การศึกษาความไวต่อสารที่มีฟอสของลูกน้ำยุงลายบ้านในจังหวัดสมุทรสาคร

ผู้แต่ง

  • อนุสรณ์ ภวภูตานันท์ สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 4 จังหวัดราชบุรี
  • ประชุมพร เลาห์ประเสริฐ มหาวิทยาลัยมหาสารคาม
  • พรรณเกษม แผ่พร กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์

คำสำคัญ:

ลูกน้ำยุงลายบ้าน, ที่มีฟอส, จังหวัดสมุทรสาคร

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดลองความไวของลูกน้ำยุงลายบ้านที่มีต่อสารทีมีฟอส ใช้ลูกน้ำยุงลายบ้านจากพื้นที่อำเภอเมือง จังหวัดสมุทรสาคร และลูกน้ำยุงลายบ้านสายพันธุ์ห้องปฏิบัติการ และทดลองความไวของลูกน้ำยุงตามวิธีขององค์การอนามัยโลก (WHO,1981) โดยใช้ความเข้มข้นของทีมีฟอสในการทดสอบ 5 ความเข้มข้น ได้แก่ 0.00125 0.0025 0.005 0.01 และ 0.02 มิลลิกรัมต่อลิตร ผลการทดลองพบว่า อัตราการตายของลูกน้ำยุงลายบ้านสายพันธุ์สมุทรสาครและสายพันธุ์ห้องปฏิบัติการในทุกความเข้มข้น พบว่า ไม่มีความแตกต่างกัน และที่ระดับความเข้มข้น 0.02 มิลลิกรัมต่อลิตรซึ่งเป็นระดับมาตรฐานขององค์การอนามัยโลก อัตราตายของลูกน้ำยุงลายบ้านสายพันธุ์สมุทรสาครและสายพันธุ์ห้องปฏิบัติการคิดเป็นร้อยละ 99 และร้อยละ 100 ตามลำดับ

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

1. ศิริพร ยงชัยตระกูล และคาวุฒิ ฝาสันเทียะ. ประสิทธิภาพการใช้สารเคลือบทรายทีมีฟอสในรูปแบบที่แตกต่างกันเพื่อควบคุมลูกน้ำยุงลายในชุมชน. วารสารโรคติดต่อนำโดยแมลง 2547; 3:53-58

2. WHO/VBC/81.807. Instructions for determining the susceptibility or resistance of mosquito larvae to insecticides. Geneva: World Health Organization.

3. วลีรัตน์ พูลผล และเพ็ชรบูรณ์ พูลผล. ประสิทธิภาพทรายเคลือบสารเคมีทีมีฟอสที่มีความเข้มข้นต่ำกว่ามาตรฐานต่อลูกน้ำยุงลาย Aedes aegypti ในห้องปฏิบัติการ. วารสารโรคติดต่อนำโดยแมลง 2547; 2 :65-72

4. Alongkot Ponlawat, Jefery G.scott and Laurac C. Harrington. Insecticide susceptibility of Aedes aegyptiand Aedes albopictus across Thailand .Department of Entomology, Cornell University,New York J Med. Entomol 2005;42(5):821-825

5. พรรณเกษม แผ่พร. เอกสารประกอบการบรรยาย เรื่อง การทดสอบความไวของลูกน้ำยุงลายจากจังหวัดต่างๆ ต่อสารเคมีกำจัดแมลงที่ใช้ควบคุมโรคไข้เลือดออก. กลุ่มงานกีฏวิทยา สถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์สาธารณสุข: กรมวิทยาศาสตร์การแพทย์, 2546.

6. WHO/VBC/81.806. Instructions for determining the susceptibility or resistance of adult mosquito to organocholine organophosphate and carbamate insecticide -Diagnostic test. Geneva: World Health Organization, 1976.

7. วาสนา สอนเพ็ง และมนัสนันท์ ลิมปวิทยากุล. การประเมินประสิทธิภาพของทีมีฟอส 1% ต่อลูกน้ำยุงลาย.วารสารสำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 7 จังหวัดอุบลราชธานี 2550; 5(1): 30-37

8. กลุ่มโรคติดต่อทั่วไปและแมลง สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 8 จังหวัดนครสวรรค์. การเฝ้าระวังความไวของยุงลายตัวเต็มวัยและลูกน้ำ (Aedes aegypti Linn.).2549.

9. สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 1 กรุงเทพฯ , โครงการเฝ้าระวังป้องกันควบคุมโรคติดต่อนำโดยแมลงและประเมินผล สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 1 กรุงเทพฯ .2550.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

30-09-2009

รูปแบบการอ้างอิง

1.
ภวภูตานันท์ อ, เลาห์ประเสริฐ ป, แผ่พร พ. การศึกษาความไวต่อสารที่มีฟอสของลูกน้ำยุงลายบ้านในจังหวัดสมุทรสาคร. Dis Control J [อินเทอร์เน็ต]. 30 กันยายน 2009 [อ้างถึง 4 กุมภาพันธ์ 2026];35(3):195-9. available at: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/DCJ/article/view/155933

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