ผลลัพธ์ทางคลินิกของการใช้พลาสมาอากาศเย็น ในการช่วยรักษาแผลเรื้อรัง ศูนย์การดูแลแผลและออสโตมี โรงพยาบาลลำพูน

บทคัดย่อ

การวิจัยกึ่งทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลลัพธ์ทางคลินิกจากการใช้พลาสมาอากาศเย็นในการช่วย รักษาแผลเรื้อรัง ต่อการแคบของแผลในระยะเวลา 2 เดือน การติดเชื้อ ภาวะแทรกซ้อนจากการใช้พลาสมาอากาศ เย็น และระยะเวลาเฉลี่ยรวมตั้งแต่รักษาจนแผลหาย เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นโดยใช้โปรแกรม G*Power 3.1.9.4 ได้ผู้ป่วยจำนวน 176 คนที่มีแผลเรื้อรังชนิด แผลเบาหวาน แผลกดทับ แผลจากความผิดปกติของเส้นเลือด แผลเนื้อเน่า แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม กลุ่มทดลอง จำนวนกลุ่มละ 88 คน โดยกลุ่มควบคุมได้รับการทำแผลแบบขั้นสูง กลุ่มทดลองได้รับการทำแผลแบบขั้นสูงร่วมกับเพิ่มพลาสมาอากาศเย็น 3 ครั้ง/สัปดาห์ ในช่วงเดือนมกราคม 2565 - มีนาคม 2568 วิเคราะห์ข้อมูลโดยหาค่าเฉลี่ย ร้อยละ สถิติ Independent t-test

ผลการวิจัยพบว่าในระยะเวลา 2 เดือน กลุ่มทดลองแผลแคบลงเฉลี่ย 6.59 เซนติเมตร กลุ่มควบคุมแผล แคบลงเฉลี่ยเพียง 0.49 เซนติเมตร ซึ่งแตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) การติดเชื้อพบว่ากลุ่ม ควบคุมและกลุ่มทดลองไม่พบการติดเชื้อทั้งสองกลุ่ม ระยะเวลาเฉลี่ยรวมตั้งแต่รักษาแผลจนแผลหายกลุ่มควบคุม เฉลี่ย 175.92 วัน ขณะที่กลุ่มทดลองใช้ระยะเวลาเฉลี่ยรวมตั้งแต่รักษาแผลจนแผลหายเพียง 71.89 วัน แตกต่างกัน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p < .001) ด้านภาวะแทรกซ้อนจากการใช้พลาสมาอากาศเย็น พบอัตรากลิ่นเหม็นคาว โอโซนร้อยละ 18.18 ไม่มีอาการปวดและไม่มีอาการเนื้อเยื่อไหม้

การใช้พลาสมาเย็นเป็นการส่งเสริมการหายของแผลที่มีประสิทธิภาพ ทำให้ผลแคบเร็ว ไม่ก่อให้เกิดการ ติดเชื้อ ไม่พบอาการการปวด จึงควรมีการนำไปใช้ในการรักษาแผลเรื้อรังตั้งแต่ระยะแรกของการเกิดแผล