การศึกษาบทบาทพยาบาลเวชศาสตร์การบิน

ผู้แต่ง

  • ศุภธิดา ผลแย้ม คณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
  • กัญญดา ประจุศิลป คณะพยาบาลศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

คำสำคัญ:

พยาบาลเวชศาสตร์การบิน, บทบาทพยาบาล

บทคัดย่อ

การศึกษานี้เป็นการวิจัยเชิงพรรณนา ด้วยเทคนิคเดลฟาย เพื่อศึกษาบทบาทพยาบาลเวชศาสตร์การบินและเพื่อให้ทันต่อสถานการณ์การเปลี่ยนแปลงในอนาคต ผู้ให้ข้อมูลคือผู้เชี่ยวชาญด้านเวชศาสตร์การบินภาครัฐและเอกชน จำนวน 19 คน วิธีดำเนินการวิจัยประกอบด้วย 3 ขั้นตอน คือ ขั้นตอนที่ 1 สัมภาษณ์ผู้เชี่ยวชาญเกี่ยวกับบทบาทพยาบาลเวชศาสตร์การบิน ขั้นตอนที่ 2 นำข้อมูลที่ได้จากการสัมภาษณ์มาวิเคราะห์เนื้อหาแล้วสร้างเป็นแบบสอบถามให้ผู้เชี่ยวชาญประมาณค่าความสำคัญของบทบาทพยาบาลเวชศาสตร์การบิน และขั้นตอนที่ 3 นำข้อมูลที่ได้จากรอบที่ 2 มาคำนวณหาค่ามัธยฐาน ค่าพิสัยระหว่างควอไทล์ และส่งแบบสอบถามให้ผู้เชี่ยวชาญกลุ่มเดิมยืนยันคำตอบ จากนั้นจึงนำข้อมูลที่ได้มาคำนวณค่ามัธยฐาน และค่าพิสัยระหว่างควอไทล์อีกครั้ง เพื่อสรุปเป็นบทบาทพยาบาลเวชศาสตร์การบิน ผลการวิจัยพบว่า บทบาทพยาบาลเวชศาสตร์การบิน ประกอบด้วย 6 บทบาท ดังนี้ 1) ด้านผู้ปฏิบัติการพยาบาลลำเลียงผู้ป่วยทางอากาศ จำนวน 16 ข้อ 2) ด้านผู้จัดการนิรภัยการบินและนิรภัยภาคพื้น จำนวน 8 ข้อ 3) ด้านผู้จัดการความปลอดภัยและการจัดการความเสี่ยง จำนวน 16 ข้อ 4) ด้านผู้ประสานงานและสื่อสาร จำนวน 11 ข้อ 5) ด้านผู้นำการทำงานเป็นทีม การจัดการ และการให้คำปรึกษา จำนวน 18 ข้อ และ 6) ด้านผู้พัฒนาคุณภาพและมาตรฐานการบริการ จำนวน 11 ข้อ

เอกสารอ้างอิง

กิตติยา มหาวิริโรทัย, เกษร เกษมสุข, และภัทรมน ทับสูงเนิน. (2566). บทบาทพยาบาลในการลำเลียงทางอากาศ : กรณีศึกษาผู้ป่วยโรคหลอดเลือดหัวใจ. วารสารศูนย์อนามัยที่ 9, 17(3), 1124-1136.

ชญาพัฒน์ ทองปากนํ้า. (2561). ผู้ป่วยสตรีตั้งครรภ์กับการลำเลียงทางอากาศ. วารสารพยาบาลตำรวจ, 10(2), 422-432.

ฐิติพร จตุรพรพิพัฒน์, และกิตติพัทธ์ เอี่ยมรอด. (2566). การพัฒนารูปแบบการจัดการ การดำเนินงานการลำเลียงผู้ป่วยฉุกเฉินวิกฤตด้วยอากาศยาน จังหวัดตาก. วารสารวิชาการสาธารณสุข, 32(4), 671-681.

สถาบันเวชศาสตร์การบินกองทัพอากาศ. (2553). 6 ทศวรรษเวชศาสตร์การบินกองทัพอากาศ. กรุงเทพ: สถาบันเวชศาสตร์การบินกองทัพอากาศ.

สถาบันเวชศาสตร์การบินกองทัพอากาศ. (2559). ภารกิจของสถาบันเวชศาสตร์การบิน. สืบค้นจาก https://iam.rtaf.mi.th/index.php/homepage

สุระ เจตน์วาที. (2557). คู่มือแนวทางปฏิบัติการลำเลียงผู้ป่วยฉุกเฉินทางอากาศ. พ.ศ. 2557 (พิมพ์ครั้งที่ 1). สืบค้นจาก https://www.niems.go.th/1/upload/migrate/file/255712041457430202_XzfnhMqeA8P6BEkG.pdf

Commission on Accreditation of Medical Transport Systems. (2022). Twelvethedition Accredition Standards of the Commission on Accreditation of Medical Transport Systems. Retrieved from https://cdn.prod.website-files.com/65de10e0a5df356d60f-6b987/68793613ef5467e9754953c3_CAMTS%2012th%20Edition%20free%20download.pdf

Flight Nurses Australia. (2023). Standards for Flight Nursing Practice in Austarlia. Retrieved from https://www.flightnursesaustralia.com.au/client_images/2535921.pdf

Linstone, H.A. & Turoff, M. (1975). The Delphi method: Technique and application. MA: Addison-Wesley.

Macmillan, T.T. (1971). The delphi technique. Paper presented at the annual meeting of the California junior colleges associations committee on research and development. Ca: Monterey, 3(1), 3-5.

New Zealand Nurse Organization. (2021). New Zealand Flight Nurse Skills and Competency Framework. Retrieved from https://www.nzno.org.nz/Portals/0/Files/Documents/Groups/Flight%20Nurses/Skill%20Competencies%20July%202014%20update.pdf

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2025-12-25

รูปแบบการอ้างอิง

ผลแย้ม ศ., & ประจุศิลป ก. (2025). การศึกษาบทบาทพยาบาลเวชศาสตร์การบิน. วารสารสุขภาพกับการจัดการสุขภาพ, 11(2), 190–201. สืบค้น จาก https://he01.tci-thaijo.org/index.php/slc/article/view/279995

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย