การสร้างสมดุลระหว่างความคาดหวังของนักศึกษา กับมาตรฐานการพยาบาลวิชาชีพ

อาภากร เปรี้ยวนิ่ม

ผู้แต่ง

อาภากร เปรี้ยวนิ่ม คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยนอร์ทกรุงเทพ

คำสำคัญ:

ความคาดหวังของนักศึกษาพยาบาล, ทฤษฎีความคาดหวัง , มาตรฐานวิชาชีพพยาบาล, การศึกษา พยาบาลศาสตร์

บทคัดย่อ

การศึกษาพยาบาลศาสตร์ในยุคดิจิทัลมีช่องว่างระหว่างความคาดหวังและประสบการณ์จริงของนักศึกษา พยาบาลศาสตร์ บทความวิชาการนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาช่องว่างระหว่างความคาดหวังกับความเป็นจริงในการ ปฏิบัติตามมาตรฐานวิชาชีพที่พบในคลินิก โดยใช้กรอบแนวคิดการพัฒนาความเชี่ยวชาญของ Benner การเรียนรู้ จากประสบการณ์ของ Kolb ทฤษฎีความคาดหวังของ Vroom และแบบจำลอง SERVQUAL ผลการวิเคราะห์พบว่า ความแตกต่างระหว่างการเรียนรู้ในชั้นเรียนกับการฝึกปฏิบัติในคลินิกส่งผลต่อความคาดหวังของนักศึกษาเกิด ความเครียด ความกดดัน และขาดแรงจูงใจในการเรียนรู้ ดังนั้น ควรให้ข้อมูลเกี่ยวกับหลักสูตรพยาบาลศาสตร์แก่ นักศึกษาใหม่เพื่อสร้างการรับรู้ที่ถูกต้อง การออกแบบหลักสูตรและการจัดการเรียนการสอนควรมีความหลากหลาย ทั้งการเรียนภาคทฤษฎี การฝึกทักษะทางการพยาบาลในห้องทดลอง การฝึกปฏิบัติในสถานการณ์จำลองหรือ สถานการณ์เสมือนจริง และการปฏิบัติในคลินิกเพื่อให้เกิดการเรียนรู้จากประสบการณ์จริง มีการวัดประเมินผลเชิง ประจักษ์และชัดเจน ก่อให้เกิดการพัฒนา การเตรียมนักศึกษาให้พร้อมก่อนการฝึกปฏิบัติในคลินิก การให้คำปรึกษา ด้านจิตใจ และการพัฒนาบุคลากรผู้สอนอย่างต่อเนื่อง เพื่อให้สามารถผลิตบัณฑิตที่มีคุณภาพและพร้อมรับมือกับ ความท้าทายในการปฏิบัติงานวิชาชีพได้อย่างแท้จริง

เอกสารอ้างอิง

Biggs J, Tang C, Kennedy G. Teaching for quality learning at university. 5th ed. London: McGraw-Hill Education (UK); 2022.

ประวีดา คำแดง, กาญจนา ใจจ้อย. ความคาดหวังและความเป็นจริงต่อผลการเรียนรู้รายวิชา พบ. 282 ปฏิบัติการพยาบาลพื้นฐานของนักศึกษาพยาบาลชั้นปีที่ 2 คณะพยาบาลศาสตร์แมคคอร์มิค มหาวิทยาลัยพายัพ. วารสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ สาขาภาคเหนือ 2562;25(1):36-48.

ศันสนีย์ รัตนวราหะ, อาภากร เปรี้ยวนิ่ม, พัทธ์สิตา สิรินภัทรสิทธิ์, อริศยา วิชัยดิษฐ์, ราชัน เกษดา, มิตรา เกิดอินทร์, และคณะ. ผลของโปรแกรมการพัฒนาคุณลักษณะพยาบาลด้านหัวใจความเป็นมนุษย์. วารสารวิชาการสุขภาพภาคเหนือ 2567;11(1):233-46.

สภาการพยาบาล. มาตรฐานการศึกษาพยาบาลศาสตร์ พ.ศ. 2564. กรุงเทพฯ: สภาการพยาบาล; 2564.

คณะกรรมการพัฒนามาตรฐานหลักสูตรระดับอุดมศึกษา. กรอบมาตรฐานคุณวุฒิระดับอุดมศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2552 (ฉบับปรับปรุง พ.ศ. 2563). กรุงเทพฯ: สำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษา; 2563.

Benner P. From novice to expert excellence and power in clinical nursing practice. AJN 1984 Dec;84(12):1479

Kolb DA. Experiential learning: experience as the source of learning and development. 2nd ed. Upper Saddle River (NJ): FT Press; 2014.

Vroom V. Work and motivation. New York: John Wiley and Sons; 1964.

Oliver RL. A cognitive model of the antecedents and consequences of satisfaction decisions. J Mark Res 1980;17(4):460-9.

Parasuraman A, Zeithaml VA, Berry LL. A conceptual model of service quality and its implications for future research. J Mark 1985;49(4):41-50.

Wanchai A, Sangkhamkul C, Nakamadee B. Characteristics of effective nurse educators from Thai nursing students’ perspectives. Belitung Nurs J 2022;8(3):245.

ประวีดา คำแดง. การสอนปฏิบัติในคลินิกตามความคาดหวังของนักศึกษาพยาบาล. วารสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ สาขาภาคเหนือ 2564;27(1):17-28.

ซาเดียญ์ ลีอ่ำ, รังสรรค์ ประเสริฐศรี, อรพิน ปิยะสกุลเกียรติ, โชติวัฒน์ ไชยวรรณ. ความคาดหวังและการรับรู้ของนักศึกษาพยาบาลเกี่ยวกับคุณภาพการให้บริการของห้องปฏิบัติการพยาบาล คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต. วารสารมหาจุฬาคชสาร 2567;15(2):37-50.

สมศรี ทาทาน, อัมพร ยานะ. ปัจจัยที่มีผลต่อทักษะปฏิบัติการพยาบาลและทัศนคติต่อวิชาชีพตามการรับรู้ของนักศึกษาพยาบาลที่ขึ้นฝึกภาคปฏิบัติครั้งแรก วิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี พะเยา. วารสารการพยาบาล การสาธารณสุขและการศึกษา 2551;5(2):46-54.

อนัญญา คูอาริยะกุล. การประเมินผลการเรียนรู้ในคลินิกของนักศึกษาพยาบาล. วารสารวิทยาลัยพยาบาลบรมราชชนนี กรุงเทพ 2560;33(2):179-87.