คุณภาพชีวิตที่ดีของผู้สูงอายุไทย
คำสำคัญ:
คุณภาพชีวิต, ผู้สูงอายุบทคัดย่อ
คุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ หมายถึง การที่ผู้สูงอายุมีความสุข ความพอใจตามอัตภาพ โดยองค์ประกอบของการมีคุณภาพชีวิตที่ดีของผู้สูงอายุ ประกอบด้วย การมีสุขภาพที่ดีทั้งกาย จิต สังคม และปัญญา การมีงานทำเพื่อยังประโยชน์ต่อตนเอง ผู้อื่น ชุมชน และสังคม ตลอดจนการมีหลักประกันความมั่นคงทางเศรษฐกิจ ความมั่นคงในชีวิตและทรัพย์สิน และความมั่นคงในครอบครัว รวมถึงสิ่งแวดล้อม ดังนั้น การเป็นผู้สูงอายุที่มีคุณภาพชีวิตที่ดี จึงจำเป็นต้องมีการเตรียมตัวเรื่องการดูแลตนเองแต่เนิ่นๆ ตั้งแต่อยู่ในวัยหนุ่มสาว บุตรหลานควรมีความกตัญญูกตเวที เกื้อหนุน และดูแลเอาใจใส่ผู้สูงอายุ รวมทั้งมีการเสริมสร้างความเข้มแข็ง และการมีส่วนร่วมของชุมชนในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุตามยุทธศาสตร์ของการสาธารณสุขมูลฐาน โดยมุ่งบูรณาการแนวคิดบริการเชิงรุก (Service oriented) และแนวคิดของการพัฒนา (Development oriented) ภายในชุมชน เพื่อประสิทธิภาพของผลกระทบต่อคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุอย่างแท้จริง
Downloads
เอกสารอ้างอิง
2. ชาย โพธิสิตา และสุชาดา ทวีสิทธิ์ (2552). ประชากร และสังคม 2552 : ครอบครัวไทยใน สถานการณ์เปลี่ยนผ่านทางสังคมและประชากร. นครปฐม: สถาบันวิจัยประชากรและสังคม มหาวิทยาลัยมหิดล.
3. กฤตยา อาชวนิจกุล และวรชัย ทองไทย: บรรณาธิการ (2549). ภาวะการตาย ภาพสะท้อนความมั่นคงของประชากร. กรุงเทพมหานคร: บริษัท แปลนพริ้นติ้ง จำกัด.
4. World Health Organization, Active and Healthy Aging. Report of a Regional Consultation. Thiruvanananthapuram, Kerala, India, 6-8 December 2007.
5. บรรลุ ศิริพานิช (2553). บรรยายคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ. การประชุมเวทีสาธารณะ เพื่อให้ข้อคิดเห็น และข้อเสนอแนะต่อชุดโครงการวิจัยเรื่อง "การพัฒนาคุณภาพชีวิตโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน". โดยผู้วิจัย คณะพยาบาลศาสตร์ มหาวิทยาลัยมหิดล และภาคีร่วม. วันจันทร์ที่ 22 มีนาคม 2553 เวลา 8.30-16.00 น. ณ ห้องประชุมภาณุรังสี บอลล์รูม โรงแรมรอยัลริเวอร์ กรุงเทพมหานคร.
6. บรรลุ ศิริพานิช (2553). บรรยายพิเศษเรื่อง "การงานอาชีพกับคุณภาพชีวิตของผู้สูงวัย". การประชุมระดมความเห็น "การสร้างโอกาสการทำงาน:การจัดการเพื่ออนาคต" โดยแผนงานเพื่อพัฒนาคุณภาพชีวิตของผู้สูงอายุ พัฒนาพื้นที่ต้นแบบ
และปัจจัยสำคัญ (สสส.) มูลนิธิสถาบันวิจัยและพัฒนาผู้สูงอายุไทย (มส.ผส.). วันศุกร์ที่ 2 เมษายน 2553 เวลา 8.30-12.00 น. ณ ห้องประชุม สถาบันวิจัยจุฬาภรณ์ กรุงเทพมหานคร.
