การศึกษาความชุกและปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดความรุนแรงของการเกิดโรค Necrotizing enterocolitis ในทารกแรกเกิดในโรงพยาบาลนครพนม

บทคัดย่อ

วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาถึงความชุกและปัจจัยเสี่ยงต่อการเกิดความรุนแรงของการเกิดโรค Necrotizing enterocolitis ในทารกแรกเกิดในโรงพยาบาลนครพนม 

วิธีการศึกษา: ทำการเก็บข้อมูลย้อนหลังในผู้ป่วยทารกแรกเกิดทุกรายในหอผู้ป่วยทารกแรกเกิดที่ได้รับการวินิจฉัยภาวะลำไส้อักเสบเน่าเปื่อยที่มารับการรักษาตั้งแต่วันที่ 1 มกราคม 2564 ถึงวันที่ 31 ธันวาคม 2568 ที่โรงพยาบาลนครพนม

ผลการศึกษา: กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยเด็กทารกแรกเกิดที่ได้รับการวินิจฉัยภาวะลำไส้อักเสบเน่าเปื่อยจำนวนทั้งหมด 42 คน เพศชาย 22 คน (52.4%) เพศหญิง 20 คน (47.6%) ค่าเฉลี่ยของอายุครรภ์ 32.52 ± 4.09 สัปดาห์ ค่าเฉลี่ยน้ำหนักแรกคลอด 1681.55 ± 775.50 กรัม พบประวัติฝากครรภ์ผิดปกติ 31 ราย (73.8%) ค่าเฉลี่ยของอายุที่เริ่มมีอาการ 5 วัน มีอาการท้องอืด 31 ราย (73.8%) ถ่ายอุจจาระมีเลือดปน 9 ราย (21.4%) พบภาพถ่ายทางรังสีที่มีความผิดปกติ Bowel dilatation 36 ราย (85.7%) pneumatosis intestinalis 7 ราย (16.7%) pneumoperitoneum 3 ราย (7.1%) จัดอยู่ใน NEC stage I 31 ราย (73.9%) NEC stage II 4 ราย (9.5%) NEC stage III 7 ราย (16.7%) ให้การรักษาแบบประคับประคอง 38 ราย (90.5%) การรักษาแบบผ่าตัด 4 ราย (9.5%) มีผู้ป่วยเสียชีวิต 6 ราย (14.3%)

ข้อสรุป: โรค Necrotizing enterocolitis มักเกิดกับทารกที่คลอดก่อนกำหนด มีน้ำหนักแรกเกิดน้อย มีภาวะขาดออกซิเจนตั้งแต่แรกเกิด มีประวัติใส่สายสวนเส้นเลือดทางสะดือ โดยอาการแสดงมีได้หลากหลายแบบตั้งแต่ ท้องอืด อาเจียน ถ่ายอุจจาระมีเลือดปน ภาพถ่ายทางรังสีที่พบบ่อยคือ Bowel dilatation, pneumatosis intestinalis การติดตามการเปลี่ยนแปลงของภาพถ่ายทางรังสีทางช่องท้องเป็นระยะ จะสามารถบอกความรุนแรงของโรคได้ การให้การรักษาอย่างรวดเร็วจะลดอัตราการเสียชีวิตและลดการเกิดภาวะแทรกซ้อน