การพัฒนาแนวทางการควบคุมและป้องกันวัณโรคสำหรับผู้ป่วยวัณโรคปอดรายใหม่และผู้สัมผัสโรคร่วมบ้าน ในเครือข่ายสุขภาพอำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด

ผู้แต่ง

  • ยุวดี วานิชชัง สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด
  • จารุวรรณ บุญศล โรงพยาบาลเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด
  • อาภรณ์ ถนัดค้า โรงพยาบาลเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด

DOI:

https://doi.org/10.14456/dcj.2018.38

คำสำคัญ:

การพัฒนาแนวทางควบคุมและป้องกันวัณโรค, ผู้ป่วยวัณโรคปอดรายใหม่, ผู้สัมผัสโรคร่วมบ้าน

บทคัดย่อ

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์ปัญหาและความต้องการที่จำเป็นในการพัฒนาแนวทางการควบคุมและป้องกันวัณโรค สร้างและพัฒนาแนวทางการควบคุมและป้องกันวัณโรค และศึกษาผลการนำแนวทางการควบคุมและป้องกันวัณโรค สำหรับผู้ป่วยวัณโรคปอดรายใหม่และ ผู้สัมผัสโรคร่วมบ้านในเครือข่ายสุขภาพอำเภอเกษตรวิสัย ไปปฏิบัติและประเมินผล กลุ่มเป้าหมายเป็นทีมสหสาขาวิชาชีพ จำนวน 27 คน ผู้ป่วยวัณโรครายใหม่และผู้สัมผัสโรคร่วมบ้าน จำนวน 127 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบทดสอบความรู้และแบบประเมินการปฏิบัติกิจกรรมควบคุมและป้องกันวัณโรค การวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติเชิงพรรณนา ได้แก่ ความถี่ ร้อยละ และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า ผู้ป่วยวัณโรคปอดรายใหม่และผู้สัมผัสโรคร่วมบ้านมีคะแนนความรู้เกี่ยวกับการควบคุมและป้องกัน วัณโรค โดยรวมอยู่ในระดับต่ำ ใช้แนวทางการควบคุมและป้องกันวัณโรค สำหรับผู้ป่วยวัณโรคปอดรายใหม่ และผู้สัมผัสร่วมบ้าน โดยการฝึกอบรมกลุ่มเป้าหมายให้มีความรู้และทักษะการปฏิบัติกิจกรรมควบคุมและป้องกันวัณโรค และสามารถวิเคราะห์สถานการณ์การควบคุมและป้องกันวัณโรค จัดทำแผนดำเนินงานและสะท้อนผล และกำกับ ติดตาม และประเมินผลการดำเนินงาน และผู้ป่วยวัณโรคปอดรายใหม่ ก่อนการพัฒนา มีคะแนนความรู้เกี่ยวกับการควบคุมและป้องกันวัณโรคโดยรวม คิดเป็นร้อยละ 63.4 แต่หลังการพัฒนาตามแนวทางการควบคุมและป้องกันวัณโรคพบว่า ผู้ป่วยวัณโรคปอดรายใหม่มีคะแนนความรู้เกี่ยวกับการควบคุมและป้องกันวัณโรคโดยรวม เพิ่มเป็นร้อยละ 87.9 และคะแนนการปฏิบัติกิจกรรมการควบคุมและป้องกัน วัณโรคโดยรวม คิดเป็นร้อยละ 93.6 ส่วนผู้สัมผัสโรคร่วมบ้านก่อนการพัฒนาพบว่า มีคะแนนความรู้เกี่ยวกับการควบคุมและป้องกันวัณโรคโดยรวม คิดเป็นร้อยละ 45.4 แต่หลังการพัฒนาตามโดยแนวทางการควบคุมและป้องกันวัณโรค ผู้สัมผัสโรคร่วมบ้านมีคะแนนความรู้เกี่ยวกับการควบคุมและป้องกันวัณโรค โดยรวมเพิ่มเป็นร้อยละ 85.7 และคะแนนการปฏิบัติกิจกรรมการควบคุมและป้องกันวัณโรค โดยรวมคิดเป็นร้อยละ 90.0 ข้อเสนอแนะ : โรงพยาบาลชุมชนควรนำแนวทางนี้ไปใช้ เพื่อให้ผู้ป่วยวัณโรคปอดรายใหม่และผู้สัมผัสร่วมบ้านมีความรู้ และการปฏิบัติตนดีขึ้นต่อไป

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

1. อังกูร เกิดพานิช. วัณโรคในเด็ก…มีอะไรใหม่. เวชสารแพทย์ทหารบก 2550;60:101-18.

2. Ferguson JS, Schlesinger LS. Pulmonary surfactantin innate immunity and the pathogenesis of tuberculosis. Tuber Lung Dis 2000;80:173-84.

3. นัดดาศรียาภัย. DOTS ไปสู่ยุทธศาสตร์หยุดยั้งวัณโรค. วารสารวัณโรค โรคทรวงอกและเวชบำบัดวิกฤติ2551;29:159-68.

