การศึกษาระบาดวิทยาเชิงพรรณนาของโรคลำไส้กลืนกันในเด็ก ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา - ตันจรารักษ์, ชนากานต์ (Singburi Hospital Journal, 2025)
โรคลำไส้กลืนกันเป็นสาเหตุที่พบบ่อยที่สุดของภาวะลำไส้อุดตันเฉียบพลันในเด็กอายุน้อยกว่า 2 ปี การวินิจฉัยที่ถูกต้องและรวดเร็ว สามารถลดการเกิดภาวะแทรกซ้อนและการเสียชีวิตได้ การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาข้อมูลโรคลำไส้กลืนกันในเด็ก ในจังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยศึกษาข้อมูลย้อนหลังเชิงพรรณนา เก็บข้อมูลจากเวชระเบียนผู้ป่วยเด็ก อายุ 0-15 ปี ที่ได้รับการวินิจฉัยโรคลำไส้กลืนกันในโรงพยาบาลเสนา และโรงพยาบาลพระนครศรีอยุธยา ปี พ.ศ.2563-2567 ผลการศึกษา ผู้ป่วยได้รับการวินิจฉัยโรคลำไส้กลืนกัน 45 ราย (ชาย 28 หญิง 17, 1.6:1) อายุ 3 เดือน ถึง 9 ปี 1 เดือน มาด้วยอาการปวดท้องมากที่สุด 40 ราย (81.6%) รองลงมาคือ อาเจียน ถ่ายเป็นมูกเลือด พบ Classic triad เพียง 11 ราย (22.4%) การตรวจร่างกายพบอาการปวดท้อง 19 ราย (38.8%) ท้องอืด 17 ราย (34.7%) คลำได้ก้อนบริเวณหน้าท้อง 8 ราย (16.3%) การวินิจฉัยแรกรับเป็น Rule out Intussusception มากที่สุด 15 ราย (30.6%) ได้รับรักษาด้วยวิธีใช้แรงดันผ่านทวารหนักด้วยลม 32 ราย (71.1%) ผ่าตัดเปิดช่องท้อง 21 ราย (46.7%) และหายเองก่อนรักษา 2 ราย (4.4%) มีภาวะแทรกซ้อน 12 ราย (26.7%) และไม่มีผู้ป่วยเสียชีวิต โรคลำไส้กลืนกันในเด็กเป็นภาวะฉุกเฉินทางช่องท้อง แพทย์ที่พบผู้ป่วยเป็นคนแรกมีความสำคัญในการวินิจฉัย ทำให้ได้รับรักษาที่ถูกต้อง และรวดเร็ว ลดอัตราการผ่าตัด และการเกิดภาวะแทรกซ้อนที่รุนแรง