The effectiveness of intellectual empowerment creation and community participation for the prevention and control of dengue, Banpong Subdistrict, Hangdong District, Chiengmai Province

  • บุษบง เจาฑานนท์ Department of Disease Control
  • สุรินทร์ สายธรรม The Office of Disease Prevention & Control 10 Chiengmai
  • ภูริวัจน์ อินทร์ตุ้ม Banpongnuea Subdistrict Health Promoting Hospital
  • ปราจิตร ไชยสมทิพย์ Banpongnuea Subdistrict Health Promoting Hospital
Keywords: Effectiveness, intellectual empowerment, community, participation, dengue prevention and control

Abstract

This is a semi-experimental study through the participatory action research with an aim to study the intellectual empowerment creation community participation for the prevention and control of dengue, through the community participation development pattern together with the mentation or the development of intellectual empowerment. The study population were the community at Banpong Subdistrict, Hangdong District, Chiangmai Province. Sixty participants were separated into 2 equal groups that are the experimental group who got training on entomology and intellectual empowerment creation; and the control group who were without the training. The results showed that the experimental group had significant difference of change on the average points of community participation for prevention and control of dengue (p<0.05). The results for both groups were similar before and 3 months after the training. However, the average points were significantly higher among the experimental group immediately after the training (p<0.05). Consequently, the experimental community established a learning center and established mosquito eradication project through local wisdom as well as a home livable project. The health network had expanded beyond health volunteers to cover housewife group, community leaders such as village headman, village chiefs, subdistrict administration organization, etc. This study demonstrated that the community potential development both in academic technique and mentality was the main core for prevention and control of dengue in community, and it can be an example of the strengthened and sustainable community. The core characters included the ability of problem solving, generosity, happiness, self-esteem, self-satisfaction, and peace in mind which created the strength of Thai society and good quality of life. This dengue prevention and control approach can be expanded to other communities.

Downloads

Download data is not yet available.

References

1. ศูนย์สารสนเทศทางระบาดวิทยาและการพยากรณ์โรค และทีมเฝ้าระวังสอบสวนโรคประจำสัปดาห์ สำนักระบาดวิทยา กรมควบคุมโรคกระทรวงสาธารณสุข ณ วันที่ 15 พฤษภาคม 2556.

2. Deen JL. The challenge vaccine development and introduction. Tropical Med and Intl Health: 2004;9(1):1-3.

3. DeRock D, Deen J, Clemens JD. Policymakers view on dengue fever/dengue hemorrhagic fever
and the need for dengue vaccines on four Southeast Asia countries. Vaccine 2003; 22: 121-9.

4. World Health Organization. Prevention and control of dengue and dengue hemorrhagic fever:
comprehensive guideline. New Delni: WHO Regional bPublication; 1999. SEARO No 29.

5. Gubler DJ. The changing epidemiology of yellowfever and dengue, 1900 to 2003: full circle?Comp Immunol Microbiol Infect Dis 2004;27(5): 319-30.

6. World Health Organization. Global strategicframework for integrated vector management:
WHO/CDS/CPE/PVC; 2004.

7. บุษบง เจาฑานนท์ และคณะ. การป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออกโดยชุมชนมีส่วนร่วม จังหวัดลำพูน.
วารสารควบคุมโรค. 2555; 38(4): 339

8. กรมสุขภาพจิต กระทรวงสาธารณสุข. ดัชนีความสุขทางรอดของสังคมไทย. กรุงเทพฯ: บียอนด์พับลิชชิ่ง; 2549. น. 55.

9. พระธรรมปิฏก (ป.อ.ปยุตโต). เศรษฐศาสตร์แนวพุทธ. กรุงเทพฯ: มูลนิธิโกมลคีมทอง; 2542.น. 11-5.

