Enhancement of risk communication management model for public communication system in the Department of Disease Control

  • วรยา เหลืองอ่อน Bureau of Emerging Infectious Diseases, Department of Disease Control, Ministry of Public Health
  • อภิญญา จิตต์เนื่อง Bureau of Emerging Infectious Diseases, Department of Disease Control, Ministry of Public Health
  • อัมภาพันธ์ ขัดเรือน Bureau of Emerging Infectious Diseases, Department of Disease Control, Ministry of Public Health
  • จงมณี สุริยะ Bureau of Emerging Infectious Diseases, Department of Disease Control, Ministry of Public Health
  • อัจฉรา วรารักษ์ Bureau of Emerging Infectious Diseases, Department of Disease Control, Ministry of Public Health
Keywords: Risk communication management, Public communication, Diseases and disaster, Public health emergencies

Abstract

A dramatically increasing of diseases disaster and public health emergencies usually call for efficientpublic communication system. A literature review found deficiency of important procedures of theexisting system on risk communication, communication strategy and planning including media monitoring inthe Department of Disease Control (DDC). This study was conducted during January 2011 - September 2012 aiming to develop risk communication management model for public communication system in DDC by using participatory action research method. Following components are being implemented: 1) call center; 2) media monitoring; 3) department operation center management; 4) information system management; 5) diseases & disaster projection; and 6) intelligence report. The weakness linked to deficiency of information analysis, coordination and uncertainty of responsible staff. Study team and concerned authorities submittedrecommendations on improvement of risk communication management system for DDC implementation. One year after launching the recommendations, it was found DDC performed more efficiency and components mentioned above to ease public health emergency response. Furthermore, communities are well beneficial from easily and regular accessing of information from centralized call center system. Nevertheless, the limitations on development of the system and human resources need to be considered. Recommendations were proposed to the DDC for future improvement.

Downloads

Download data is not yet available.

References

1. สำนักงานเผยแพร่และประชาสัมพันธ์ กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข. คู่มือปฏิบัติงาน การสื่อสารในภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุข. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์; 2553.

2. ณัฐพัชร์ ล้อประดิษฐ์พงษ์. การจัดทำคู่มือปฏิบัติงานของหน่วยงาน. เอกสารประกอบการประชุมเชิงปฏิบัติการ การสร้างคุณค่า และจัดทำคู่มือปฏิบัติงานของหน่วยงาน. 22 มีนาคม 2553; กรมควบคุมโรค นนทบุรี; 2553.

3. สำนักโรคติดต่ออุบัติใหม่. ข้อเสนอแนะเชิงนโยบายเรื่อง การพัฒนาระบบการจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงสูงอย่างครบวงจร. บันทึกข้อความ.ที่สธ 0436.2/270. 9 มีนาคม 2554; นนทบุรี; 2554.

4. วรยา เหลืองอ่อน, อัจฉรา วรารักษ์, อภิญญา จิตต์เนื่อง, อัมภาพันธ์ ขัดเรือน. แผนผังการจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงสูงอย่างครบวงจรกรมควบคุมโรค. นนทบุรี: กรมควบคุมโรค กระทรวงสาธารณสุข; 2554. (เอกสารแผ่นพับ).

5. วรยา เหลืองอ่อน, อัจฉรา วรารักษ์, บรรณาธิการ.คู่มือการปฏิบัติงานด้านการจัดการข้อมูล ข่าวสารที่มีความเสี่่ยงสูงของกรมควบคุมโรค .กรุงเทพมหานคร: โรงพิมพ์องค์การสงเคราะห์ทหารผ่านศึก ในพระบรมราชูปถัมภ์; 2554.

6. กรมควบคุมโรค. ขอให้ถือปฏิบัติตามแนวทางการจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงสูงอย่างครบวงจร. บันทึกข้อความ. ที่สธ 0436.2/ว1099. 26สิงหาคม 2554; นนทบุรี; 2554.

