ความคงทนของทรายเคลือบสารที่มีฟอส 1% ในการกำจัดลูกน้ำยุงลายบ้าน ในอำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท

ผู้แต่ง

  • เกรียงศักดิ์ เจตนะจิตร สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 4 จังหวัดราชบุรี
  • ประชุมพร เลาห์ประเสริฐ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
  • พรรณเกษม แผ่พร กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์

คำสำคัญ:

ความคงทน, ทรายเคลือบสารที่มีฟอส, ลูกน้ำยุงลายบ้าน

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์ของการวิจัยนี้คือเพื่อทดสอบความคงทนของทรายเคลือบสารทีมีฟอส ร้อยละ 1 ที่มีต่อลูกน้ำยุงลายสายพันธุ์ห้องปฏิบัติการ และ ลูกน้ำยุงลายสายพันธุ์จังหวัดชัยนาท ในการทดสอบกับน้ำประปาและน้ำฝน ซึ่งมีลักษณะการใช้น้ำอย่างสม่ำเสมอในภาชนะทดสอบขนาดความจุ 200 ลิตร (ความเข้มข้นของทีมีฟอสไม่คงที่) และไม่มีการใช้น้ำในภาชนะทดสอบ (ความเข้มข้นของทีมีฟอสคงที่) และทดสอบความคงทนที่ระยะเวลา 16 สัปดาห์ ผลการทดลองพบว่าความคงทนของทรายเคลือบสารทีมีฟอส ร้อยละ 1 ออกฤทธิ์ ร้อยละ 100 ในการกำจัดลูกน้ำยุงลายสายพันธุ์ห้องปฏิบัติการในน้ำประปา และน้ำฝน (ที่น้ำมีการใช้อย่างสม่ำเสมอ) นาน 5 และ 1 สัปดาห์ ตามลำดับ ส่วนความคงทนของทรายเคลือบสารทีมีฟอส ร้อยละ 1 ออกฤทธิ์ร้อยละ 100 ในการกำจัดลูกน้ำยุงลายสายพันธุ์ห้องปฏิบัติการในน้ำประปา และน้ำฝน (ที่ไม่มีการใช้น้ำในภาชนะทดสอบ) นาน 8 และ 7 สัปดาห์ตามลำดับ ความคงทนของทรายเคลือบสารทีมีฟอส ร้อยละ 1 ออกฤทธิ์ ร้อยละ 100 ในการกำจัดลูกน้ำยุงลายสายพันธ์ุจังหวัดชัยนาทในน้ำประปา (ที่น้ำมีการใช้น้ำอย่างสม่ำเสมอ) นาน 4 สัปดาห์ ส่วนความคงทนของทรายเคลือบสารทีมีฟอส ร้อยละ 1 ออกฤทธิ์ร้อยละ 100 ในการกำจัดลูกน้ำยุงลายสายพันธุ์จังหวัดชัยนาทในน้ำประปา และ น้ำฝน (ที่ไม่มีการใช้น้ำในภาชนะทดสอบ) นาน 2 และ 1 สัปดาห์ตามลำดับ

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

1. สีวิกา แสงธาราทิพย์. การควบคุมและกำจัดลูกน้ำยุงลาย. สำนักโรคติดต่อนำโดยแมลง ม.ป.ป.< http://dhf.ddc.moph. go.th. > 2551.

2. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดชัยนาท. สถานการณ์โรคไข้เลือดออก. สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดชัยนาท 2551. < http://province.moph.go.th2chainat2index1.html > 2551.

3. World Health Organization. Equipment for Vector Control. Geneva: World Health Organization; 1990.

4. ศิริพร ยงชัยตระกูล และคาวุฒิ ฝาสันเทียะ. ประสิทธิภาพการใช้สารเคลือบทรายทีมีฟอสในรูปแบบที่แตกต่างกันเพื่อควบคุมลูกน้ำยุงลายในชุมชน. วารสารโรคติดต่อนำโดยแมลง 2547; 3: 53-58.

5. มโนชัย กีรติกสิกร. หลักการป้องกันกำจัดแมลงศัตรูพืช. ขอนแก่น: โครงการผลิตสิ่งตีพิมพ์ทางการเกษตร คณะเกษตรศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2528.

6. ลักษณา หลายทวีวัฒน์ และคณะ. ระดับความต้านทานของลูกน้ำยุงลาย(Aedes aegypti) ต่อสารที่มีฟอส ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนบนของประเทศไทย. วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 6 ขอนแก่น 2550; 2: 92-101.

7. มนัสนันท์ ลิมปวิทยากุล และวาสนา สอนเพ็ง. ประสิทธิภาพและฤทธิ์ความคงทนของ Temephos 1% sg และPyriproxyfen 0.5% g ต่อลูกน้ำยุงลายบ้าน. วารสารโรคติดต่อนำโดยแมลง. 2549; 1: 18-26.

8. สมใจ ทองเฝือ และคณะ. ประสิทธิผลของทรายที่มีฟอส 1 % ในภาชนะน้ำขังที่ใช้หมุนเวียนในชุมชนตำบลตลาดขวัญ อำเภอเมือง จังหวัดนนทบุรี ปี 2547. วารสารวิชาการสาธารณสุข 2547.

9. ศิริพร ยงชัยตระกูล และคาวุฒิ ฝาสันเทียะ. การศึกษาประสิทธิภาพของสารเคมีเม็ดเกล็ดละลายเคลือบที่มีฟอสความเข้มข้น 1% ที่พบในพื้นที่สาธารณสุขเขต 2 ต่อลูกน้ำยุงลาย Aedes aegypti Linnaeus. วารสารมาลาเรีย 2546; 3: 119-123.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

30-09-2009

รูปแบบการอ้างอิง

1.
เจตนะจิตร เ, เลาห์ประเสริฐ ป, แผ่พร พ. ความคงทนของทรายเคลือบสารที่มีฟอส 1% ในการกำจัดลูกน้ำยุงลายบ้าน ในอำเภอหันคา จังหวัดชัยนาท. Dis Control J [อินเทอร์เน็ต]. 30 กันยายน 2009 [อ้างถึง 4 กุมภาพันธ์ 2026];35(3):200-5. available at: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/DCJ/article/view/155935

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