การบาดเจ็บจากภัยสึนามิ จังหวัดพังงา

ผู้แต่ง

  • เจษฎา ฉายคุณรัฐ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดพังงา

คำสำคัญ:

สึนามิ, การบาดเจ็บ, จังหวัดพังงา

บทคัดย่อ

การวิจัยนี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนา มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสถานการณ์การป่วยและตายจากสึนามิ รวมทั้งลักษณะการบาดเจ็บและบาดแผล ค่าใช้จ่ายเฉลี่ยต่อรายและระยะเวลาในการพักรักษา โดยเก็บข้อมูลของผู้บาดเจ็บจากสึนามิที่ถูกส่งมารับการรักษาที่โรงพยาบาลตะกั่วป่า และโรงพยาบาลพังงา ในช่วงระหว่างวันที่ 26 ธันวาคม 2547 ถึง วันที่ 10 มกราคม 2548 จากเวชระเบียนรายงานของโรงพยาบาลและค่ารักษาพยาบาล ผลการศึกษาพบว่าผู้บาดเจ็บที่ถูกส่งมาทั้งหมดจำนวน 3,057 ราย เข้ารับรักษาในโรงพยาบาล ร้อยละ 96.56 และเสียชีวิต ขณะนำส่งโรงพยาบาลร้อยละ 3.44 สำหรับรายที่ได้รับการรักษา ร้อยละ 87.63 ได้รับการรักษาหาย ร้อยละ 12.19 ได้รับการส่งต่อ ร้อยละ 0.18 เสียชีวิตที่โรงพยาบาล ส่วนใหญ่พบว่ากลุ่มอายุ 60 ปีขึ้นไป มีอัตราป่วยตายมากที่สุด ส่วนลักษณะของการบาดเจ็บ ร้อยละ 43.0 เป็น Abrasion wound รองลงมา ร้อยละ 30.3 เป็น Drowning with injury ส่วนใหญ่อยู่ในระดับบาดเจ็บเล็กน้อย ร้อยละ 75.26 ด้านค่ารักษา พบว่า ผู้ป่วยนอกมีค่าใช้จ่ายเฉลี่ยต่อราย 264.36 บาท/ราย ผู้ป่วยในมีค่าใช้จ่ายเฉลี่ย 9,947.50 บาท/ราย ค่าผ่าตัดเล็กมีค่าใช้จ่ายเฉลี่ย 1,798.42 บาท/ราย และค่าผ่าตัดใหญ่มีค่าใช้จ่ายเฉลี่ย 16,792.07 บาท/ราย และวันพักรักษาตัวในหอผู้ป่วยหนักเฉลี่ย4.6วัน/ราย วันพักรักษาตัวในหอผู้ป่วยในเฉลี่ย 4.3วัน/ราย ดังนั้นในการเตรียมการสถานพยาบาลเพื่อรองรับอุบัติภัยหมู่จำนวนมาก จำเป็นต้องมีการวางแผนด้านกำลังคน ยาและเวชภัณฑ์ สถานที่รองรับการส่งต่อและต้องให้มีความพร้อมอยู่เสมอ

Downloads

Download data is not yet available.

เอกสารอ้างอิง

1. Thailand Health Aspects and the Management of the Tsunami Disaster. Ministry of Public Health, Thailand. Document for WHO Conference on the Health Aspects of the Tsunami Disaster in Asia. Phuket, Thailand. 2005.

2. สมาคมเวชบำบัดวิกฤตแห่งประเทศไทย. Disasters: Roles of Critical care.กรุงเทพมหานคร:บียอนด์ เอ็นเทอร์ไพรซ์; 2548.

3. ทัสสนี นุชประยูร และ เติมศรี ชำนิจารกิจ. สถิติในวิจัยทางการแพทย์. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์แห่งจุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2541.

4. C Watcharong, B Chuckpairong and B Mahaisavariya. Orthopaedic trauma following tsunami: Experience from Phang Nga, Thailand. Journal of Ortopaedic Surgery. 2005; 13: 1-2

5. คู่มือการจัดระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉินสำนักงาน ระบบบริการการแพทย์ฉุกเฉิน. สำนักงานปลัด กระทรวงสาธารณสุข. L.T.Press Co.,LTD. กรุงเทพ: 2548.

6.. คู่มือการประสานงานสนับสนุนทรัพยากร เพื่อการช่วยเหลือและส่งต่อผู้ป่วย. กองสาธารณสุขภูมิภาค

7. Huda Q. Addressing Health in emergencies the context of a developing country. Bangladesh Center for Health Emergency Preparedness and Response; 2004.

8. Boroschek R. and Retamales R.Protecting. New Health Facilities from Natural Disaster: Guidelines for the Promotion of Disaster Mitigation. PAHO/WHO Collaborating Center at the University of Chile and on the recommendations adopted at the international meeting "Hospitals in Disasters in Disaster: Handle with Care," EL Salvador; 2003.

9. ธวัช ประสาทฤทธา, รัชตะ ตั้งศิริพัฒน์, ไพโรจน์ วราชิต. The revisit of 2004 tsunami in Thailand characteristics of wounds. International Wound Journal. 2008; 5: 8-9

10. สันต์ หัตถีรัตน์.คู่มือสู้ภัยพิบัติสำหรับ โรงพยาบาล. พิมพ์ครั้งที่ 1.กรุงเทพมหานคร:หมอชาวบ้าน; เมษายน 2552.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

30-06-2010

รูปแบบการอ้างอิง

1.
ฉายคุณรัฐ เ. การบาดเจ็บจากภัยสึนามิ จังหวัดพังงา. Dis Control J [อินเทอร์เน็ต]. 30 มิถุนายน 2010 [อ้างถึง 4 กุมภาพันธ์ 2026];36(2):75-80. available at: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/DCJ/article/view/155844

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