7. กรมควบคุมโรค. ขอส่งหนังสือคู่มือการปฏิบัติงานด้านการจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงสูงของกรมควบคุมโรค และแผ่นพับแข็ง (Flow chart) เรื่อง การจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงสูงอย่างครบวงจร กรมควบคุมโรค. บันทึกข้อความ.
ที่สธ 0436.2/ว1373. 30 พฤศจิกายน 2555; นนทบุรี; 2555.

8. สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 9 พิษณุโลก.แผนผัง การจัดการข้อมูลข่าวสารที่มีความเสี่ยงอย่างครบวงจร สำนักงานป้องกันควบคุมโรคที่ 9พิษณุโลก. 2554. (เอกสารอัดสำเนา).

9. สำนักงานเผยแพร่และประชาสัมพันธ์ กรมควบคุมโรค. การศึกษารูปแบบการสื่อสารความเสี่ยง ของกรมควบคุมโรค. กรุงเทพมหานคร:สำนักพิมพ์อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์; 2554.

10. สำนักงานเผยแพร่และประชาสัมพันธ์ กรมควบคุมโรคกระทรวงสาธารณสุข. คู่มือปฏิบัติงานการสื่อสารในภาวะฉุกเฉินทางสาธารณสุข. พิมพ์ครั้งที่ 2ฉบับปรับปรุง. กรุงเทพมหานคร: สำนักพิมพ์อักษรกราฟฟิคแอนด์ดีไซน์; 2554.

11. The Ministry of Public Health and the World Health Organization. Report on Joint Review of Influenza Pandemic H1N1 2009 Preparedness and Response August 18 - December 6, 2009. Nonthaburi, Thailand: Department of Disease Control; 2010. [cited 2012 Dec 11]; Available from : URL: http://whothailand.healthrepository.org/handle/123456789/1769.

12. วิรัช ลภิรัตนกุล. วาทนิเทศและวาทศิลป์: หลักทฤษฎีและวิธีปฏิบัติยุคสหัสวรรษใหม่. กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2543.

13. ฉัตรสุดา วงษ์อ้วน. การจัดการการสื่อสารในภาวะวิกฤต ของศูนย์ปฏิบัติการจัดการภาวะวิกฤตของบริษัท การบินไทย จำกัด (มหาชน). วิทยานิพนธ์ปริญญามหาบัณฑิต สาขาวิชาการสื่อสารภาครัฐและเอกชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์.2548.

14. ปาริชาติ สถาปิตานนท์. การสื่อสารประเด็นสาธารณะ และการเปลี่ยนแปลงในสังคมไทย.กรุงเทพมหานคร: จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2551.

15. Tench R, Yeomans Y, Exploring Public Relations.2nd ed. NJ: Pearson Education Limited;2009.

16. Wilcox DH, Cameron GT, Reber BH, Shin JH.Think Public Relation. NJ: Pearson Education Limited; 2011.

17. อภิสิทธิ์ เหมาะสมสกุล. การสื่อสารภาวะวิกฤต: กรณีศึกษาเปรียบเทียบโรคซาร์สและโรคไข้หวัดนกของกระทรวงสาธารณสุข. รายงานโครงการเฉพาะบุคคลปริญญามหาบัณฑิต สาขาการบริหารสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์. 2547.

18. World Health Organization. Outbreak communication:Best practices for communicating with the public during an outbreak. Report of the WHOExpert Consultation on Outbreak Communications; 2004 Sep 21-23; Singapore, Geneva; 2005. [cited 2013 Jan 8]; Available from : URL:http://www.who.int/csr/resources/publications/WHO_CDS_2005_32/en/index. html

19. World Health Organization. WHO Outbreak communicationguidelines. Geneva; 2005. [cited2013 Jan 8]; Available from : URL:http://www.who.int/csr/resources/publications/WHO_CDS_2005_28/en/index.html.
Published
2013-09-30
Section
Original Article