วารสารวิทยาลัยพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี

การพัฒนารูปแบบการดูแลผู้ป่วยวัณโรคโดยใช้การกำกับการรับประทานยาภายใต้การสังเกตโดยตรงร่วมกับการติดตามการรับประทานยาผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ โรงพยาบาลระแงะ จังหวัดนราธิวาส

กัรตีนี ครุนันท์ — 2026-09-01

การวิจัยและพัฒนานี้ มีการวิจัยเป็น 3 ระยะ คือ 1) ศึกษาสถานการณ์รูปแบบการดูแลการรับประทานยาของผู้ป่วยวัณโรค โดยการทบทวนวรรณกรรมอย่างเป็นระบบ 2) การพัฒนารูปแบบดูแลผู้ป่วยวัณโรคโดยพี่เลี้ยงดูแลการรับประทานยาภายใต้การสังเกตโดยตรงร่วมกับการรับประทานยาผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์ และ 3) ประเมินประสิทธิผลการใช้รูปแบบ เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง แบบกลุ่มเดียววัดก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยวัณโรค จำนวน 45 คน เก็บรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคล แบบสอบถามความรอบรู้เกี่ยวกับวัณโรคมีค่าความเชื่อมั่นคูเดอร์-ริชาร์ดสัน 20 เท่ากับ .82 และแบบสอบถามความพึงพอใจต่อรูปแบบ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา และการทดสอบที

ผลการวิจัยพบว่า ภายหลังการนำรูปแบบไปทดลองใช้ ผู้ป่วยวัณโรคมีคะแนนเฉลี่ยการวัดความรอบรู้เรื่องวัณโรคอยู่ในระดับมาก (M = 17.09, SD = 1.25) สูงกว่าก่อนการได้รับการดูแลอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ .001 (t = 20.48, p < .001) และมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการดูแลอยู่ในระดับมาก (M = 4.09, SD = .62)

พยาบาลวิชาชีพ บุคลากรสาธารณสุข อาสาสมัครสาธารณสุขประจำหมู่บ้าน (อสม.) และหน่วยบริการสุขภาพในพื้นที่จังหวัดชายแดนภาคใต้ สามารถนำไปใช้เป็นแนวทางในการดูแลผู้ป่วยวัณโรคที่เหมาะสมและเอื้อต่อการมีสุขภาพที่ดีให้กับผู้ป่วยวัณโรค

ประสบการณ์ของพยาบาลในการดูแลผู้ป่วยจิตเวชที่มีภาวะปอดอักเสบจากการสำลัก: การวิจัยปรากฏการณ์วิทยาเชิงพรรณนา

ชิษณุพงศ์ สายสิทธิ์ — 2026-09-01

การวิจัยปรากฏการณ์วิทยาเชิงพรรณนานี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อบรรยายประสบการณ์ของพยาบาลในการดูแลผู้ป่วยจิตเวชที่มีภาวะปอดอักเสบจากการสำลัก ผู้ให้ข้อมูลเป็นพยาบาลวิชาชีพ หอผู้ป่วยราชทัณฑ์ปันสุข โรงพยาบาลนครปฐม จำนวน 12 ราย เก็บรวมรวมข้อมูลโดยการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกร่วมกับการสังเกตพฤติกรรมและบันทึกภาคสนาม และวิเคราะห์ข้อมูลตามแนวทางของโคไลซี

ผลการศึกษาพบว่าประสบการณ์ของพยาบาลในการดูแลผู้ป่วยจิตเวช ได้แก่ 1) การเฝ้าระวังด้วยสายตาแทนเสียงของผู้ป่วย 2) การบูรณาการมาตรการป้องกันการสำลักภายใต้ข้อจำกัดทางจิต 3) การรับมือกับปัญหาที่ต้องเจอภายใต้ความย้อนแย้งของการรักษา และ 4) การพัฒนาศักยภาพพยาบาลเพื่อยกระดับคุณภาพและความปลอดภัยในการดูแลผู้ป่วยจิตเวช และประสบการณ์ที่ค้นพบ คือ การเป็นผู้พิทักษ์ความปลอดภัยของผู้ป่วยภายใต้ความไม่แน่นอน โดยพยาบาลต้องอาศัยทั้งความรู้ ประสบการณ์ การรับรู้เชิงลึก ความไวต่อสัญญาณต่าง ๆ และการตัดสินใจเชิงจริยธรรม เพื่อคงไว้ซึ่งความปลอดภัยและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์ของผู้ป่วยจิตเวชที่มีความเปราะบางทั้งทางกายและจิตใจ

