การพัฒนารูปแบบการดูแลรักษาผู้ป่วยจิตเวชยาเสพติดระยะวิกฤติ งานผู้ป่วยใน โรงพยาบาลธวัชบุรี - อุปแก้ว รัตนาภรณ์; เตชะนาม นงลักษณ์; ทนงยิ่ง จันทร์เมือง (วารสารวิจัยและพัฒนานวัตกรรมทางสุขภาพ, 2025)
วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาสภาพปัจจุบันและปัญหา พัฒนารูปแบบ ทดลองใช้ และประเมินและปรับปรุงรูปแบบการดูแลรักษาผู้ป่วยจิตเวชยาเสพติดระยะวิกฤติ งานผู้ป่วยใน รูปแบบการวิจัย: การวิจัยและพัฒนา วัสดุและวิธีการวิจัย: แหล่งข้อมูลสำหรับการศึกษาเวชระเบียนการดูแลรักษาผู้ป่วยจิตเวชยาเสพติดระยะวิกฤติที่มารับบริการในแผนกงานผู้ป่วยใน 108 ฉบับ กลุ่มเป้าหมายสำหรับการสนทนกลุ่ม 19 คน และกลุ่มเป้าหมายสำหรับการทดลองใช้รูปแบบฯ พยาบาลวิชาชีพที่ 13 คน และผู้ป่วยจิตเวชยาเสพติดระยะวิกฤติที่ได้มาจากการเลือกแบบเจาะจง (Purposive sampling) 43 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม และแบบบันทึก วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ความถี่ ร้อยละ ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน ผลการวิจัยพบว่า 1) การดูแลรักษาผู้ป่วยจิตเวชยาเสพติดระยะวิกฤติพบว่าปัญหาสำคัญเกิดจากผู้ป่วยและญาติ ผู้ให้บริการ (พยาบาล) ระบบบริการ และครุภัณฑ์และวัสดุทางการแพทย์ 2) รูปแบบการดูแลรักษาผู้ป่วยจิตเวชยาเสพติดระยะวิกฤติ ประกอบด้วย 5 ขั้นตอนคือ (1) การเตรียมความพร้อมและบุคลากร (2) การจำแนกและการรับผู้ป่วย (3) การปรับเปลี่ยนพื้นที่รองรับ (4) กระบวนการบำบัด และ (5) กระบวนการรับผู้ป่วยเข้าผู้ป่วยในและจำหน่าย หลังจากนำรูปแบบฯ ไปทดลองใช้แล้ว พบว่า จำนวนวันที่ผู้ป่วยนอนรักษาระยะ Acute น้อยที่สุด คือ 3 วัน (2.32%) มากที่สุด คือ 12 วัน (2.32%) ผู้ป่วยนอนรักษาระยะ Acute 7 วันจำนวน 29 คน (44.18%) จำนวนผู้บำบัดที่ผ่านการรักษาระยะ Acute และไปบำบัดระยะ IMC ครบ จำนวน 32 คน (74.41%) และผู้ให้บริการมีความพึงพอใจต่อรูปแบบการดูแลผู้ป่วยจิตเวชยาเสพติดระยะวิกฤติโดยรวม อยู่ในระดับมากที่สุด (Mean = 4.52, SD. = 0.44) สรุปและข้อเสนอแนะ: ผลการศึกษาข้างต้นสามารถลดวันนอนรักษาระยะ Acute ได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยมีอัตราการบำบัดสำเร็จสูงและผู้ให้บริการมีความพึงพอใจในระดับมากที่สุด ดังนั้น จึงควรขยายผลรูปแบบการดูแลดังกล่าวไปใช้ในโรงพยาบาลเครือข่าย พร้อมปรับปรุงเรื่องครุภัณฑ์และระบบสนับสนุนให้ครบถ้วนทั้งนี้ควรมีการติดตามประเมินผลอย่างต่อเนื่องเพื่อพัฒนารูปแบบให้เหมาะสมกับบริบทของแต่ละพื้นที่