การพัฒนารูปแบบการจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงสูง เพื่อการสื่อสารสาธารณะของกรมควบคุมโรค
DOI:
https://doi.org/10.14456/dcj.2013.14คำสำคัญ:
การจัดการข้อมูลข่าวสาร, การสื่อสารสาธารณะ, โรคและภัยสุขภาพ, ภาวะฉุกเฉินทางด้านสาธารณสุขบทคัดย่อ
ปัญหาโรคและภัยสุขภาพในภาวะฉุกเฉินทางด้านสาธารณสุขที่เพิ่มขึ้น กรมควบคุมโรคจึงมีแนวทางพัฒนาการสื่อสารสาธารณะในภาวะฉุกเฉินให้เป็นระบบ ซึ่งพบว่ายังขาดขั้นตอนสำคัญ เช่น การเฝ้าระวังทางสื่อที่เชื่อมโยงกันการจัดทำสาระสำคัญเพื่อการเผยแพร่ การวางแผนปรับกลยุทธ์ในการสื่อสาร คณะผู้วิจัยได้ทำการศึกษาวิจัยในรูปแบบของการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม (participatory action research) ในช่วงเดือนมกราคม 2554- กันยายน 2555 เพื่อพัฒนารูปแบบการจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงสูง เพื่อการสื่อสารสาธารณะของกรมควบคุมโรค ผลการศึกษาพบว่า ปัจจุบันกรมมีการจัดการข้อมูลข่าวสาร ใน 6 ด้าน ได้แก่ call center การเฝ้าระวังทางสื่อสาธารณะ การจัดการศูนย์ปฏิบัติการกรม ชุดสารสนเทศสำหรับศูนย์ปฏิบัติการกรม การพยากรณ์โรคและภัยสุขภาพ และงานข่าวกรอง จุดอ่อนที่สำคัญคือ ขาดการวิเคราะห์ข่าว การประสานงาน และ บทบาทของผู้รับผิดชอบยังไม่ชัดเจน คณะผู้วิจัยได้จัดทำข้อสรุป แนวทางการจัดการ และข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย เรื่องการพัฒนาระบบการจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงสูงของกรมควบคุมโรคอย่างครบวงจร และการแถลงข่าว เสนอกรมควบคุมโรคเพื่อดำเนินการ และติดตามผลเมื่อครบ 1 ปี พบว่า กรมมีการจัดการข้อมูลข่าวสารที่ดีขึ้นโดยหน่วยงานผู้เกี่ยวข้อง มีการประสานงานกันอย่างเป็นระบบและครอบคลุมมากขึ้น ตั้งแต่กระบวนการ เฝ้าระวังทางสื่อ การจัดทำสาระสำคัญเพื่อการสื่อสาร เชื่อมโยงกับการตอบโต้โรคและภัยสุขภาพ ทำให้การป้องกัน ควบคุมโรค มีประสิทธิภาพยิ่งขึ้น ประชาชนเข้าถึงข้อมูลได้สะดวกและรวดเร็ว จากการรวมประชาสัมพันธ์เบอร์ call center 1422 เป็นเบอร์เดียว อย่างไรก็ตาม ยังพบข้อจำกัดบางส่วนด้านการพัฒนาระบบและบุคลากรซึ่งสรุปเป็นข้อเสนอแนะแก่กรมควบคุมโรคพิจารณาต่อไป
Downloads
เอกสารอ้างอิง
2. ณัฐพัชร์ ล้อประดิษฐ์พงษ์. การจัดทำคู่มือปฏิบัติงานของหน่วยงาน. เอกสารประกอบการประชุมเชิงปฏิบัติการ การสร้างคุณค่า และจัดทำคู่มือปฏิบัติงานของหน่วยงาน. 22 มีนาคม 2553; กรมควบคุมโรค นนทบุรี; 2553.
3. สำนักโรคติดต่ออุบัติใหม่. ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายเรื่อง การพัฒนาระบบการจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงสูงอย่างครบวงจร. บันทึกข้อความ.ที่สธ 0436.2/270. 9 มีนาคม 2554; นนทบุรี; 2554.
4. วรยา เหลืองอ่อน, อัจฉรา วรารักษ์, อภิญญา จิตต์เนื่อง, อัมภาพันธ์ ขัดเรือน. แผนผังการจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงสูงอย่างครบวงจรกรมควบคุมโรค. นนทบุรี: กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข; 2554. (เอกสารแผ่นพับ).