ผลการวิจัยนี้ สามารถนำไปเป็นข้อมูลพื้นฐานในการจัดทำแนวปฏิบัติที่เฉพาะเจาะจงสำหรับผู้ป่วยที่ได้รับยาจิตเวชกลุ่มเสี่ยงสูง รวมถึงสำหรับผู้ป่วยที่ไม่ให้ความร่วมมือ ที่อาจช่วยลดอุบัติการณ์การสำลักที่นำไปสู่การเกิดปอดอักเสบได้อย่างเหมาะสม รวมทั้ง การนำองค์ความรู้ไปบูรณาการในการเรียนการสอนเพื่อฝึกทักษะการสื่อสารเชิงกลยุทธ์ การดูแลทางกายและทางจิตของนักศึกษาพยาบาลได้

ผลของแพลตฟอร์มบทเรียนออนไลน์สำหรับผู้ดูแล ต่อความรู้การป้องกันภาวะสมองเสื่อมในผู้สูงอายุ

ขวัญหทัย คำวันดี — 2026-09-01

การวิจัยกึ่งทดลองแบบสองกลุ่มวัดก่อนและหลังการทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของแพลตฟอร์มบทเรียนออนไลน์สำหรับผู้ดูแลต่อความรู้การป้องกันภาวะสมองเสื่อมในผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างคือ ผู้ดูแลผู้สูงอายุ จำนวน 48 คน คัดเลือกโดยการอาสาสมัคร จับคู่ตามเพศ อายุ ระดับการศึกษา และคะแนนความรู้ก่อนการทดลอง สุ่มเข้ากลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุมโดยการจับฉลากอย่างง่าย กลุ่มละ 24 คน กลุ่มทดลองได้รับแพลตฟอร์มบทเรียนออนไลน์ ส่วนกลุ่มควบคุมได้รับการดูแลและข้อมูลตามปกติ เครื่องมือวิจัยประกอบด้วยแพลตฟอร์มบทเรียนออนไลน์และแบบทดสอบความรู้ในการป้องกันภาวะสมองเสื่อมของผู้ดูแล มีค่าดัชนีความตรงเชิงเนื้อหาเท่ากับ .98 และค่าความเชื่อมั่นคูเดอร์-ริชาร์ดสัน 21 เท่ากับ .75 วิเคราะห์ข้อมูลด้วยสถิติเชิงพรรณนา สถิติการทดสอบแมนวิทนีย์ยู และวิลคอกซัน

ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มทดลองหลังเข้าร่วมแพลตฟอร์มบทเรียนออนไลน์ มีคะแนนความรู้ในการป้องกันภาวะสมองเสื่อมสูงกว่าก่อนการทดลอง (Z = 6.04, p < .001) และสูงกว่ากลุ่มควบคุม (Z = 5.85, p < .001) และมีคะแนนเปลี่ยนแปลงระหว่างก่อนและหลังการทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (Z = 5.72, p < .001)

แพลตฟอร์มบทเรียนออนไลน์สามารถเพิ่มพูนความรู้ด้านการป้องกันภาวะสมองเสื่อมของผู้ดูแล และนำไปใช้เป็นสื่อส่งเสริมความรู้ในชุมชนและบริการสุขภาพปฐมภูมิได้

ผลของโปรแกรมการส่งเสริมการจัดการตนเองผ่านแอปพลิเคชันไลน์ ต่อการฟื้นฟูสมรรถภาพปอดในผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง

ดุษฎี พูลทรัพย์ — 2026-09-01

การวิจัยกึ่งทดลอง แบบสองกลุ่มวัดผลก่อนและหลังการทดลองนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมการส่งเสริมการจัดการตนเอง ผ่านแอปพลิเคชันไลน์ต่อการฟื้นฟูสมรรถภาพปอด กลุ่มตัวอย่าง คือ ผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังอายุ 40 ปีขึ้นไป แผนกอายุรกรรมโรคระบบทางเดินหายใจ จำนวน 62 คน เลือกกลุ่มตัวอย่างแบบเจาะจง แบ่งเป็นกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม กลุ่มละ 31 คน โดยการจับคู่ตามเพศ อายุและชนิดของยาสูดพ่น เก็บรวบรวมข้อมูลสมรรถภาพปอดด้วยเครื่องวัดอัตราการไหลสูงสุดของลมหายใจออก และเครื่องมือกำกับการทดลอง คือ แบบประเมินการจัดการตนเองของผู้ป่วย มีค่าความเชื่อมั่นสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ .85 วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนา และการทดสอบที

