การตรวจหาพยาธิโปรโตซัวและพยาธิโปรโตซัวฉวยโอกาสจากอุจจาระ ผู้ป่วยติดเซือเอซโอวี ด้วย simple smear technique, formalin ethyl acetate concentration technique และ Parasep® faecal parasite concentration technique
DOI:
https://doi.org/10.14456/dcj.2013.6คำสำคัญ:
พยาธิโปรโตซัว, โปรโตซัวฉวยโอกาส, อุจจาระ, เอชไอวีบทคัดย่อ
งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลการตรวจหาพยาธิโปรโตซัวและพยาธิโปรโตซัวฉวยโอกาส โดยวิธีตรวจโดยตรงอย่างง่าย วิธีเข้มข้นชนิดฟอร์มาลินเอธิลอะซีเตท และชุดตรวจอุจจาระสำเร็จรูป Parasep® faecal parasite concentration จากอุจจาระของผู้ป่วยที่ติดเชื้อเอชไอวี จำนวนทั้งสิน 200 ราย ที่ห้องปฏิบัติการงาน จุลทรรคนศาสตร์คลินิกและงานจุลชีววิทยาคลินิก สถาบันปาราศนราดูร ผลการวิจัยพบว่าการตรวจในงาน จุลทรรศนศาสตร์คลินิกโดยวิธีดูแบบสดและย้อมสีไอโอดีนตรวจดูด้วยกล้องจุลทรรศน์กำลังขยาย 400 เท่า พบ พยาธิโปรโตซัวและพยาธิโปรโตซัวฉวยโอกาสจากชุดตรวจสำเร็จรูป Parasep® คิดเป็นร้อยละ 10.5 สูงกว่าวิธีตรวจ โดยตรงอย่างง่ายและวิธีเข้มข้นฟอร์มาลินเอธิลอะซีเตท ซึ่งพบร้อยละ 8.0 และ 4.0 ตามลำดับ ผลการตรวจ งานจุลชีววิทยาคลินิกด้วยกล้องจุลทรรศน์กำลังขยาย 1,000 เท่า จากสเมียร์อุจจาระที,ย้อมด้วยสี modified Ziehl- Neelsen พบพยาธิโปรโตซัวและพยาธิโปรโตชัวฉวยโอกาสจากชุดตรวจสำเร็จรูป Parasep® ใกล้เคียงกับวิธีตรวจ โดยตรงอย่างง่ายและสูงกว่าวิธีเข้มข้นฟอร์มาลินเอธิลอะซีเตท โดยพบร้อยละ 10.0, 10.5 และ 7.0 ตามลำดับ ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าชุดตรวจสำเร็จรูป Parasep® สามารถนำมาปรับใข้ในการตรวจอุจจาระเพื่อเพิ่มโอกาส การตรวจพบพยาธิและโปรโตซัวได้ดีในงานจุลทรรศนศาสตร์คลินิก แต่สำหรับงานจุลชีววิทยาคลินิกไม,พบความ แตกต่างของผลการตรวจเมื่อเทียบกับวิธีเติม และเพื่อเพิ่มศักยภาพการตรวจวิเคราะห์ทางห้องปฏิบัติการในการตรวจ พยาธิโปรโตซัวและพยาธิโปรโตซัวฉวยโอกาสให้ครอบคลุมทั้งพยาธิโปรโตซัวที่มีขนาดใหญ่และขนาดเล็ก ควรตรวจอุจจาระแบบวิธีตรวจโดยตรงอย่างง่าย คู่กับชุดตรวจสำเร็จรูป Parasep® และวิธีย้อมด้วยสี modified Ziehl- Neelsen
Downloads
เอกสารอ้างอิง
2. Wiwanitkit V. Intestinal parasitic infections in Thai HIV-infected patients with different im¬munity status. BMC Gastroenterology 2001; 1:3.
3. Babatunde SK, Salami AK, Fabiyi JP, Agbede oo, Desalu oo. Prevalence of intestinal para¬sitic infestation in HIV seropositive and serone¬gative patients in Ilorin, Nigeria. Ann Afr Med 2010;9:123-8.
4. Levine JA, Estevez EG. Method for concentra¬tion of parasites from small amounts of feces. J Clin Microbiol 1983;18:786-8.
5. Feleke M, Yeshambel B, Moges T, Yenew K, Andragachew M, Afework K, et al. Comparison of formol-acetone concentration method with that of the direct iodine preparation and formol-ether concentration methods for examination of stool parasites. Ethiop J Health Dev 2010;24:148- 51.
6. Kettelhut M, Moody A, Edwards H, Chiodini PL. Evaluation of Parasep® faecal parasite con¬centrator [Internet], [cited 2003 March 07]. Available at: http://www.diasys.com/PDF/ PARO 2 9 - HTD_Evaluation_Mkettelhut_ AMoody.pdf.
7. Moody A H, Sitara R, Mercedes ร. Evaluation of Parasep? SF, Ether and Ethyl Acetate Free Faecal Concentrators. [Internet], [cited 2011 April 05].Available at http://www.diasys.com/ PDF/ Evaluation_Document_ParasepSF.pdf.
8. Derrick B, Blundell N, Hart CA. The develop¬ment and performance of a simple, sensitive method for the detection of Cryptosporidium Oo¬cysts in faeces. Journal of Hygiene 1984;93: 317-23.
9. Kaplan JE, Benson c, Holmes KH, Brooks JT, Pau A, Masur H. Guidelines for prevention and treatment of opportunistic infections in HIV-in¬fected adults and adolescents: recommendations from CDC, the National Institutes of Health, and the HIV Medicine Association of the Infectious Diseases Society of America. MMWR 2009; 58:1-207.
10. Nelson M, Dockrell D, Edwards ร. British HIV Association (BHIVA) 'Guidelines for the treat¬ment of opportunistic infection in HIV-positive individuals 2010' (In consultation period). [Internet], [cited 2010 June 15]. Available at http://www.liv.ac.uk/hiv/2010_ BHIVA_OI- GuidelineConsultationVersion.pdf.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ลงพิมพ์ในวารสารควบคุมโรค ถือว่าเป็นผลงานทางวิชาการหรือการวิจัย และวิเคราะห์ตลอดจนเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียน ไม่ใช่ความเห็นของกรมควบคุมโรค ประเทศไทย หรือกองบรรณาธิการแต่ประการใด ผู้เขียนจำต้องรับผิดชอบต่อบทความของตน
