ผลของโปรแกรมการเรียนรู้จากประสบการณ์ต่อสมรรถนะการใช้ยาอย่างสมเหตุผลในผู้ป่วยเด็กของนักศึกษาพยาบาล

Sudarat Vongchulachat; Sunee Insing

Authors

Sudarat Vongchulachat Faculty of Nursing, Saint Louis College
Sunee Insing Faculty of Nursing, Saint Louis College

Keywords:

Experiential learning program, Rational drug use, Pediatric patients, Nursing students

Abstract

This one-group pretest-posttest quasi-experimental research aimed to compare mean rational drug use knowledge scores before and after program participation; evaluate clinical and OSCE performance skills after the program; and assess students’ satisfaction with the program. The samples consisted of 61 third-year nursing students from Saint Louis College, selected using a stratified random sampling method. The research instruments consisted of 1) The experiential learning program (CVI = 1.00); 2) the knowledge questionnaire (KR-20 = 0.73); 3) the clinical skills evaluation form (reliability = 0.74); 4) the OSCE skills assessment form (CVI = 0.97); and 5) the program satisfaction survey (reliability = 0.90). Data were analyzed using percentage, mean, standard deviation and Paired t-test. The results are as followings; 1) The students’ mean knowledge score after the experiment ( $\bar{x}$ = 41.16, SD = 4.78) was significantly higher than the mean score before the experiment ( $\bar{x}$ = 34.2, SD = 4.43), p < .001; 2) the mean clinical performance skills was at a very good level ( $\bar{x}$ = 3.85, SD = .09); 3) the mean OSCE-based skills was at a good level ( $\bar{x}$ = 2.65, SD = .15); 4) satisfaction with the program was at the highest level ( $\bar{x}$ = 4.74, SD = .33). The research findings demonstrate that the program effectively enhances students’ pediatric rational drug use competency. Consequently, it is recommended that experiential learning should be implemented in other clinical nursing practicum courses.

References

กนกเลขา สุวรรณพงษ์, ลัดดา เหลืองรัตนมาศ, ศรีสุดา วงศ์วิเศษกุล, กมลรัตน์ เทอร์เนอร์ และสุนทราวดี เธียรพิเชฐ. (2564). ปัจจัยที่สัมพันธ์กับสมรรถนะการใช้ยาอย่างสมเหตุผลของบัณฑิตพยาบาล. วารสารพยาบาลตำรวจ, 13(2), 378-387.

บุญชม ศรีสะอาด. (2546). การวิจัยสำหรับครู. สุวีริยาสาส์น.

บุญชม ศรีสะอาด. (2561). การแปลผลเมื่อใช้เครื่องมือรวบรวมข้อมูลแบบมาตราส่วนประมาณค่า. วารสารการวัดผลการศึกษามหาวิทยาลัยมหาสารคาม, 2(1), 64-70.

พลอยพรรณ โพธิสุนทร. (2562). ความคลาดเคลื่อนทางยาในเด็กและแนวทางการป้องกัน. Thai Bulletin of Pharmaceutical Sciences, 14(2), 105-118.

วิเชียร เกตุสิงห์. (2538). ค่าเฉลี่ยกับการแปลความหมาย: เรื่องง่าย ๆ ที่บางครั้งก็พลาดได้. ข่าวสารวิจัยการศึกษา. สำนักสารสนเทศทางการศึกษาแห่งชาติ สำนักงานคณะกรรมการศึกษาแห่งชาติ, 14(3), 8-11.

สายลม เกิดประเสริฐ, ไพรินทร์ สุคนธ์ตระกูล, และปรานี ป้องเรือ. (2564). การเตรียมความพร้อมและความพึงพอใจต่อการจัดประสบการณ์การฝึกปฏิบัติทำคลอดของนักศึกษาพยาบาลก่อนขึ้นฝึกปฏิบัติทำคลอดบนคลินิก. รามาธิบดีพยาบาลสาร, 27(1), 136-149.

ศุกร์ใจ เจริญสุข, ลัดดา เหลืองรัตนมาศ, ทุติยรัตน์ รื่นเริง, กมลรัตน์ เทอร์เนอร์ และสุนทราวดี เธียรพิเชฐ. (2563). การประเมินสมรรถนะด้านการใช้ยาอย่างสมเหตุผลของบัณฑิตพยาบาล. วารสารพยาบาลทหารบก, 21(2), 158-168.

สุนทราวดี เธียรพิเชฐ, ศุกร์ใจ เจริญสุข และทุติยรัตน์ รื่นเริง. (2562). คู่มือการจัดการเรียนการสอนการใช้ยาอย่างสมเหตุผล ในหลักสูตรพยาบาลศาสตรบัณฑิต. แดเน็กซ์อินเตอร์คอร์ปอเรชั่น.

Barış, A., & Hacer, Ç. (2025). The characteristics of rational drug use and tendency to medical errors among nurses working in children’s clinics. Journal of Pediatric Nursing, 82, e111-e117. https://doi.org/10.1016/j.pedn.2025.03.026

Gerta. (2023). Learning styles: Finding your path to effective instruction. https://gerta.eu/learning-styles-and-effective-instruction

Hill, B. (2017). Research into experiential learning in nurse education. British Journal of Nursing, 26(16), 932-938. https://doi.org/10.12968/bjon.2017.26.16.932

Husaini, D. C., Mphuthi, D. D., Chiroma, J. H., Nwachukwu, I. E., Ihebie, C. E., & Sani, G. M. (2024). Students’ Engagement in Learning Nursing Pharmacotherapeutics: A Self-reported Volunteer Experience. Africa Journal of Nursing and Midwifery, 26(2). https://doi.org/10.25159/2520-5293/16122

Kolb, D. A. (1984). Experiential Learning: Experience as the Source of Learning and Development. Prentice Hall Inc.

Kuo, S. Y., Thadakant, S., Warsini, S., Chen, H. W., Hu, S. H., Aulawi, K., Duangbubpha, S., Pangastuti, H. S., & Khuwatsamrit, K. (2021). Types of medication administration errors and comparisons among nursing graduands in Indonesia, Taiwan, and Thailand: A cross-sectional observational study. Nurse Education Today, 107, 105120. https://doi.org/10.1016/j.nedt.2021.105120

Lilley, L. L., Collins, S. R., & Snyder, J. (2017). Pharmacology and the Nursing Process (8th ed.). Elsevier.

Polit, D. F. (2010). Statistics and Data Analysis for Nursing Research (2nd ed.). Pearson.

Poowaruttanawiwit, P., & Rattanamanee, K. (2024). Principles of pharmacotherapy in pediatric patients: Fundamental pharmacological and pharmacokinetic knowledge and its applicability. Journal of Basic and Applied Pharmacology, 4(1), R1-17.

The Healthcare Accreditation Institute (Public Organization). (2023). Report Top 10 Patient Safety Issues Thailand 2023. https://backend.ha.or.th/fileupload/DOCUMENT/00535/fae6d157-644a-4493-83e8-a8afb34bce0a.pdf

Uppor, W., Klunklin, A., Viseskul, N., & Skulphan, S. (2024). Effects of experiential learning simulation-based learning program on clinical judgment among obstetric nursing students. Clinical Simulation in Nursing, 92, 101553. https://doi.org/10.1016/j.ecns.2024.101553

World Health Organization. (n.d.). Promoting rational use of medicines. https://www.who.int/activities/promoting-rational-use-of-medicines