บทบาทของกิจกรรมการใช้เวลาว่างของคริสตจักรในประเทศไทย
คำสำคัญ:
บทบาท, กิจกรรมการใช้เวลาว่าง, คริสตจักรในประเทศไทยบทคัดย่อ
มนุษย์มีความปรารถนาที่จะมีความสุขในการแสวงหากิจกรรมที่ต้องการเพื่อผ่อนคลายและปลดปล่อยความเครียดจากงานที่ทำประจำ ดังนั้นกิจกรรมทางศาสนาหรือการปฏิบัติการอย่างใดอย่างหนึ่ง เพื่อเป็นการแสดงออกและสนับสนุนความเชื่อ จึงเป็นทางเลือกหนึ่งที่สามารถเลือกการใช้เวลาว่างเพื่อสัมผัสกับความสงบสุขของจิตใจ สันติสุข และความหวังใหม่ในชีวิต คริสตจักรในประเทศไทยถือเป็นสถานที่ที่เป็นศูนย์รวมในการประกอบพิธีทางคริสตศาสนาของผู้เชื่อและศรัทธาในองค์พระผู้เป็นเจ้า และเป็นองค์กรที่ให้การต้อนรับทุกคนได้เข้ามามีส่วนร่วมในพิธีกรรมทางศาสนาและกิจกรรมการใช้เวลาว่างต่าง ๆ ในวันอาทิตย์และวันธรรมดา วัตถุประสงค์ของกิจกรรมการใช้เวลาว่างไม่เพียงเพื่อให้ทุกคนเข้ามามีส่วนร่วม แต่ยังสามารถช่วยพัฒนาชีวิตให้ประสบความสำเร็จในสี่ด้าน ได้แก่ ด้านร่างกาย ด้านจิตใจ ด้านจิตวิญญาณ และด้านสังคม กิจกรรมการใช้เวลาว่างและการสอนการดำเนินชีวิตมีพื้นฐานมาจากพระคัมภีร์ที่มีประโยชน์อย่างมากเพื่อก่อให้เกิดความสุข โดยกิจกรรมการใช้เวลาว่างจัดขึ้นตามกลุ่มอายุ เพื่อให้ทุกคนสามารถเข้าร่วมได้อย่างเพลิดเพลิน อาทิ การร้องเพลง กีฬาและเกม คลินิกกีฬา และการทำสมาธิ คริสตจักรในประเทศไทยจึงมีความต้องการเป็นส่วนหนึ่งของสังคมและจัดกิจกรรมการใช้เวลาว่างสำหรับทุกคนที่ต้องการใช้เวลาว่างอย่างชาญฉลาดเพื่อให้แต่ละบุคคลมีความสุขในชีวิต
เอกสารอ้างอิง
คริสตจักรคลองเตย. (2563). การประชุมสมัชชา ครั้งที่ 38 ประจำปี 2019. กรุงเทพฯ: คริสตจักรคลองเตย.
คริสตจักรสาธร. (2563). รายงานการดำเนินงานปี 2020 ของคณะธรรมกิจคริสตจักรสาธร. กรุงเทพฯ: คริสตจักรสาธร.
ชำนาญ พันธกิตติคุณ. (2539). การประกาศพระกิตติคุณ ทาง The Boys’ Brigade (วิทยานิพนธ์มหา บัณฑิต). สถาบันกรุงเทพคริสตศาสนศาสตร์, กรุงเทพฯ.
ฐิติพงศ์ โภคสมบัติ. (2558). ผลของโปรแกรมนันทนาการ ที่มีต่อทักษะทางสังคมของเด็กนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 4-6. (ปริญญานิพนธ์มหา บัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
โดเฮอร์ตี้ แซม. (2545). เจริญเติบโตขึ้น. กรุงเทพฯ: คณะเผยแพร่ข่าวประเสริฐแก่เยาวชน (CEF).
ทวีศักดิ์ ชาติมนตรี. (2549). พันธกิจกีฬาเพื่อพระคริสต์. (วิทยานิพนธ์มหาบัณฑิต). สถาบันกรุงเทพ คริสตศาสนศาสตร์, กรุงเทพฯ.
เทพประสิทธิ์ กุลธวัชวิชัย. (2556). การนันทนาการ (พิมพ์ครั้งที่ 2). กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่ง จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
นันทชัย มีชูธน. (2547). 175 ปี พันธกิจคริสต์ ศาสนาโปรเตสแตนต์ในประเทศไทย. กรุงเทพฯ: ประชุมทองพริ้นติ้ง กรุ๊ป.
