การพัฒนาสมรรถนะของพยาบาลวิชาชีพด้านการพยาบาลผู้ป่วยบาดเจ็บที่ทรวงอกรุนแรงในห้องฉุกเฉิน

ผู้แต่ง

  • สุกัญญา พินหอม กลุ่มงานวิจัยและพัฒนาการพยาบาล โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา
  • วชิรา เจริญสุทธิกุล กลุ่มงานการพยาบาลอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา
  • เลอลักษณ์ ไล้เลิศ กลุ่มงานวิจัยและพัฒนาการพยาบาล โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา
  • ศราวุธิ ปลอดฤทธิ์ กลุ่มงานการพยาบาลอุบัติเหตุและฉุกเฉิน โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา
  • สรสิทธิ์ บุณยะวิโรจ กลุ่มงานเวชศาสตร์ฉุกเฉิน โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา

คำสำคัญ:

การพัฒนาสมรรถนะ , พยาบาลวิชาชีพ, ผู้ป่วยบาดเจ็บที่ทรวงอกรุนแรง, ห้องฉุกเฉิน

บทคัดย่อ

การวิจัยและพัฒนานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและศึกษาผลของการพัฒนาสมรรถนะของพยาบาลวิชาชีพใน การดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บที่ทรวงอกรุนแรงในห้องฉุกเฉิน ดำเนินการตามแนวคิดของ Soukup ร่วมกับมาตรฐานการ พยาบาลอุบัติเหตุและฉุกเฉิน แนวคิดสมรรถนะพยาบาลอุบัติเหตุและฉุกเฉิน และหลักการช่วยชีวิตผู้บาดเจ็บขั้นสูง แบ่งออกเป็น 4 ขั้นตอน ได้แก่ 1) วิเคราะห์สถานการณ์และปัญหาผ่านการสนทนากลุ่มกับพยาบาล 29 คน สัมภาษณ์เชิงลึกผู้บริหาร 5 คน และวิเคราะห์เวชระเบียน อุบัติการณ์โดยผู้เชี่ยวชาญ 10 คน 2) การสร้างเครื่องมือ ได้แก่ เครื่องมือพัฒนาสมรรถนะ ฯ (บทเรียนออนไลน์ สื่อวิดีทัศน์ การฝึกปฏิบัติตามสถานการณ์จำลอง) และ เครื่องมือในการประเมินผลลัพธ์ 3) ทดลองใช้เครื่องมือกับพยาบาล 29 คน ผู้ป่วย/ญาติ 10 คน จำนวน 2 ครั้ง แล้ว นำมาปรับปรุงแก้ไข และ 4) ประเมินผลลัพธ์หลังการพัฒนาสมรรถนะ ฯ กับพยาบาล 29 คน และผู้ป่วย/ญาติ 35 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนาและ Paired t-test

ผลการวิจัย ภายหลังการพัฒนาสมรรถนะ ฯ พยาบาลวิชาชีพมีคะแนนเฉลี่ยด้านความรู้เพิ่มขึ้นจากร้อยละ 72.93 เป็น 88.31 สมรรถนะระดับปฏิบัติการเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 78.57 เป็น 85.43 และบทบาทพยาบาลตามแนว ปฏิบัติการพยาบาลเพิ่มขึ้นจากร้อยละ 69.39 เป็น 95.07 ความพึงพอใจต่อการพัฒนาสมรรถนะฯ อยู่ในระดับสูง มาก (ร้อยละ 95.66) ผลลัพธ์ด้านคุณภาพบริการ พบว่าอุบัติการณ์ความเสี่ยงด้านการคัดกรอง การสื่อสาร และการ ส่งต่อผู้ป่วยลดลง และญาติมีความพึงพอใจต่อบริการในระดับสูง (ร้อยละ 95.33)

สรุปและข้อเสนอแนะ เครื่องมือการพัฒนาสมรรถนะฯ ที่พัฒนาขึ้นช่วยส่งเสริมความรู้ และพัฒนา สมรรถนะพยาบาลในการดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บที่ทรวงอกรุนแรงในห้องฉุกเฉินได้อย่างปลอดภัย และมีประสิทธิภาพ ทั้งนี้ ควรมีการศึกษาติดตามผลระยะยาว (6-12 เดือน) เพื่อประเมินความยั่งยืนของสมรรถนะและความต่อเนื่องของ คุณภาพการบริการต่อไป

เอกสารอ้างอิง

World Health Organization. Global status report on road safety 2023 [Internet]. Geneva: World Health Organization; 2023 [cited 2025 Jun 1]. Available from: https://www.who.int/publications/i/item/9789240086517

กรมการแพทย์. รายงานประจำปีด้านอุบัติเหตุและฉุกเฉินประเทศไทย. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข; 2564.

โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา. ข้อมูลสถิติผลการดำเนินงานงานอุบัติเหตุและฉุกเฉิน. พระนครศรีอยุธยา: หน่วยงานเวชระเบียนและสถิติ โรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา; 2567.

Supa P, Charoensuk S, Limwattananon C. Competency development among emergency nurses through blended learning and simulation training. J Emerg Nurs 2022;48(4):421-30.

กรองได อุณหสุต. การพัฒนาสมรรถนะพยาบาลวิชาชีพตามแนวคิด Benner. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย; 2554.

Soukup SM. The center for advanced nursing practice evidence-based practice model. Nurs Clin North Am 2000;35(2):301-9.

Pool IA, Poell RF, ten Cate O, Beijaard D. Nurses' and managers' perceptions of continuing professional development for older and younger nurses: a focus group study. Int J Nurs Stud 2016;54:1-10.

Fukada M. Nursing competency: definition, structure and development. Yonago Acta Med 2018;61(1):1-7.

สำนักการพยาบาล. มาตรฐานการพยาบาลในโรงพยาบาล. กรุงเทพฯ: กระทรวงสาธารณสุข; 2551.

กรองได อุณหสุต. สมรรถนะพยาบาลอุบัติเหตุและฉุกเฉิน. กรุงเทพฯ: สถาบันพระบรมราชชนก; 2554.

American College of Surgeons. Advanced trauma life support (ATLS): student course manual. 11th ed. Chicago (IL): American College of Surgeons; 2023.

Polit DF, Beck CT. Nursing research: generating and assessing evidence for nursing practice. 11th ed. Philadelphia (PA): Wolters Kluwer; 2021.

กองการพยาบาล. มาตรฐานและการประเมินคุณภาพการบริการพยาบาลในโรงพยาบาล เล่ม 3 มาตรฐานและการประเมินคุณภาพบริการพยาบาลผู้ป่วยอุบัติเหตุและฉุกเฉิน. นนทบุรี: กองการพยาบาล; 2568.

McNett M, Kerfoot KM, Acker J. The impact of simulation-based training on the clinical performance of nurses in trauma care. J Emerg Nurs 2020;46(4):450-8.

Foronda CL, Fernandez-Burgos M, Nadeau C, Kelley CN, Henry MN. Virtual simulation in nursing education: a systematic review spanning 1996 to 2018. Simul Healthc. 2020;15(1):46-54.

INACSL Standards Committee. Healthcare simulation standards of best practice™. Clin Simul Nurs 2021;58:44-53.

Benner P. From novice to expert: excellence and power in clinical nursing practice. Menlo Park (CA): Addison-Wesley; 1984.

Liaw SY, Wong LF, Lim EYP, Ang SBL, Chow YL. Effectiveness of simulation-based training in enhancing clinical competence among emergency nurses. J Nurs Educ 2020;59(2):92-7.

Hsu LL, Chang WH, Hsieh SI. The effects of scenario-based simulation course training on nurses' competence and confidence in emergency care. Nurse Educ Today 2019;83:104201.

Brown A, Davis R. Sustainability of clinical competence in emergency nursing: a longitudinal study. J Emerg Nurs 2022;48(3):215-28.

กัลยา วานิชย์บัญชา. สถิติสำหรับงานวิจัย. พิมพ์ครั้งที่ 7. กรุงเทพฯ: ศูนย์หนังสือจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2561.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-06-30

รูปแบบการอ้างอิง

พินหอม ส., เจริญสุทธิกุล ว., ไล้เลิศ เ., ปลอดฤทธิ์ ศ., & บุณยะวิโรจ ส. (2026). การพัฒนาสมรรถนะของพยาบาลวิชาชีพด้านการพยาบาลผู้ป่วยบาดเจ็บที่ทรวงอกรุนแรงในห้องฉุกเฉิน. วารสารสมาคมพยาบาลแห่งประเทศไทยฯ สาขาภาคเหนือ, 32(1), 96–117. สืบค้น จาก https://he01.tci-thaijo.org/index.php/jnorthnurse/article/view/283708

ฉบับ

ประเภทบทความ

บทความวิจัย