การพัฒนาผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสุขศึกษาเรื่องการดูแลสุขภาพตนเอง และครอบครัวของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาที่ 4 โดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน
คำสำคัญ:
บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน, การดูแลสุขภาพตนเองและครอบครัวบทคัดย่อ
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสุขศึกษาเรื่องการดูแลสุขภาพ ตนเองและครอบครัวก่อนและหลังการเรียนโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน 2) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการ เรียนวิชาสุขศึกษาเรื่องการดูแลสุขภาพตนเองและครอบครัวหลัง การเรียนโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนกับ เกณฑ์ที่ตั้งไว้ และ 3) เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทาง การเรียนวิชาสุขศึกษาเรื่องการดูแลสุขภาพตนเองและครอบครัว หลังการเรียนโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนระหว่างกลุ่มทดลองกับกลุ่มควบคุม กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการวิจัย คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4 โรงเรียนวัดห้วยจรเข้วิทยาคม จังหวัดนครปฐม จำนวน 62 คน ซึ่งได้มาโดยการสุ่ม แบบหลายขั้นตอน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ 1) บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน 2) แผนการจัดการเรียนรู้ และ 3) แบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนที่สร้างโดยผู้วิจัย สถิติที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบที ผลการวิจัยพบว่า1) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสุขศึกษาเรื่องการดูแลสุขภาพตนเองและครอบครัว โดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนหลังเรียนสูงกว่าก่อนเรียนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 2) ผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียนวิชาสุขศึกษาเรื่องการดูแลสุขภาพตนเองและครอบครัวโดยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนหลังเรียน สูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 80 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และ 3) ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาสุขศึกษาเรื่องการ ดูแลสุขภาพตนเองและครอบครัวหลังการเรียนโดยใชบ้ ทเรียนคอมพิวเตอร์ชว่ ยสอนของกล่มุ ทดลองสูงกว่ากล่มุ ควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05
เอกสารอ้างอิง
จีรารัตน์ ชิรเวทย์. (2558). บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอน. (พิมพ์ครั้งที่ 3). นครปฐม: มหาวิทยาลัยราชภัฏ นครปฐม.
ชัยวัฒน์ สุทธิรัตน์. (2559). 80 นวัตกรรมการจัดการ เรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ. (พิมพ์ครั้งที่ 7). นนทบุรี: พี บาลานซ์ดีไซต์แอนปริ้นติ้ง.
ชาญณรงค์ พวงผกา. (2555). การพัฒนาบทเรียน คอมพิวเตอร์ช่วยสอนเรื่องหินและการเปลี่ยนแปลง ของโลกสำหรับนักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาประถมศึกษาเพชรบุรี เขต 2. (การค้นคว้าอิสระศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขาเทคโนโลยีการศึกษา). มหาวิทยาลัยศิลปากร.
ฐานามาศ ศรีไทย ณปภา ศรีวิเศษ และนิตยา เกตุแก้ว. (2557). รายงานการวิจัยเรื่องผลของการใช้ บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนเพื่อพัฒนาผล สัมฤทธิ์ทางการเรียนวิชาคอมพิวเตอร์เรื่องหลัก การใช้งาน Microsoft Power Point เบื้องต้นของ นักเรียนชั้นประถมศึกษาปีที่ 6. นครปฐม: คณะ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี มหาวิทยาลัยราชภัฏ นครปฐม.
ทศพร อินทะนิน. (2556). การพัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ ช่วยสอนเรื่องการสร้างเสริมสุขภาพชาย-หญิงวัยทอง โดยใช้งานร่วมกับระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ต. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรดุษฎีบัณฑิต สาขา เทคโนโลยีการศึกษา). กรุงเทพ: มหาวิทยาลัย เกษตรศาสตร์.
เบญจมินทร์ เฟอร์เรีย. (2556). การพัฒนาการเรียนรู้เรื่อง ความปลอดภัยในชีวิตโยใช้บทเรียนคอมพิวเตอร์ ช่วยสอนกลุ่มสาระการเรียนรู้สุขศึกษาและ พลศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 4. วารสารบัณฑิตศึกษา มหาวิทยาลัยราชภัฏสกลนคร, (10)49: 111 - 118.
มนต์ชัย พงศกรนฤวงษ์. (2546). การเปรียบเทียบผล สัมฤทธิ์ทางการเรียนเรื่องมิเตอร์ของนักศึกษา ระดับประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูงที่สอนโดยใช้ บทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนและวิธีสอนแบบ ปกติ. (วิทยานิพนธ์ศึกษาศาสตรมหาบัณฑิต สาขา หลักสูตรและการนิเทศ). กรุงเทพฯ: มหาวิทยาลัย ศิลปากร.
สำลี รักสุทธี. (2553). คู่มือการจัดทำสื่อนวัตกรรมและ แผนฯ ประกอบสื่อนวัตกรรม. กรุงเทพฯ: พัฒนา ศึกษา.
สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ. (2559). สมุดข้อมูลสภาวการณ์เด็กและเยาวชนปี 2557 - 2558 ภาคกลาง. กรุงเทพฯ: สถาบันราม จิตติ.
หริพล ธรรมรักษ์. (2549). รายงานการวิจัยเรื่องการ พัฒนาบทเรียนคอมพิวเตอร์ช่วยสอนวิชาคอนกรีต เทคโนโลยีสำหรับนักศึกษาระดับประกาศนียบัตร วิชาชีพชั้นสูง. เชียงราย: มหาวิทยาลัยเทคโนโลยี ราชมงคลล้านนา.
McNeil, A. (2000). Computer - Assisted Instruction Its Value to Second Language. U.S.A.: Wayne State University.