5. วรยา เหลืองอ่อน, อัจฉรา วรารักษ์, บรรณาธิการ.คู่มือการปฏิบัติงานด้านการจัดการข้อมูล ข่าวสารที่มีความเสี่่ยงสูงของกรมควบคุมโรค .กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก ในพระบรมราชูปถัมภ์; 2554.
6. กรมควบคุมโรค. ขอให้ถือปฏิบัติตามแนวทางการจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงสูงอย่างครบวงจร. บันทึกข้อความ. ที่สธ 0436.2/ว1099. 26สิงหาคม 2554; นนทบุรี; 2554.
7. กรมควบคุมโรค. ขอส่งหนังสือคู่มือการปฏิบัติงานด้านการจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงสูงของกรมควบคุมโรค และแผ่นพับแข็ง (Flow chart) เรื่อง การจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงสูงอย่างครบวงจร กรมควบคุมโรค. บันทึกข้อความ.
ที่สธ 0436.2/ว1373. 30 พฤศจิกายน 2555; นนทบุรี; 2555.
8. สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 9 พิษณุโลก.แผนผัง การจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงอย่างครบวงจร สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 9พิษณุโลก. 2554. (เอกสารอัดสำเนา).
9. สำนักงานเผยแพร่และประชาสัมพันธ์ กรมควบคุมโรค. การศึกษารูปแบบการสื่อสารความเสี่ยง ของกรมควบคุมโรค. กรุงเทพมหานคร:สำนักพิมพ์อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์; 2554.
10. สำนักงานเผยแพร่และประชาสัมพันธ์ กรมควบคุมโรคกระทรวงสาธารณสุข. คู่มือปฏิบัติงานการสื่อสารในภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุข. พิมพ์ครั้งที่ 2ฉบับปรับปรุง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์; 2554.
11. The Ministry of Public Health and the World Health Organization. Report on Joint Review of Influenza Pandemic H1N1 2009 Preparedness and Response August 18 - December 6, 2009. Nonthaburi, Thailand: Department of Disease Control; 2010. [cited 2012 Dec 11]; Available from : URL: http://whothailand.healthrepository.org/handle/123456789/1769.
12. วิรัช ลภิรัตนกุล. วาทนิเทศและวาทศิลป์: หลักทฤษฎีและวิธีปฏิบัติยุคสหัสวรรษใหม่. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2543.
13. ฉัตรสุดา วงษ์อ้วน. การจัดการการสื่อสารในภาวะวิกฤต ของศูนย์ปฏิบัติการจัดการภาวะวิกฤตของบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน). วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารภาครัฐและเอกชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.2548.
14. ปาริชาติ สถาปิตานนท์. การสื่อสารประเด็นสาธารณะ และการเปลี่ยนแปลงในสังคมไทย.กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2551.
15. Tench R, Yeomans Y, Exploring Public Relations.2nd ed. NJ: Pearson Education Limited;2009.
16. Wilcox DH, Cameron GT, Reber BH, Shin JH.Think Public Relation. NJ: Pearson Education Limited; 2011.
17. อภิสิทธิ์ เหมาะสมสกุล. การสื่อสารภาวะวิกฤต: กรณีศึกษาเปรียบเทียบโรคซาร์สและโรคไข้หวัดนกของกระทรวงสาธารณสุข. รายงานโครงการเฉพาะบุคคลปริญญามหาบัณฑิต สาขาการบริหารสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2547.
18. World Health Organization. Outbreak communication:Best practices for communicating with the public during an outbreak. Report of the WHOExpert Consultation on Outbreak Communications; 2004 Sep 21-23; Singapore, Geneva; 2005. [cited 2013 Jan 8]; Available from : URL:http://www.who.int/csr/resources/publications/WHO_CDS_2005_32/en/index. html
19. World Health Organization. WHO Outbreak communicationguidelines. Geneva; 2005. [cited2013 Jan 8]; Available from : URL:http://www.who.int/csr/resources/publications/WHO_CDS_2005_28/en/index.html.
ดาวน์โหลด
เผยแพร่แล้ว
รูปแบบการอ้างอิง
ฉบับ
ประเภทบทความ
สัญญาอนุญาต
บทความที่ลงพิมพ์ในวารสารควบคุมโรค ถือว่าเป็นผลงานทางวิชาการหรือการวิจัย และวิเคราะห์ตลอดจนเป็นความเห็นส่วนตัวของผู้เขียน ไม่ใช่ความเห็นของกรมควบคุมโรค ประเทศไทย หรือกองบรรณาธิการแต่ประการใด ผู้เขียนจำต้องรับผิดชอบต่อบทความของตน


