ผู้ป่วยข้ออักเสบติดเชื้อเมลิออยโดสิสในโรงพยาบาลนครพนม - เกียรติจานนท์ มนตรี (วารสารโรงพยาบาลนครพนม, 2023)
วัตถุประสงค์ : เพื่อศึกษาลักษณะประชากร อาการทางคลินิก ผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการ การรักษา ผลการรักษา และจำนวนวันนอนโรงพยาบาลของผู้ป่วยข้ออักเสบติดเชื้อเมลิออยโดสิส วัสดุและวิธีการ : การศึกษานี้เป็นการศึกษาเชิงพรรณนาย้อนหลังผู้ป่วยข้ออักเสบติดเชื้อเมลิออย โดสิส ที่เข้ารับการรักษาที่โรงพยาบาลนครพนม ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม 2559 ถึง 30 กันยายน 2564 จำนวน 32 รายวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ย และส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการศึกษา : ผู้ป่วยข้ออักเสบติดเชื้อเมลิออยโดสิส จำนวน 32 คน เพศชาย: เพศหญิง 1.38: 1 อายุเฉลี่ย 50.62+12.72 ปี ส่วนใหญ่มีอาชีพเกษตรกรรม 29 ราย (ร้อยละ 90.62) โรคร่วมที่พบมากที่สุด คือ เบาหวาน 29 ราย (ร้อยละ 90.62) เบาหวานร่วมกับไตวายเรื้อรัง 3 ราย (ร้อยละ 10.34) และเบาหวานร่วมกับทาลัสซีเมีย 1 ราย (ร้อยละ 3.12) ระยะเวลาที่เจ็บป่วยก่อนมาโรงพยาบาลส่วนใหญ่อยู่ในช่วง 1-7 วัน 22 ราย (ร้อยละ 68.75) เฉลี่ย 8.45+6.24 วัน ทุกคนมีอาการสำคัญที่นำมาพบแพทย์ คือ มีไข้ ปวดข้อ และข้อบวม (ร้อยละ 100.00) ตำแหน่งที่พบมากที่สุดคือ ข้อเข่า 15 ราย (ร้อยละ 46.87) รองลงมาคือ ข้อไหล่ 6 ราย (ร้อยละ 28.75) ข้อศอก 5 ราย (ร้อยละ 15.62) ข้อสะโพก 4 ราย (ร้อยละ 12.50) ข้อมือและข้อเท้า ตำแหน่งละ 1 ราย (ร้อยละ 3.12) ผลการตรวจทางห้องปฏิบัติการ ผลการเพาะเชื้อจากหนองในข้อให้ผลบวกจำนวน 17 ราย (ร้อยละ 53.12) ผลการเพาะเชื้อจากเลือดให้ผลบวก 21 ราย (ร้อยละ 65.62) ผู้ป่วย 6 ราย เพาะเชื้อให้ผลบวกทั้งจากเลือดและหนองในข้อ การรักษาด้วยยาปฏิชีวนะร่วมกับการผ่าตัดระบายหนองจากข้อ 22 ราย (ร้อยละ 68.75) ยาปฏิชีวนะร่วมกับการใช้เข็มดูดหนองจากข้อ 8 ราย (ร้อยละ 25.00) และยาปฏิชีวนะเพียงอย่างเดียว 2 ราย (ร้อยละ 6.25) ผลการรักษา ผู้ป่วยเสียชีวิตจำนวน 5 ราย (ร้อยละ 15.62) จำนวน วันนอนโรงพยาบาลเฉลี่ย 11.11+5.4 วัน ข้อสรุป : ในการวินิจฉัยโรคควรใช้ผลการเพาะเชื้อจากหนองในข้อและจากเลือด ผู้ป่วยข้ออักเสบติดเชื้อที่มีอาการรุนแรง และมีปัจจัยเสี่ยงต่างๆ ควรให้การรักษาแบบ septicemic melioidosis ไปก่อนจนกว่าพิสูจน์ได้ว่าไม่ใช่จึงเปลี่ยนยาปฏิชีวนะ