การพัฒนารูปแบบการบูรณาการกลไกความร่วมมือระหว่างภาครัฐและชุมชน เพื่อสร้างความเข้มแข็งด้านสุขภาพในพื้นที่ชนบท อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู ปี 2568

ผู้แต่ง

  • จิรายุ ทินจอง สำนักงานสาธารณสุขอำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู

บทคัดย่อ

ภูมิหลัง :  ในปัจจุบันอำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู กำลังเผชิญปัญหาสังคมผู้สูงอายุและโรคไม่ติดต่อเรื้อรัง (NCDs) สูงกว่าค่าเฉลี่ยประเทศ โดยมีผู้ป่วยเรื้อรังถึง 42% ที่ควบคุมโรคไม่ได้ สถานการณ์ยิ่งรุนแรง จากข้อจำกัดด้านบุคลากรและการบริหารที่ยังขาดการมีส่วนร่วมของชุมชน

วัตถุประสงค์ :  (1) ศึกษาบริบทและปัญหาสุขภาพในพื้นที่ชนบทของอำเภอศรีบุญเรือง (2) พัฒนารูปแบบการบูรณาการความร่วมมือระหว่างภาครัฐและชุมชน และ (3) ทดลองใช้และประเมินประสิทธิผลของรูปแบบดังกล่าว การศึกษาใช้แนวทาง PAR โดยให้ภาครัฐ ผู้นำชุมชน อสม. และประชาชนร่วมในทุกขั้นตอน การเก็บข้อมูลใช้วิธีผสมผสานทั้งการสัมภาษณ์ สนทนากลุ่ม และแบบสอบถาม การพัฒนารูปแบบยึดกลไกหลัก 4 ด้าน ได้แก่ การประสานงาน การมีส่วนร่วม การสนับสนุน และการติดตามประเมินผล พร้อมทดลองใช้ในพื้นที่นำร่อง 2 ตำบล

 ผลการศึกษา :  พบว่ารูปแบบมีประสิทธิผล โดยระดับการมีส่วนร่วมของประชาชนเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญจาก 52.4% เป็น 76.7% และมีความพึงพอใจต่อรูปแบบถึงร้อยละ 84 กลไกสำคัญของความสำเร็จคือการจัดตั้ง “คณะทำงานร่วมภาคี” ที่มีบทบาทชัดเจนและเปิดพื้นที่ให้ประชาชนมีส่วนร่วมอย่างต่อเนื่อง ทำให้เกิดความรู้สึกเป็นเจ้าของร่วม ทั้งนี้ยังพบข้อจำกัดด้านความต่อเนื่องของงบประมาณและความผันผวนของนโยบาย

ข้อสรุป :  รูปแบบที่พัฒนาขึ้นสามารถใช้เป็นแนวทางปฏิบัติสำหรับบุคลากรสาธารณสุขและ อสม. เพื่อเสริมสร้างสุขภาพชุมชนและพัฒนาระบบสุขภาพชนบทอย่างยั่งยืน

เอกสารอ้างอิง

สำนักงานสถิติแห่งชาติ. สถานการณ์ประชากรไทย พ.ศ. 2566. กรุงเทพฯ: สำนักงานสถิติแห่งชาติ; 2566.

World Health Organization. Thailand health profile 2022. Geneva: WHO; 2022.

สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ. รายงานสภาพเศรษฐกิจและสังคมจังหวัดหนองบัวลำภู พ.ศ. 2566. กรุงเทพฯ: สำนักงานสภาพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ; 2566.

สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดหนองบัวลำภู. รายงานสถานการณ์สุขภาพจังหวัดหนองบัวลำภู พ.ศ. 2566. หนองบัวลำภู: สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดหนองบัวลำภู; 2566.

ปิยะดา และคณะ. การพัฒนากลไกความร่วมมือระหว่างภาครัฐและชุมชนด้านสุขภาพในอำเภอศรีบุญเรือง. ขอนแก่น: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2565.

บุญเลิศ. การพัฒนาทุนทางสังคมในชุมชนชนบทอีสาน. ขอนแก่น: มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2563.

ลัดดาวรรณ. บทบาทองค์กรชุมชนต่อการพัฒนาสุขภาพตำบล. ขอนแก่น: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัยขอนแก่น; 2564.

World Health Organization. Social determinants of health. Geneva: WHO; 2020.

สุรางค์, ชัยวัฒน์, สมชาย. ปัจจัยเศรษฐกิจ–สังคมต่อสุขภาพชนบทไทย. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย; 2565.

นริศรา. ภาระโรคไม่ติดต่อเรื้อรังในผู้สูงอายุชนบท. วารสารสาธารณสุข. 2566;31(2):45–56.

Health Systems Research Institute. Primary health care in rural Thailand. Nonthaburi: HSR; 2022.

Wong W, Smith J, Tan M. Integrating telehealth in rural community health. J Rural Health. 2020;36(3):365–74.

Rifkin SB. Community empowerment in health: theory and practice. London: Routledge; 2018.

คมกฤช. การเสริมศักยภาพชุมชนเพื่อสุขภาพ. กรุงเทพฯ: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย; 2565.

Zhou Y, Li X, Chen H. Community-based telehealth in rural areas. BMC Health Serv Res. 2021;21:112.

จุฑารัตน์. การมีส่วนร่วมของชุมชนและภาคีต่อการดูแลสุขภาพต่อเนื่อง. ขอนแก่น: สำนักพิมพ์มหาวิทยาลัย; 2566.

Malik S, Thompson R, Ali F. Multi-sectoral collaboration in rural health management. Int J Public Health. 2022;67:1604412.

ดาวน์โหลด

เผยแพร่แล้ว

2026-02-23

รูปแบบการอ้างอิง

1.
ทินจอง จ. การพัฒนารูปแบบการบูรณาการกลไกความร่วมมือระหว่างภาครัฐและชุมชน เพื่อสร้างความเข้มแข็งด้านสุขภาพในพื้นที่ชนบท อำเภอศรีบุญเรือง จังหวัดหนองบัวลำภู ปี 2568. Nakhonphanom Hosp J [อินเทอร์เน็ต]. 23 กุมภาพันธ์ 2026 [อ้างถึง 24 กุมภาพันธ์ 2026];12(3):E284404. available at: https://he01.tci-thaijo.org/index.php/nkpjournal_9/article/view/284404

ฉบับ

ประเภทบทความ

นิพนธ์ต้นฉบับ