10. พันธ์ทิพย์ รามสูตร. การวิจัยเชิงปฏิบัติการอย่างมีส่วนร่วม. กรุงเทพฯ: สถาบันพัฒนาการสาธารณสุข
อาเซียน มหาวิทยาลัยมหิดล; 2540. น. 33-5.

11. กมล สุดประเสริฐ. การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วมของผู้ปฏิบัติงาน. กรุงเทพฯ: สำนักงานโครงการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์; 2537. น. 7.

12. นิตยา เงินประเสริฐศรี. การวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. วารสารสังคมศาสตร์และมนุษยศาสตร์2544; 2: 61-2.

13. พรรณี บุญประกอบ และคณะ. รายงานการวิจัยฉบับที่ 114. การวิจัยแบบมีส่วนร่วมของครูในการพัฒนาพลังปัญญาของเยาวชนไทย. สถาบันวิจัยพฤติกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ;2547. น. 9.

14. เอกสารรายงานสรุปผลการดำเนินงานโครงการควบคุมโรค ไข้เลือดออก ประจำปี 2554 และ2555 ของโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบลบ้านปงเหนือ ตำบลบ้านปง อำเภอหางดง จังหวัดเชียงใหม่.

15. รัตนา เนื่องแก้ว. TQM: Total Quality Managementการประกันคุณภาพทั่วทั้งองค์กร, (ออนไลน์)เข้าถึงได้จาก www.med.tu.ac.th; น. 9-11.

16. บุษบง เจาฑานนท์. PAR กับงานป้องกันควบคุมโรคไข้เลือดออก... เรื่องง่ายๆ ทำได้ด้วยตนเอง.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์อักษรกราฟฟิคแอนดีไซน์.2555. น. 27-39.

17. Macaulay JR. A shill for charity. In: Macaulay J, Berkowitz L, eds. Altrusism and helping behavior.New York: Academic Press; 1970.

18. Myers DG. Social Psychology. 4th ed. New York:McGraw-Hill, 1993.

19. พระไพศาล วิสาโล. วิถีสังคมไทย. สารนิพนธ์ทางวิชาการเนื่องในวาระหนึ่งศตวรรษ ปรีดี พนมยงค์.กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มูลนิธิเด็ก; 2543.

20. พิภัช ประจันต์เขตต์. การเสริมสร้างพฤติกรรมเอื้ออาทรของครอบครัวไทย. ภาคนิพนธ์ศิลปศาสตร์มหาบัณฑิต (พัฒนาสังคม). กรุงเทพฯ: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์; 2547.

21. สุภางค์ จันทวานิช. การวิเคราะห์ข้อมูลในการวิจัยเชิงคุณภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2531; 67.

22. ขนิษฐา กาญจนสินนท์. โครงสร้างและการเข้าถึงเครือข่ายเศรษฐกิจนอกระบบในชนบท. วิทยานิพนธ์
ปริญญาพัฒนาศึกษาศาสตร์ มหาบัณฑิต บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒประสานมิตร; 2536.

23. เกศสุดา สิทธิสันติกุล, ภัทรา มาน้อย และทีมวิจัยโครงการการจัดระเบียบสังคม บ้านดงตำบลนายาง อำเภอสบปราบ จังหวัดลำปาง.ลดเหล้างานศพ จุดเริ่มต้นสู่การจัดระเบียบสังคม ..บ้านดง. สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย(สกว.), สำนักงานภาค. เชียงใหม่; 2547.

24. อรุณรุ่ง บุญธนันตพงศ์. ไม่ใช่เรื่องง่ายกับการวิจัยเชิงปฏิบัติการแบบมีส่วนร่วม. วารสารวิจัยราชภัฎพระนคร 2549; 1: 25.

25. ทวีทอง หงษ์วิวัฒน์. การมีส่วนร่วมของประชาชน.กรุงเทพฯ: ศูนย์ศึกษานโยบายสาธารณสุขมหาวิทยาลัยมหิดล; 2527. น. 2.
Published
2013-09-30
Section
Original Article