4. ยุทธิชัย เกษตรเจริญ. ยุทธศาสตร์หลักในการควบคุมวัณโรค. วารสารวัณโรค โรคทรวงอกและเวชบำบัดวิกฤติ 2550;28:155-8.

5. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด. เอกสารการตรวจราชการปี 2559. ร้อยเอ็ด: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดร้อยเอ็ด; 2559.

6. โรงพยาบาลเกษตรวิสัย. รายงานผลการดำเนินงานตามยุทธศาสตร์สาธารณสุขเครือข่ายสุขภาพอำเภอเกษตรวิสัย. ร้อยเอ็ด: โรงพยาบาลเกษตรวิสัย; 2559.

7. โรงพยาบาลเกษตรวิสัย. รายงานการปฏิบัติงานคลินิกวัณโรค โรงพยาบาลเกษตรวิสัย. ร้อยเอ็ด: โรงพยาบาลเกษตรวิสัย; 2558.

8. ฉันทนา ชาวดร, เพชรไสว ลิ้มตระกูล. การพัฒนาการดูแลผู้ป่วยวัณโรคปอด โรงพยาบาลบ้านผือ จังหวัดอุดรธานี. วารสารสมาคมพยาบาลฯ สาขาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 2555;30:78-86.

9. ปรียา สินธุระวิทย์, วันเพ็ญ ปัณราช. การพัฒนาแนวทางการควบคุมวัณโรคในชุมชนของโรงพยาบาลวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร. วารสารสมาคมพยาบาลฯ สาขาภาคตะวันออกเฉียงเหนือ 2555;30:87-94.

10. เครือวัลย์ ดิษเจริญ. การค้นหารายป่วยวัณโรคในกลุ่มผู้สัมผัสร่วมบ้านกับผู้ป่วยวัณโรคปอด โดยความร่วมมือของสมาชิกในครอบครัวและอาสาสมัครงานวัณโรคอำเภอเสลภูมิ-ทุ่งเขาหลวง จังหวัดร้อยเอ็ด. [รายงานการศึกษาอิสระปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. ขอนแก่น. มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2557. 126 หน้า.

11. พิสิษฐ์กร โพธิ์ศรี. การพัฒนาศักยภาพในการป้องกันและควบคุมโรค โดยกระบวนการมีส่วนร่วมของชุมชน : ชุมชนเทศบาลตำบลสุวรรณภูมิ อำเภอสุวรรณภูมิ จังหวัดร้อยเอ็ด [วิทยานิพนธ์ปริญญาสาธารณสุขศาสตรมหาบัณฑิต]. ขอนแก่น. มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2554. 247 หน้า.

12. Bloom BS. Human characteristics and school learning. New York: McGraw–Hill; 1976.

13. บุญยัง ฉายาทับ. การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยวัณโรคปอด ด้วยการมีส่วนร่วมของอาสาสมัครสาธารณสุขประจำทัณฑสถาน [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาลศาสตรมหาบัณฑิต]. กรุงเทพมหานคร:มหาวิทยาลัยคริสเตียน; 2557. 116 หน้า.

14. Green LW, Kreuter MW. Health program planning: an educational and ecological approach. Toronto: Mayfield Publishing; 2005.

15. อัจฉราพรรณ ค้ายาดี. การพัฒนารูปแบบการจัดการตนเองอย่างมีส่วนร่วมต่อความสม่ำเสมอของการใช้ยาต้านไวรัสเอดส์ในผู้ป่วยเอดส์ โรงพยาบาลบ้านไร่ จังหวัดอุทัยธานี [วิทยานิพนธ์ปริญญาพยาบาล ศาสตรมหาบัณฑิต]. กรุงเทพมหานคร. มหาวิทยาลัยคริสเตียน; 2553. 93 หน้า.

16. สำนักวัณโรค กรมควบคุมโรค. คู่มืออบรม แนวทางมาตรฐานการดำเนินงานควบคุมวัณโรคสำหรับคลินิกวัณโรค. กรุงเทพมหานคร: กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข; 2552.

17. อรสา ลาวัลย์, จันทร์เพ็ญ โยประทุม, สุชิตา ปักสังคเน. ความสัมพันธ์กับการเกิดวัณโรคปอดในผู้สัมผัสร่วมบ้าน ที่อาศัยอยู่ร่วมกับผู้ป่วยวัณโรคอำเภอวาปีปทุม. มหาสารคาม: โรงพยาบาลวาปีปทุม; 2557.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

26-12-2018

รูปแบบการอ้างอิง

1.
วานิชชัง ย, บุญศล จ, ถนัดค้า อ. การพัฒนาแนวทางการควบคุมและป้องกันวัณโรคสำหรับผู้ป่วยวัณโรคปอดรายใหม่และผู้สัมผัสโรคร่วมบ้าน ในเครือข่ายสุขภาพอำเภอเกษตรวิสัย จังหวัดร้อยเอ็ด. Dis Control J [อินเทอร์เน็ต]. 26 ธันวาคม 2018 [อ้างถึง 14 มกราคม 2026];44(4):422-30. available at: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/DCJ/article/view/162861

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