ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการเรียนการสอน ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน และพลังสุขภาพจิต ของนักศึกษาสาขาวิชาจิตวิทยา วิทยาลัยเซนต์หลุยส์
คำสำคัญ:
รูปแบบการเรียนการสอน, ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน, พลังสุขภาพจิตบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจเพื่อศึกษา 1) พลังสุขภาพจิตของนักศึกษาสาขาวิชาจิตวิทยา 2) รูปแบบการเรียนการสอนแต่ละรูปแบบ 3) ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการเรียนการสอนแต่ละรูปแบบกับพลังสุขภาพจิตของนักศึกษา 4) ความสัมพันธ์ระหว่างรูปแบบการเรียนการสอนแต่ละรูปแบบกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนในรายวิชาและ 5 )ความสัมพันธ์ระหว่างผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนแต่ละกลุ่มกับพลังสุขภาพจิตของนักศึกษา กลุ่มตัวอย่างคือนักศึกษาสาขาวิชาจิตวิทยาชั้นปีที่ 1 ถึงปีที่ 4 วิทยาลัยเซนต์หลุยส์ จำนวน 79 คน เครื่องมือวิจัยได้แก่ แบบประเมินพลังสุขภาพจิต และแบบประเมินความคิดเห็นต่อรูปแบบการเรียนการ แบ่งเป็น 2 รูปแบบ คือ รูปแบบที่ 1 ครูเป็นผู้นำการสอน และรูปแบบที่ 2 นักศึกษาเป็นผู้นำการสอน วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน ผลการวิจัยปรากฎว่า 1.นักศึกษาสาขาวิชาจิตวิทยาชั้นปีที่ 1ถึงปีที่ 4 มีค่าเฉลี่ยโดยรวมของพลังสุขภาพจิต ในระดับปกติ ( = 63.06, SD = 6.69) 2. รูปแบบการเรียนการสอนที่ 1 และที่ 2 มีค่าเฉลี่ยโดยรวมอยู่ระดับ มาก (
= 3.86, 3.63 SD = 0.63, 0.57) 3. พลังสุขภาพจิตมีความสัมพันธ์ทางบวกกับรูปแบบการเรียนการสอนที่ 1 โดยรวม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r =.182, p <.05) แต่ไม่มีความสัมพันธ์กับรูปแบบการเรียนการสอนที่ 2 โดยรวม (r=.006) และมีความสัมพันธ์ทางบวกกับรายวิชาชั้นปีที่ 2 ของรูปแบบการเรียนการสอนที่ 2 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r=.412, p<.05) 4.ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยรวม ไม่มีความสัมพันธ์กับรูปแบบการเรียนการสอนแบบที่ 1 และที่ 2 (r =-.111, .006) แต่มีความสัมพันธ์ทางลบกับรูปแบบการเรียนการสอนที่ 1 ด้านการบรรยาย อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01 (r = -.231, p<.01) และ 5 พลังสุขภาพจิตโดยรวมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษากลุ่มอ่อน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r =.902, p< .05) แต่ไม่มีความสัมพันธ์กับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษากลุ่มเก่ง (r =.014) และพลังสุขภาพจิตด้านการจัดการกับปัญหา มีความสัมพันธ์ทางบวกกับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของนักศึกษากลุ่มปานกลาง อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r =.317, p<.05) ผลการศึกษาครั้งนี้จะนำไปพัฒนารูปแบบการเรียนการสอนและผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนเพื่อเสริมสร้างพลังสุขภาพจิตแก่นักศึกษาต่อไป
เอกสารอ้างอิง
กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข (2554). คู่มือการจัดกิจกรรมการเสริมสร้าง พลังอึด ฮึด สู้ (พิมพ์ครั้งที่ 4). นนทบุรี: กระทรวงสาธารณสุข.
พรรณวดี สมกิตติกานนท์, กุลธิดา สีบัวบาน และภัทรกร มุกศรีนาค.(2560). ความสัมพันธ์ระหว่างพลังสุขภาพจิตกับผลการเรียนรู้ในรายวิชาสาขาวิชาจิตวิทยาของนักศึกษาจิตวิทยา. วิทยาลัยเซนต์หลุยส์. วารสารพยาบาลทหารบก, 18 (3), 160-169.
เรณุมาศ มาอุ่น.(2559).การจัดการเรียนการสอนในระดับอุดมศึกษาอย่างมีประสิทธิภาพ.วารสารเทคโนโลยีภาคใต้, 9 (2), 169-176.
วิทยาลัยเซนต์หลุยส์ (2560). หลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาจิตวิทยา (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2560). กรุงเทพฯ: คณะจิตวิทยา.
Chung,E., Turnbull,D. & Chur-Hansen,A. (2017). Differences in resilience between ‘traditional’ and ‘non-traditional’ university students. Sage journal.from https://doi.org/10.1177%2F146978741769349.
Fuente ,D. L., Fernandez-Cabezas,M.,Cambel,M. Vera,M.M., Gonzales-Torres,M.C. & Artuch Garde,R. (2017). Linear relationship between resilience, learning approaches and coping strategies to predict achievement in undergraduate students.Frontiers in Psychology. Retrieved from https://doi.org/10.3389/fpsyg.2017.01039.
Grotberg,E. H. (1998). The International resilience project. Retrieved from https://resilnet.uiuc.edu/library/grotb98a.html
Krejcie,R.V.&Morgan,D.W.(1970).Determining sample size for researchactivities. Educational and Psychological Measurement, 30, 607610.
Martin,A.J.(2013). Academic buoyancy and academic resilience: Exploring ‘everyday’ and ‘classic’ resilience in the face of academic adversity. School Psychology International, 34, 488-500. from https://doi.org/10.1177/0143034312472759.
Nguyen,K., Stanley,N.& Stanley,L. & Wang,Y. (2015). Resilience in language learners and the relationship to storytelling. Journal Cogent Education, 2(1).
Nold,H .(2017). Using critical thinking teaching methods to increase student success: An action research project. International journal of teaching and learning in higher education, 29(1),17-32.
Parker,J.L.(2016). Academic Success for the 21st Century Learner:Intrapersonal Intelligence and Resilience.(Doctoral dissertation of Philosophy). Walden University, Minneapolis.
Pendergast,K. (2017). The role of resilience, emotion regulation and perceived stress on college significantly and academic performance (Master’s thesis of science). university of Tennessee, Chattanooga.
Tempski,P., Santos,IS., Mayer,FB. et al.(2015). Relationship among medical student resilience,educational environment and quality of life. Plos One, 10(6):e 0131535.
Walton,D.S.( 2010). Exploring the relationship between resilience and learning styles as predictors of academic persistence in engineering (Doctoral dissertation of Philosophy). Texas university, Corpus Christi. Wheaton,M, O’Connell,B & Yapa,P. (2017). Inter-teaching: Improving the Academic Performance of Auditing Students in Vietnam. Astralasian Accounting, Business and Finance Journal, 10(4),1-16.
Zayac,R.M. & Paulk,A.L. (2014). Interteaching: Its effects on exam scores in a compressed schedule format. Journal of the Scholarship of Teaching and Learning, 14(1), 1–12.