พรจันทร์ โลจนะศุภฤกษ์. (2553). การพัฒนาจริยธรรม ของเด็กนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 1 ด้วยโปรแกรมกิจกรรมนันทนาการประเภท การเล่านิทานประกอบคำสอนในพระคริสตธรรม คัมภีร์. วารสารคณะพลศึกษา, 13(1), 166-174.
เมธาพร ณิลังโส. (2551). ผลของโปรแกรมนันทนาการ ที่มีต่อจิตสังคมวัยรุ่น. วารสารศึกษาศาสตร์ ปริทัศน์, 23(1), 55-65.
วิมลมาลย์ สมคะเน. (2559). การศึกษาการใช้เวลาว่าง เพื่อส่งเสริมคุณภาพชีวิตของสตรีวัยทำงาน. วารสารดุษฎีบัณฑิตทางสังคมศาสตร์, 6(3), 11-22.
ศรีเรือน แก้วกังวาล. (2553). จิตวิทยาพัฒนาการชีวิต ทุกช่วงวัย (พิมพ์ครั้งที่9). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย ธรรมศาสตร์.
ศักดิภัทร์ เฉลิมพุฒิพงศ์. (2557). ผลของโปรแกรมการ ใช้เวลาว่างที่มีต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ. วารสารคณะพลศึกษา, 17(2), 186-196.
ศิริพงษ์ แยเบียง. (2562). คำตอบ 200 คำถามที่ คริสเตียนควรรู้คำตอบ. กรุงเทพฯ: พิมพ์ดีการพิมพ์.
ศุทธิกานต์ ชูขาว. (2560). ผลของโปรแกรมนันทนาการ ที่มีต่อการพัฒนาทักษะชีวิตของนักเรียน ชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 โรงเรียนในสังกัดสำนักงาน คณะกรรมการส่งเสริมการศึกษาเอกชน (ปริญญา นิพนธ์มหาบัณฑิต). มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ, กรุงเทพฯ.
สมาคมพระคริสตธรรมไทย. (2549). พระคริสตธรรม คัมภีร์ (พิมพ์ครั้งที่20). กรุงเทพฯ: สมาคม พระคริสตธรรมไทย.
สุพิชชา ชุ่มภาณี. (2552). ผลของโปรแกรมนันทนาการ ที่มีต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ. วารสาร ศึกษาศาสตร์ปริทัศน์, 24(2), 133-142.
สุวิมล ตั้งสัจจพจน์. (2553). นันทนาการและการใช้ เวลาว่าง. กรุงเทพฯ: เอดิสันเพรสโพรดักส์.
อารี ตีรณปัญญา. (2552). ผลการจัดโปรแกรมกิจกรรม นันทนาการที่มีต่อการพัฒนาความคิดสร้างสรรค์ ของเด็กปฐมวัย. วารสารคณะพลศึกษา, 12(2), 217-225.
อุษณีย์ อนุรุทธ์วงศ์. (2555). การพัฒนารูปแบบ กิจกรรมค่ายเพื่อพัฒนาทักษะความคิดสร้างสรรค์ ของเด็ก ปฐมวัยและประถมศึกษา. วารสาร พฤติกรรมศาสตร์เพื่อพัฒนา, 4(1), 53-62.
Bammel, G; & Burrus-Bammel, L.L. (1996). Leisure and Human Behavior. 3rd ed. Dubuque: Brown and Benchmark.
Henderson, Karla A. (2014). Introduction to Recreation Services: Sustainability for a Changing World. PA : Venture
Ibrahim, H. (1991). Leisure and Society : A Comparative Approach. IA: William C Brown.
Jenkins, J.M.; & Pigram, J.J. (2004). Encyclopedia of Leisure and Outdoor Recreation. New York: Routledge.
Jensen, C. (1977). Leisure Recreation : Introduction and Overview. PA : Lea & Febiger.
Kelly, John R. (2013). Leisure. 4rd ed. IL: Sagamore.
Mundy, J., & Odun, L. (1979). Leisure Education Theory and Practice. New York: Willey & Sons.
Payne, L.L., & Barnett, L.A. (2006). Introduction to Recreation and Leisure. IL: Human Kinetics.