7. ศิริ ฮามสุโพธิ์ (2543). ประชากรกับการพัฒนาคุณภาพชีวิต. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์ โอเดียนสโตร์.
8. ฤดี กรุดทอง (2540). ประชากรกับการพัฒนาคุณภาพชีวิต. คณะมนุษยศาสตร์และสังคมศาสตร์ สถาบันราชภัฎสวนดุสิต.
9. สุวัฒน์ มหัตนิรันดร์กุล และคณะ (2540). เปรียบเทียบแบบวัดคุณภาพชีวิตขององค์การอนามัยโลกทุก 100 ตัวชี้วัด และ 26 ตัวชี้วัด. โรงพยาบาลสวนปรุง จังหวัดเชียงใหม่.
10. มารศรี นุชแสงพลี (2532). ปัจจัยที่มีอิทธิพลต่อความพึงพอใจในชีวิตของผู้สูงอายุ : ศึกษากรณี ผู้สูงอายุในชุมชนบ่อนไก่ กรุงเทพมหานคร. วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต คณะสังคมวิทยาและมนุษยวิทยา มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.
11. สมศักดิ์ ชุณหรัศมิ์ (2550). การระดมความคิดเพื่อคุณภาพชีวิตผู้สูงวัย . หน้า 85. ใน ถอดบทเรียนจากเวทีสาธารณะ เรื่อง ปรับแนวคิดเพื่อชีวิตผู้สูงวัย. เครือข่ายการวิจัยเพื่อพัฒนาสุขภาพและคุณภาพชีวิตของกลุ่มประชากรผู้สูงอายุ มหาวิทยาลัยมหิดล. โรงพิมพ์สามลดา.
12. เสนอ อิทรสุขศรี (2550). การระดมความคิดเพื่อคุณภาพชีวิตผู้สูงวัย. หน้า 83-84. ในถอดบทเรียนจากเวทีสาธารณะ เรื่อง ปรับแนวคิดเพื่อชีวิตผู้สูงวัย. เครือข่ายการวิจัยเพื่อพัฒนาสุขภาพและคุณภาพชีวิตของกลุ่มประชากรผู้สูงอายุ มหาวิทยาลัยมหิดล. โรงพิมพ์สามลดา.
13. ธนู ชาติธนานนท์. บทความปริทัศน์ เรื่อง ความเข้าใจเพื่อการพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุ. วารสารการส่งเสริมสุขภาพและอนามัยสิ่งแวดล้อม. ปีที่ 20 ฉบับที่ 2 เม.ย.-มิ.ย. 2540.
14. พระราชบัญญัติผู้สูงอายุ พ.ศ. 2546
15. มลฤดี ศรีสุข (2545). การบริหารงานสวัสดิการผู้สูงอายุขององค์การบริหารส่วนตำบลในเขตจังหวัดชลบุรี. วิทยานิพนธ์ปริญญารัฐประศาสนศาสตร์ มหาบัณฑิต มหาวิทยาลัยบูรพา.
16. สถาบันวิถีใหม่ คณะรัฐศาสตร์ จุฬาลงกรณ์ มหาวิทยาลัย และ UNDP, Bangkok (2550). เล่มที่ 10 การจัดสวัสดิการสังคมและ ส่งเสริมการพัฒนาคุณภาพชีวิต (ประเด็นปัญหา : การพัฒนาคุณภาพชีวิตผู้สูงอายุในชุมชน). [ออนไลน์]. (เข้าถึงได้เมื่อวันที่ 9 มิถุนายน 2554). เข้าถึงได้ จาก http://www.polsci.chula.ac.th/initiatives/book10_gd7.htm.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ลงพิมพ์ในวารสารควบคุมโรค ถือว่าเป็นผลงานทางวิชาการหรือการวิจัย และวิเคราะห์ตลอดจนเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียน ไม่ใช่ความเห็นของกรมควบคุมโรค ประเทศไทย หรือกองบรรณาธิการแต่ประการใด ผู้เขียนจำต้องรับผิดชอบต่อบทความของตน
