การศึกษาแบบสุ่มเปรียบเทียบวิธีการผ่าตัดพังผืดใต้ลิ้นต่อคะแนนการเข้าเต้าของทารก ที่มีภาวะลิ้นติดในโรงพยาบาลพังงา

บทคัดย่อ

บทนำ: ภาวะลิ้นติด มีผลต่อการดูดนมของทารก การผ่าตัดรักษาพังผืดใต้ลิ้นทำได้หลายวิธีที่นิยมใช้คือ การผ่าตัดด้วยกรรไกรและจี้ไฟฟ้า ซึ่งยังไม่มีข้อสรุปชัดเจนเกี่ยวกับผลของการผ่าตัดทั้งสองวิธีต่อการเข้าเต้าของมารดา

วัตถุประสงค์: เพื่อเปรียบเทียบวิธีการผ่าตัดพังผืดใต้ลิ้นด้วยกรรไกรและจี้ไฟฟ้าต่อคะแนนการเข้าเต้า การหายของแผล และการเกิดภาวะแทรกซ้อนหลังผ่าตัด

วัสดุและวิธีการศึกษา: งานวิจัยแบบ Randomized controlled trial ศึกษาทารกแรกเกิดในโรงพยาบาลพังงาที่ได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะลิ้นติดร่วมกับมีปัญหาในการดูดนมแม่ และเข้ารับการผ่าตัดพังผืดใต้ลิ้นในเดือนมิถุนายน 2567 ถึง มกราคม 2568

ผลการศึกษา: ทารกแรกเกิดที่ได้รับการผ่าตัดพังผืดใต้ลิ้นด้วยกรรไกร 30 คน และผ่าตัดด้วยจี้ไฟฟ้า 30 คน พบว่า LATCH score ก่อนผ่าตัดและในวันที่ 1 และ 7 หลังการผ่าตัด ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การประเมินการหายของแผลในวันที่ 7 หลังการผ่าตัด พบว่า Healing index ในกลุ่มผ่าตัดด้วยกรรไกร มีค่าสูงกว่ากลุ่มผ่าตัดด้วยจี้ไฟฟ้าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) และไม่พบภาวะแทรกซ้อนหลังการผ่าตัดพังผืดใต้ลิ้นของทั้งสองกลุ่ม

สรุป: การผ่าตัดพังผืดใต้ลิ้นทั้งสองวิธีช่วยรักษาทารกแรกเกิดที่มีภาวะลิ้นติดร่วมกับมีปัญหาการดูดนมมารดา โดย LATCH score ไม่มีความแตกต่างกันของทั้งสองวิธี กลุ่มผ่าตัดพังผืดใต้ลิ้นด้วยกรรไกรมีการหายของแผลดีกว่า และไม่พบภาวะแทรกซ้อนหลังผ่าตัดของทั้งสองวิธี