ปัจจัยที่สัมพันธ์กับพฤติกรรมการมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควรของนักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น อำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก

บทคัดย่อ

จุดมุ่งหมายของการวิจัยครั้งนี้ เพื่อศึกษาพฤติกรรมเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์ และพฤติกรรมการมีเพศสัมพันธ์ ทักษะชีวิตในการป้องกันการมีเพศสัมพันธ์ และความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมการมีเพศสัมพันธ์ของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ในอำเภอเนินมะปราง โดยสำรวจข้อมูลเชิงปริมาณจากนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1-3 ปีการศึกษา 2550 ของโรงเรียนมัธยมศึกษาและโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา ในอำเภอเนินมะปราง จังหวัดพิษณุโลก จำนวน 424 คน วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา เปรียบเทียบ และหาความสัมพันธ์ระหว่างพฤติกรรมทางเพศกับตัวแปรต่างๆด้วยสถิติไคสแคว์ ที่ความเชื่อมั่น ร้อยละ 95 ผลการศึกษาข้อมูลพฤติกรรมเสี่ยงต่อการมีเพศสัมพันธ์ของนักเรียนกลุ่มตัวอย่างส่วนใหญ่คือการมีคู่รัก การดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ผสม การดูสื่อกระตุ้นอารมณ์ทางเพศ และการอ่านหนังสือกระตุ้นความรู้สึกทางเพศ นักเรียนร้อยละ 9.7 เคยมีเพศสัมพันธ์ โดยพบในโรงเรียนมัธยมศึกษา ร้อยละ 12 และโรงเรียนขยายโอกาสทางการศึกษา ร้อยละ 7.2 ในจำนวนนี้เป็นเพศชายมากกว่าเพศหญิง อายุเฉลี่ยที่นักเรียนเริ่มมีเพศสัมพันธ์คือ 14 ปี ส่วนใหญ่มีเพศสัมพันธ์ครั้งแรกกับคู่รัก ในกลุ่มนักเรียนที่เคยมีเพศสัมพันธ์พบว่า ร้อยละ 18.2 เคยตั้งครรภ์ และในจำนวนนี้ ร้อยละ 28.6 เคยทำแท้ง ผลการสำรวจทักษะชีวิตด้านพุทธพิสัยหรือความรู้พบว่า นักเรียนส่วนใหญ่มีความรู้เรื่อง เพศศึกษาในระดับที่ต้องปรับปรุง ในด้านจิตพิสัยพบว่า ระดับเจตคติทางเพศภาพรวมอยู่ในระดับสูง สำหรับด้านทักษะพิสัยพบว่าทักษะรวมทุกด้านส่วนใหญ่อยู่ระดับสูง ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ได้แก่ การได้รับการอบรมเลี้ยงดู เจตคติทางเพศโดยรวม เจตคติทางเพศ ด้านการมีคนรัก การปฏิบัติตัวต่อคนรัก ความรู้สึกทางเพศ ความอยากรู้อยากเห็นทางเพศ การมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร ความรู้สึกผิดในเรื่องเพศ การคุมกำเนิดและการทำแท้ง ทักษะพิสัยด้านการตัดสินใจและแก้ไขปัญหาด้านการจัดการกับอารมณ์และความเครียด ทักษะพิสัยรวมทุกด้าน และพฤติกรรมเสี่ยงทุกด้าน