การพัฒนาสื่อโมชันกราฟิกเพื่อป้องกันโรคผิวหนังสำหรับสามเณร ในโรงเรียนพระปริยัติธรรม จังหวัดเชียงใหม่ - Somrusakul, Niratchaphon; thongprachum, aksara; wungrath, jukkrit (วารสารวิจัยสาธารณสุขศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น, 2023)
การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยและพัฒนา (Research & Development) โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาสื่อโมชันกราฟิกเพื่อป้องกันโรคผิวหนังสำหรับสามเณรและศึกษาผลของการใช้สื่อโมชันกราฟิกเพื่อป้องกันโรคผิวหนังในสามเณรโรงเรียนดอยสะเก็ดผดุงศาสน์ อำเภอดอยสะเก็ด จังหวัดเชียงใหม่ โดยใช้แนวคิด ADDIE MODEL เป็นแนวทางในการพัฒนาสื่อ การวิจัยแบ่งเป็น 3 ระยะ คือ ระยะที่ 1 ศึกษาสภาพปัญหาและความต้องการของการผลิตสื่อโมชันกราฟิก โดยทำการสัมภาษณ์เชิงลึกในบุคลากรที่เกี่ยวข้องกับการดำเนินงานส่งเสริมป้องกันโรคในสามเณรและตัวแทนสามเณร ระยะที่ 2 พัฒนาสื่อโมชันกราฟิก ประเมินคุณภาพสื่อโดยผู้เชี่ยวชาญ 5 ท่าน และระยะที่ 3 ประเมินผลของการผลิตสื่อโมชันกราฟิกเพื่อป้องกันโรคผิวหนัง โดยวัดความรู้ก่อนและหลังการรับสื่อ ประเมินความพึงพอใจ ประสิทธิภาพของสื่อ ในสามเณรจำนวน 43 รูป ผลการวิจัยพบว่า สื่อที่ได้พัฒนาขึ้นจากการวิจัย คือ สื่อโมชันกราฟิกที่มีการนำเสนอข้อมูลเกี่ยวกับโรคกลากและโรคเกลื้อน ที่สื่อสารด้วยภาพเคลื่อนไหว มีเสียงประกอบและเสียงบรรยายที่สามารถดึงดูดความสนใจ ความยาวของสื่อประมาณ 3 นาที โดยการประเมินคุณภาพสื่อโมชันกราฟิกเพื่อป้องกันโรคผิวหนังสำหรับสามเณรในกลุ่มผู้เชี่ยวชาญ สื่อมีคุณภาพอยู่ในระดับดีมาก ทั้ง 4 ด้าน ( = 100.60, S. D. = 2.07) การประเมินความรู้ก่อนและหลังการรับสื่อโดยการวิเคราะห์ด้วยสถิติ Paired t-test หลังรับชมสื่อกลุ่มตัวอย่างมีคะแนนเฉลี่ยของความรู้เกี่ยวกับโรคผิวหนังสูงกว่าก่อนรับชมสื่อโมชันกราฟิกอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.001) โดยค่าเฉลี่ยคะแนนความรู้ก่อนและหลังรับสื่อเท่ากับ 16.37±3.27 และ 19.98±2.37 (95%CI = 2.75 – 4.46) ตามลำดับ การประเมินความพึงพอใจของสามเณรต่อสื่อโมชันกราฟิกเพื่อป้องกันโรคผิวหนัง พบว่าภายหลังการรับชมสื่อ ความพึงพอใจในภาพรวมทั้ง 4 ด้าน อยู่ในระดับความพึงพอใจมาก ( = 93.48, S. D. = 7.90) ความพึงพอใจรายด้านอยู่ในระดับมากทุกด้าน นอกจากนี้ผลการทดสอบประสิทธิภาพสื่อโมชันกราฟิกเพื่อป้องกันโรคผิวหนัง โดยการหาประสิทธิภาพของผลลัพธ์ E1/E2 กำหนดเกณฑ์การหาประสิทธิภาพเท่ากับ 60/60 ในการทดสอบประสิทธิภาพแบบเดี่ยว (1:3) แบบกลุ่ม (1:10) และภาคสนาม (1:30) นั้น ผลการหาประสิทธิภาพได้ค่าประสิทธิภาพสูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนดไว้อยู่ที่ 65/84, 80/91และ 64/80 ตามลำดับ จากผลวิจัยแสดงให้เห็นว่าสื่อโมชันกราฟิกที่พัฒนาขึ้นมีความเหมาะสมกับกลุ่มสามเณร และความพึงพอใจของผู้ใช้สื่อและประสิทธิภาพของสื่อโมชันกราฟิกเพื่อป้องกันโรคผิวหนังสำหรับสามเณรอยู่ในระดับมาก นอกจากนี้ยังเพิ่มความรู้ในการป้องกันโรคผิวหนังในกลุ่มสามเณร และหากนำสื่อโมชันกราฟิกที่พัฒนาขึ้นไปใช้ในกลุ่มสามเณรอาจส่งผลต่อการเพิ่มขึ้นของความรู้และการปฏิบัติตนในการป้องกันโรคผิวหนังต่อไป