ผลการวิจัยพบว่า หลังเข้าร่วมโปรแกรมการส่งเสริมการจัดการตนเองผ่านแอปพลิเคชันไลน์ กลุ่มทดลองมีค่าเฉลี่ยสมรรถภาพปอด (M = 342.90; SD = 129.23) สูงกว่าก่อนการทดลอง (M = 244.84, SD = 85.16) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 7.85, p <.001) และ สูงกว่ากลุ่มควบคุมที่ได้รับการพยาบาลตามปกติ (M = 269.68, SD = 92.97) อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 2.56, p <.05)

ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่าโปรแกรมส่งเสริมการจัดการตนเองผ่านแอปพลิเคชันไลน์ดังกล่าวมีประสิทธิผลในการช่วยให้ผู้ป่วยโรคปอดอุดกั้นเรื้อรังมีสมรรถภาพปอดดีขึ้น

การพัฒนาและประเมินประสิทธิผลหุ่นฝึกทักษะการฉีดยาเข้าชั้นกล้ามเนื้อในทารก

จิรารัตน์ พร้อมมูล — 2026-09-20

การวิจัยและพัฒนา มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและศึกษาประสิทธิผลหุ่นฝึกทักษะการฉีดยาเข้าชั้นกล้ามเนื้อในทารก กลุ่มตัวอย่าง คือ นักศึกษาพยาบาลศาสตร์ชั้นปีที่ 3 สังกัดวิทยาลัยพยาบาลเครือข่ายภาคใต้ จำนวน 81 คน คัดเลือกโดยวิธีการสุ่มอย่างง่าย เครื่องมือวิจัยประกอบด้วย หุ่นฝึกทักษะการฉีดยาเข้ากล้ามเนื้อในทารก แบบประเมินทักษะการฉีดยาเข้าชั้นกล้ามเนื้อในทารก และแบบสอบถามความพึงพอใจต่อนวัตกรรม มีค่าความเชื่อมั่นสัมประสิทธิ์แอลฟาของครอนบาค เท่ากับ .75 และ .87 ตามลำดับ วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้สถิติพรรณนาและการทดสอบที ผลการวิจัย พบว่า

1. หุ่นฝึกทักษะมีลักษณะภายนอกผลิตจากยางธรรมชาติ เคลือบด้วยสีอะคริลิกเพื่อให้มีความสมจริง และมีโครงสร้างภายในเป็นถุงซิลิโคนสำหรับรองรับของเหลว เชื่อมต่อกับท่อระบายน้ำที่มีตัวควบคุมการเปิด-ปิดได้ เพื่อให้สามารถฉีดยาซึ่งเป็นของเหลวเข้าสู่กล้ามเนื้อได้จริง

2. ภายหลังการฝึกฉีดยาเข้าชั้นกล้ามเนื้อทารกจากหุ่นพบว่า นักศึกษามีทักษะการฉีดยาเข้าชั้นกล้ามเนื้ออยู่ในระดับดีทุกคน (M = 95.25, SD = 5.37) และสูงกว่าเกณฑ์ร้อยละ 60 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (t = 159.63, 95% CI 94.07 – 96.44; p < .001) และมีความพึงพอใจต่อหุ่นฝึกทักษะการฉีดยาเข้าชั้นกล้ามเนื้อในทารกในระดับมากที่สุด (M = 4.72, SD = .37)

หุ่นฝึกทักษะนี้ สามารถนำไปใช้ในด้านวิชาการ การเรียนการสอนวิชาการพยาบาลเด็กและวัยรุ่นทั้งในภาคทดลองและภาคปฏิบัติ ตลอดจนการให้ผู้เรียนสามารถฝึกปฏิบัติได้ด้วยตนเองจนเกิดความมั่นใจก่อนขึ้นฝึกปฏิบัติกับผู้ป่วยจริง และมีราคาถูก จึงควรได้รับการพัฒนาต่อยอดเชิงพาณิชย์ต่อไป