปรแกรมการป้องกันการพลัดตกหกล้มสำหรับผู้สูงอายุกลุ่มเสี่ยงในชุมชน อำเภอเมืองยโสธร จังหวัดยโสธร. วารสารสภาการพยาบาล, 38(2), 105-117. https://doi.org/10.60099/jtnmc.v38i02.262338
ชิดชนก ศิริพิบูลยกิตติ, กุลนาถ มากบุญ, และจุฬาลักษณ์ คำเจริญ. (2563). ผลของโปรแกรมท่าศาลาในการเสริมสร้างสมรรถนะทางกายเพื่อลดความเสี่ยงจากการพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ. วารสารแพทย์เขต 4-5, 39(1), 105-137.
ณัฐวุฒิ สิทธิชัย, กัมปาท ประดิษฐ์เสรี, และประพัฒน์ ลักษณพิสุทธิ์. (2562). ผลของการเข้าร่วมการออกกำลังกายแบบเดินย่ำเท้าอยู่กับที่ควบคู่กับการใช้แรงต้านน้ำหนักตัวฐานเก้าอี้ที่มีต่อความอดทนของระบบไหลเวียนโลหิต ระบบหายใจ และการทรงตัวของผู้สูงอายุ. วารสารวิชาการมหาวิทยาลัยราชภัฏภูเก็ต, 15(1), 44-62.
ดุญณภัตน์ ขาวหิต, วิราวรรณ์ คำหวาน, กำทร ดานา, และชนายุส คำโสม. (2566). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุในชุมชนชนบท อำเภอยางสุราช จังหวัดมหาสารคาม. วารสารสภากาชาดไทย, 16(1), 45-66.
ธนารีย์ กระจ่างแจ้ง. (2564). ผลของโปรแกรมฝึกบูรณาการการควบคุมการเคลื่อนไหวต่อความสามารถในการทรงตัวและการกลัวในผู้สูงอายุ. (วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยบูรพา.
ปาจรีย์ แขไข. (2566). ประสิทธิผลของโปรแกรมการป้องกันการพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ จังหวัดลำปาง. วารสารพยาบาลสุขภาพและสาธารณสุข, 2(3), 35-49.
พิมพ์ชนก ปานทอง, และสุกัญญา แสงภารา. (2567). ผลของโปรแกรมการออกกำลังกายแบบ OTAGO ต่อการทรงตัวและความกลัวในการล้มของผู้สูงอายุภาวะเบาหวานชนิดที่ 2 โรงพยาบาลมหาราชนครราชสีมา. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 18(2), 739-754.
ภัทรพล บุญยวง, จินตนา กีเกียง, และณัฐดนัย ทบด้าน. (2567). ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุ อำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์. วารสารวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบูรณ์, 4(1), 13-27.
มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย. (2564). รายงานสถานการณ์ผู้สูงอายุไทย พ.ศ. 2563. อมรินทร์. https://thaitgri.org/wp-content/uploads/2021/07/ThaiElderly_2563_Page_001-2-scaled.jpg
ลัดดา เถียมวงศ์. (2554). การทดสอบคุณสมบัติของเครื่องมือประเมินอาการกลัวหกล้มในผู้สูงอายุไทย. วารสารสงขลานครินทร์ เวชสาร, 29(6), 277-287.
วิลาวัลย์ เอี่ยมสอาด, และกรรณิการ์ พินิจ. (2566). ประสิทธิผลของรูปแบบการป้องกันการพลัดตกหกล้มของผู้สูงอายุโดยประยุกต์ใช้ทฤษฎีแรงจูงใจในการดูแลสุขภาพ ชมรมผู้สูงอายุ จังหวัดระยอง. วารสารวิจัยและพัฒนาด้านสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดนครราชสีมา, 9(1), 103-114.
สถาบันเวชศาสตร์สมเด็จพระสังฆราชญาณสังวรเพื่อผู้สูงอายุ. (2562). แนวทางเวชปฏิบัติการป้องกันประเมินภาวะหกล้มในผู้สูงอายุ. https://sgh.go.th/uploads/CPG-book.pdf
สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดลพบุรี. (2569). การคัดกรองผู้สูงอายุ 9 ด้าน (Basic/Community Screen STEP1). https://hdc.moph.go.th/lri/public/standard-report-detail/aa86b13e8cb60cae6c3216b7e3e5f151?subcatalogId=6966b0664b89805a484d7ac96c6edc48
อมาวสี ทองโมทย์. (2567). ผลของโปรแกรมการจัดการความเสี่ยงต่อการพลัดตกหกล้มในผู้สูงอายุ โรงพยาบาลทุ่งตะโก จังหวัดชุมพร. วารสารอนามัยสิ่งแวดล้อม และสุขภาพชุมชน, 9(3), 439-449.
อารดา โรจนอุดมศาสตร์, และเจษฎา เขียวขจี. (2563). แนวทางเวชปฏิบัติภาวะสมองเสื่อม. ธนาเพรส.
Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. W.H. Freeman and Company.
Chiu, H. L., Yeh, T. T., Lo, Y. T., Liang, P. J., & Lee, S. C. (2021). The effects of the Otago Exercise Programme on actual and perceived balance in older adults: A meta-analysis. PLoS One, 16(8), e0255780. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0255780
Han, J., Wang, H., Ding, Y., Li, Q., Zhai, H., & He, S. (2024). Effect of Otago exercise on fear of falling in older adults: A systematic review and meta-analysis. BMC Sports Science, Medicine and Rehabilitation, 16(1), 132. https://doi.org/10.1186/s13102-024-00917-2
United Nations. (2024). World population prospects 2024: Summary of results. https://population.un.org/wpp/
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
ลิขสิทธิ์ (c) 2026 วารสารสุขภาพกับการจัดการสุขภาพ

อนุญาตภายใต้เงื่อนไข Creative Commons Attribution-NonCommercial-NoDerivatives 4.0 International License.
